Mission: Impossible tarzı serinin güzel ve sinematik bir bölümü olan bu oyunda, 47 polis, ajans ve gangsterlerle karşı karşıya geliyor ve bu günahkar toprakları tüm pisliklerden arındırmak zorunda kalıyor. Konu basit, ancak hiçbir soru işareti yok. Ancak burada vurgu, hedefleri ortadan kaldırmaktan ziyade gizliliğe yapılıyor. Sık sık havalandırma borularından geçmeniz ve saklanmanız gerekiyor. Bu, seride bazen gizlilik olmadan oynamanın daha kolay olduğu ilk oyun, çünkü düşmanlar kılık değiştirmenizi hızla ortaya çıkarabiliyor. Seride birkaç hedefi patlayıcılarla havaya uçurmanın daha kolay olduğunu fark ettiğim ilk oyun. Sözleşme yok, alt seviyelere bölünmüş 20 birbirine bağlı hikaye görevi var ve sadece bir alt seviyenin başında kaydedebiliyorsunuz. Bu nedenle, başlangıçta silah seçme şansınız yok; yere çakılı olmayan herhangi bir şeyi kullanarak, koşullara göre hareket etmeniz gerekiyor. Keskin nişancı meraklıları için, birkaç görevde tüfek bulunabilir. Bazı görevler hiç kimseyi öldürmeyi gerektirmiyor, sadece A noktasından B noktasına ulaşmanız gerekiyor, ancak bu kolay olmayacak ve son görevler tam anlamıyla cehennem gibi. Ve tabii ki, birkaç olası yol var—her zamanki kadar çok değil, ancak bölgeyi iyice keşfettiğiniz sürece, küçük haritalarda bile kesinlikle 2-3 tane bulacaksınız.

Oyunun zorluğu sadece zorluk seviyesiyle (bu arada, 5 seviye var ve her görevde değiştirebilirsiniz) belirlenmiyor, aynı zamanda içsel mükemmeliyetçiliğinize de bağlı. Sessizce, gizlice, gereksiz insanları öldürmeden ve hatta kıyafet değiştirmeden oynamak mı istiyorsunuz? O zaman her adımı ustaca yapmanız, düşmanların dikkatini nasıl en iyi şekilde dağıtacağınızı, nerede ve ne zaman saklanacağınızı düşünmeniz gerekecek. Haritadaki herkesi kolayca yok edebilirsiniz—çünkü bu çok zor. Her konumda düzinelerce düşman var. Bir keresinde, gizlice dolaşmaktan yoruldum, herkesi öldürdüm ve bu 40 oldu! Yine de, bu Hitman, yani eğlenceli veya güzel olmayacak. Yavaş çekim kullanarak aynı anda birden fazla düşmanı kafadan vurmanın bir yolu olsa da, aynı anda beşten fazlasını vuramadım ve gürültü hemen yükseliyor, bu yüzden her zaman bir kan banyosuna dönüşüyor.

Dövüş sistemi karmaşık; her ikinci seferde dayak yedim ve bunun pek bir anlamı yok - sadece birkaç meydan okuma için.

Meydan okumalar ilginç; bazıları bir seviyeyi nasıl tamamlayacağınıza dair ipuçları veriyor, ancak bunlar olmadan, bazı talihsiz olayları anlamak zor olabilir.

Oyunu yaklaşık 45 saatte bitirdim ve hoş bir tat bıraktı. Hatta bazı bölümleri farklı şekilde tekrar oynamak istiyorum, çünkü oyun deneyimleri birbirini dışlıyor ve neyse ki, herhangi bir görevi seçebiliyorsunuz. Genel olarak iyi, ancak kontroller zaman zaman hala kafa karıştırıcı ve gizlilik unsuru hala çok fazla, bazen sinir bozucu olabiliyor.