Pathologic 3 İncelemesi: "House, M.D." Video Oyun Uyarlaması

Pathologic serisi, oyun mekaniğinin tek bir ana fikir etrafında inşa edildiği ve büyük yayıncıların "steril" projelerinde nadiren bulunan alışılmadık bir oyun deneyimi sunduğu arthouse video oyunlarının temel taşlarından biri olarak kabul edilmektedir. Çok az stüdyo, oyuncunun elini tutmayan ve deneyim için inanılmaz bir alan sunan, son derece karanlık, karmaşık, derin ve iyi yazılmış bir oyun yaratma lüksüne sahip olabilir. Bu nedenle, Pathologic hiçbir zaman kitlesel bir popülariteye ulaşamamış ve üçüncü bölümün çıkışına kadar "estetikçiler için bir proje" olarak kalmıştır.

İkinci bölümün aksine, Pathologic 3 esasen Disco Elysiumruhunda doğrusal olmayan anlatıma sahip bir psikolojik gerilim filmidir. Artık veba ile dolu bir şehirde hayatta kalmak zorunda değilsiniz; bunun yerine, kalan vatandaşların bir sonraki sabaha ulaşmalarına yardımcı olma görevi sizde. Ve bana güvenin: bu, sadece yiyecek ve barınak aramaktan çok daha zor, çünkü ana karakter, sadece onu değil, sizi de deli edecek bir sorumluluk yükü ile baş başa kalacak. Bu incelemede, seriye yeniyseniz Pathologic 3'ü oynamaya değer mi, oyun mekaniğinin ne kadar zor olduğu ve Ice-Pick Lodge'un ikinci oyunun başarısız lansmanından sonra hataları nasıl ele aldığı hakkında konuşacağız.

İkinci bölüm gibi, Pathologic 3 de orijinal Pathologic'teki üç hikayeden birinin genişletilmiş bir yeniden yapımıdır. Başlangıçta, geliştiriciler bunu büyük bir DLC olarak yayınlamayı planlamışlardı, ancak önlerindeki iş yükünü değerlendirdikten sonra, tam teşekküllü bir numaralı giriş için yeterli içerik olduğuna karar verdiler. Ve bu en iyisi, çünkü üçleme, hem oyun mekaniği hem de anlatım açısından önceki oyundan çarpıcı bir şekilde farklıdır. Artık kaynak toplama ve hantal bir savaş sistemi ile bir hayatta kalma simülatörü değil, bir dedektif görev ile bir rol yapma oyunu arasında bir şeydir. Şaşırtıcı bir şekilde, bu oyun mekaniği Pathologic'e mükemmel bir şekilde uyuyor.

Üçlemenin ana karakteri Daniil Dankovsky, hayranları tarafından daha çok Bachelor olarak bilinir. Ölümsüz Simon Kain'in yaşadığı söylenen küçük Town-on-Gorkhon'a seyahat eder. Ancak, varış gününde, ana karakter uzun ömürlü kişinin aniden öldüğünü ve yerleşimde tedavi edilemeyen ölümcül bir vebanın yayıldığını öğrenir. Böylece, oyuncu sahnede uygun bir şekilde bulunan tek nitelikli doktor olur ve hasta olanları tedavi etmek, karantina kararlarını uygulamak, bir tedavi aramak ve Bachelor'ı aklı başında tutmak onun sorumluluğundadır.

Üçüncü bölümün hikayesi, orijinal Pathologic'in klişelerini tekrar ederken, oldukça alışılmadık bir şekilde - bir zaman diliminden diğerine atlayarak - sunulmaktadır. Bachelor'ın çalınan bir mikroskobu bulmaya çalıştığı prologdan sonra, anlatım aniden kesilir ve oyuncu, birdenbire onu henüz işlemediği şeylerle suçlamaya başlayan bir müfettişle bir sorguya atılır. Hemen ardından, beşinci gün başlar ve protagonist, hikaye ilerledikçe üstesinden gelinmesi gereken geçmiş olaylar setiyle zaten yüklenmiştir. En ilginç kısım, Daniil'in bizim bilgimiz olmadan yaptığı tüm seçimlerin tamamen olumsuz olmasıdır, bu nedenle tüm olası yollar basitçe engellenmiştir ve protagonist, hikayesini en kötü sonla bitirmekten başka bir seçeneğe sahip değildir.

Elbette, gerçekte bu, Ice-Pick Lodge'un hayranlar için en çok beklenen özelliği - elde edilen bilgiyle olayları yeniden oynama yeteneğini - açıkça gösterdiği yaratıcı bir öğreticidir. Yani, en iyi sonu elde etmek ve tüm içeriği görmek için tüm oyunu yeniden oynamanıza gerek yoktur. Doğal olarak, özel bir kaynak olan amalgam nedeniyle zaman içinde sonsuz bir şekilde ileri geri atlayamazsınız; bu kaynak, açık dünyadaki kırık aynalardan çıkarılmalıdır. Ancak dikkatli kullanımla, kötü sonuçlara yol açan çoğu olayı kolayca düzeltebilirsiniz.

Pathologic 3'ün doğrusal olmayan hikayesi, projenin ana gücüdür ve zaman içinde hareket etme yeteneği, oyun içi olayları farklı açılardan görmenizi sağlar ve bu da kafanızda sürekli belirecek sorulara daha fazla cevap almanızı sağlar. As in the sequel, you’ll have a huge number of tasks and requests to fulfill in a short time, and since time in the game never stops, it’s almost impossible to do everything in one go without hints or guides.

Moreover, despite his arrogant nature, Dankovsky suffers from a "hero syndrome": he tries to save everyone, sacrificing his own interests and health. Although you can play Pathologic 3 as either a positive or negative character, the game, through the Bachelor's thoughts, still nudges you toward the good side. And the most interesting thing: being a good guy in the game is much more difficult due to the unpredictability of the consequences of your decisions. Not every "right" action from a logical point of view leads to the desired result. For example, I, the author of this text, had to rewind time several times because seemingly positive decisions led to the deaths of several key characters.

There are 12 days in Pathologic 3 during which the Bachelor must deal with the epidemic and find answers to his pressing questions. Each day has its own list of events that can be influenced, so that the next day (or perhaps later) you can see the consequences. All of these are recorded on a separate "Thoughts" screen, which is a branching mental map. With its help, you can navigate the intricate plot and plan your routes in advance to collect all the pieces of the puzzle before nightfall.

The Pathologic series can be criticized for many aspects, but it has always excelled in its skillfully written lore and plot twists. The writing, no joke, is no worse than in Disco Elysium. Every character has their own personality and manner of communication, so you need to choose every line carefully. No one will be polite with the Bachelor, so don’t throw your words around carelessly. In addition, dialogues are influenced by Daniil’s mental state, which is determined by the mania and apathy meters — but more on that in the next section.

Finding himself at the epicenter of a plague outbreak and being the only sane doctor around, Daniil becomes the head of the infection control department. He is burdened with a pile of responsibilities that he must somehow fulfill while also progressing through story objectives. And all this under strict time constraints, where any delay is punished by negative consequences. Over the course of 12 days, you not only have to uncover the mystery of the long-liver Simon's death, but also examine dozens of infected patients, create a vaccine, and, of course, save as many lives as possible.

Öncelikle, Bachelor'ın enfeksiyonun yayılmasını ve şehir sokaklarındaki ani ölümleri azaltmayı amaçlayan kararlar alması gerekiyor. Neden "teorik olarak"? Çünkü aldığınız her kararın tuzakları var. Örneğin, bina girişlerine dezenfektan lambaları kurarsanız, kasaba halkı, sizin onlara "ahşaptan yapılmış her şeyi sterilize etmelerini" emrettiğinizi yanlışlıkla düşünerek mobilyaları yakmaya başlayabilir. Oyunda zamanı geri sarabildiğiniz için, her kararı test edebilir ve sonuçlarını görebilirsiniz. Ayrıca, belirli zamanlarda yerleri keşfederek ve görev noktalarını ziyaret ederek, vebayı kontrol altına almakta daha etkili olan ve belirli zamanlarda "hastalıktan ölümü yasaklayabilen" yeni karantina kurallarını açığa çıkarabilirsiniz.

Kaynak dağıtımını yönetmek, kamu hoşnutsuzluğunu artırmak ve vebanın yayılmasını kontrol etmek, Dankovsky'nin görevlerinin sadece küçük bir kısmıdır. Hastaları muayene etmek ve aşı aramak en öncelikli meseledir. İşte burada "House, M.D." TV dizisinin ruhuna uygun bir oyun deneyimi başlıyor. Ana enfeksiyonun yanı sıra, kasaba halkının veba belirtilerini bir şekilde baskılayan birçok başka hastalığı var. Ancak her sakin, neyin onları rahatsız ettiğini veya bunu nasıl edindiklerini söylemeye istekli değil. İşte burada birkaç tanı yöntemi devreye giriyor. İlk muayene sırasında, hastanın vücudunu patolojiler açısından yakından inceleyebilirsiniz. Ardından daha fazla bilgi almak için bir görüşme yapabilirsiniz. Eğer kasaba halkının beyanları gözlemlerinizle uyuşmuyorsa, laboratuvar araştırmaları devreye girer.

Eğer bu hala bir tanı koymak için yeterli değilse, hastanın evini ziyaret etmeniz gerekecek. Eşyalarını karıştırın, arkadaşlarını ve akrabalarını sorgulayın, her türlü ipucu toplayın — önemli olan, gizemi çözmek için mümkün olduğunca fazla bilgi toplamaktır. Evet, her böyle hasta çok zaman alıyor, bu zaman hikaye görevlerine harcanabilirdi, ancak tıbbi vakaları araştırmak, rastgele üretilmiş ve tekrarlayan bir eylem setine sahip bir aktivite değildir. Belirli bir hastalığı aramak için her mini dedektif hikayesi, beklenmedik bir dönüş ve çözümle dikkatlice oluşturulmuş bir anlatıdır. En azından, ben asla aynı durumlarla veya sadece tahmin ederek tanı koyabileceğiniz basit vakalarla karşılaşmadım.

İkinci oyun dan gelen temel ihtiyaçlarla hayatta kalma sistemi geçmişte kaldı — artık yararlı eşyalar aramak için çöp kutularını karıştırmanıza gerek yok. Bunun yerine, Bachelor artık iki değişkenli bir stres ölçerine sahip: apati ve mani. When the apathy meter fills, the protagonist first starts moving slower, and then completely loses it, grabs a pistol, and tries to shoot himself. At this point, a mini-game starts where you need to choose the right sequence of lines to talk the protagonist out of making an irreversible mistake.

Mania makes Daniil move faster, but he starts responding aggressively in dialogue, and if the meter goes above halfway, he loses health as if from bleeding. You need to manage mood swings by interacting with objects and using medicines. For example, to reduce apathy, you can kick a trash can or look at an ugly piece of art, while mania is reduced by calming sights or touching a swing. The more often you use stress-relieving medicines, the faster your addiction level rises, reducing their effectiveness.

In the first few hours, keeping track of the Bachelor's mental state isn't too difficult. All the stress-relief items are always at hand. But as soon as you enter a closed space and pick a few emotional responses in dialogue, Daniil can quickly go from a calm and reasonable doctor to a hysteric, rushing across town to the nearest playground to touch a carousel or pop a couple of morphine ampoules. And this is a real problem, since it's almost impossible to tell which dialogue lines are emotional. You simply get apathy or mania points after closing the dialogue window. So it's best not to start conversations with townsfolk unless your mental health meter is centered.

Unlike the second game, Pathologic 3 does not have an open world. The city is now divided into sectors, which you can travel between using a fast travel system. The locations themselves are still large, so there's always somewhere to walk and something to see. However, each map now has a clear role. In safe areas, you can stroll, talk to locals, and trade with kids. The barter system isn’t as important as in the second game, so you can buy all useful items for shiny pebbles or bugs without much trouble.

In plague-ridden districts, a monster roams, and you'll have to run from it while dispersing fog with an experimental prototype. Being in such locations affects your apathy meter, so staying too long is very dangerous. Fortunately, there are campfires everywhere that can be lit with consumables and help scare off the plague creature for a while. In special situations, you can use the prototype to slow the monster, but it has a limited number of charges, and replenishing them requires rare reagents and precious time, which is spent during mixing.

İsyancıların bulunduğu sektörde, dikkat çekmeden arka sokaklardan geçmeniz gerekiyor. Haruspex'in aksine, Bachelor dövüşemez ve sadece düşmanları tehdit etmek için çoğunlukla kullandığı az sayıda mermisi olan bir tabancaya sahiptir. Banditlere silah doğrulttuğunuzda, hareketsiz dururlar, ancak silahınızı indirdiğiniz anda saldırırlar. Pathologic 3'te dövüşmenin bir anlamı yoktur, çünkü baş karakter her öldürmeden hemen delirmeye başlar ve isyancı kalabalığından kaçmak oldukça kolaydır, özellikle de mani ölçümünüz biraz dolmuşsa.

Özetlemek gerekirse, Pathologic 3'teki tüm mekaniklerin hikaye boyunca dikkatlice dağıtıldığını ve akıcı bir şekilde değiştiğini tekrar etmek önemlidir; asla monoton bir rutine düşmez. Duygusal dalgalanmalar ve zaman sınırlamaları ile veba ile sarmalanmış bir şehirde amaçsızca dolaşmak için zamanınız olmayacak. Oyun sürekli olarak size yeni koşullar ve görevler sunar, bunları yalnızca hızlı değil, aynı zamanda mümkün olan en verimli şekilde tamamlamanız gerekir. İlk oyunun aksine, üçüncü oyun "boğucu" değil ve zorluk açısından daha dostça. Devam oyunundaki aksiyon hantal ve hayatta kalma sistemi kısıtlamalarıyla sinir bozucuydu. O kalıntılardan kurtularak, Pathologic 3 serinin en iyisini sunuyor: hikaye, çok yönlü diyaloglar ve gizemlerin çözülmesi. Zaman yolculuğu mekaniği ile alternatif yollarla deney yapabilir ve oyun tarzınıza en uygun olanları seçebilirsiniz.

Öte yandan, bazı hayranlar oyunu tam olarak basitleştirilmiş oynanışı nedeniyle sevmeyebilir. Bazıları kesinlikle, "Oyunu sıradanlar için yaptılar." diyecektir. Ancak aslında, Pathologic 3 o kadar da kolay değil, özellikle finale yaklaşırken. In any case, Changeling ile hikayenin son bölümünü dört gözle bekliyoruz, bunun için Ice-Pick Lodge kesinlikle tüm remake üçlemesindeki en iyi oyun formülünü bulacaktır. Ya da bulmayabilir. Zaman gösterecek.

Pathologic 3'ün grafiksel sunumu oldukça mütevazı. Evet, sanat mükemmel, iyi işlenmiş bir tarz var ve mekan tasarımı fena değil, ancak düşük detay, hatırlanabilir nesnelerin eksikliği ve zayıf aydınlatma nedeniyle oyun eski görünüyor. Veba ile enfekte bölgeler atmosferik, ancak şehrin bölgeler halinde bölünmesi durumu bozuyor — dünya statik ve dekoratif hissediliyor.

Karakter tasarımı da karışık bir durum. Diyaloglarda, modeller çekici ve bakması hoş. Ancak gerçek oyunda, karakterler çok düşük detayda. Şehir çoğunlukla yalnızca küçük farklılıklarla birbirine benzeyen sakinlerle dolu. Bu, dünyanın genel algısını biraz zayıflatıyor. Ayrıca, animasyonlar bağımsız oyun standartlarına göre bile doğal değil ve eski.

Müzik, açıkça ilk oyuna bir saygı duruşu olarak yaratılmış. Bazı parçalar atmosferle mükemmel uyum sağlıyor ve hikaye sahnelerine duygusal derinlik katıyor. Ancak, birkaç lokasyonda, immersion'ı bozan ve kulağa hoş gelmeyen melodiler var. Akira Yamaoka'nın parçası harika bir şekilde duyuluyor. Bestecinin tüm müzikleri yaratması için davet edilmemiş olması üzücü.

Pathologic 3'ün teknik durumu, şaşırtıcı bir şekilde, ikinci oyunun çıkışından sonra olduğu kadar hayal kırıklığı yaratmadı. Hatalar meydana geldi — kritik değil, ama yine de sinir bozucu. Animasyon hataları oldukça sık yaşandı, karakterler T-pozlarında donuyordu. Ancak, yumuşak kilitlenmeler veya bozuk görevler yoktu. Performans açısından, Pathologic 3 iyi çalışıyor. Oynama sırasında kare düşüşü olmadı ve kare hızı her zaman stabil kaldı. Belki de şehrin bölgeler halinde bölünmesi burada bir rol oynamıştır.

Pathologic 3, muhteşem bir hikaye, mükemmel diyalog, ilginç karakterler ve iyi düşünülmüş bir ortam ile serinin en iyi oyunu. Evet, oyun mekaniği mükemmel değil, ancak ikinci oyunun aksine, rutin hale inmiyor veya sizi kötü tasarlanmış hardcore mekaniklerle boğmuyor. Zaman yolculuğu mekaniği, deneme yapma imkanı sunuyor ve oyunu istediğiniz gibi oynamanıza izin veriyor, sadece yapabildiğiniz gibi değil. Oyun görsel olarak mükemmel olmasa da ve teknik durumu geliştirilmesi gereken bir şey bıraktıysa, önceki bölüme kıyasla büyük bir ilerleme kaydedildi. Yeni başlayanlar için, diziye aşina olmayanlar için en iyi giriş noktasıdır.