Unutulmaz İkonik Oyun Seviyeleri

Unutulmaz mekanlar yaratmak gerçek bir sanattır. Her geliştirici bunu ustaca yapmamış olsa da, oyun endüstrisi yıllar içinde bize birçok olağanüstü seviye sundu — benzersiz tasarımları veya eşsiz atmosferleri sayesinde hafızamızda yer edenler. Bu makalede en unutulmaz mekanlardan bazılarını derledik.

Orijinal Deus Ex 'teki en ünlü merkez, türünün ilk seviyelerinden biriydi. Ion Storm'un başyapıtından önce, çoğu nişancı oyunu lineer maceralardı, bu nedenle FPS geliştiricileri büyük kentsel alanlar, NPC'ler, yan görevler, sırlar ve alternatif yollar eklemek için pek bir neden görmüyordu. Ancak, Deus Ex'in yaratıcıları bunu mükemmel bir şekilde başardılar ve gerçekten canlı hisseden bir seviye tasarladılar.

En iyi vampir RPG'si, Vampire: The Masquerade — Bloodlines, özellikle korkutucu değil, ancak oyunun ilk yarısındaki terkedilmiş otel, tam teşekküllü herhangi bir korku başlığıyla yarışır.

Ocean House'a yapılan ziyarette, oyuncunun orada yaşayan hayaletlerden kurtulmanın bir yolunu bulması gerekiyor. Bu seviyede geleneksel düşmanlar yok, ama bu onu daha az rahatsız edici yapmıyor. Ruhlar sürekli olarak ana karakteri gergin tutuyor — nesneler odanın içinde uçuşuyor, ürkütücü kahkahalar koridorlarda yankılanıyor, bir balta taşıyan gizemli bir adam beliriyor ve engeller sürekli yolu kapatıyor. Bir asansör düşüyor, kaynar borular duvarlardan fışkırıyor — bu, acımasız bir kabus.

Ocean House Hotel, Stephen King'in "The Shining" eserinde bir karakter olmanın nasıl bir şey olduğunu mükemmel bir şekilde yansıtıyor, bu yüzden bu kadar seviliyor.

Korku odaklı olmayan bir oyundaki bir başka ürkütücü seviye. Half-Life 2 boyunca, oyuncu sürprizlerle ve yeni zorluklarla karşılaşıyor ve Ravenholm'da oyun tamamen bir hayatta kalma korku deneyimine dönüşüyor.

Bu terkedilmiş zombi istilasına uğramış madencilik kasabasında hayatta kalmak için her mermi sayılmalı ve çevre dikkatlice gözlemlenmelidir — sadece gizlenen düşmanları görmek için değil, aynı zamanda faydalı geçici silahlar bulmak için de. Örneğin, Gravity Gun ile oyuncular duvardan bir dairesel testere bıçağını koparıp bir dizi zombiye fırlatabilir, böylece bir hamlede birden fazla düşmanı kesebilir.

Ravenholm baskıcı ve yalnızdır, ve bölgedeki tek dost NPC olan Father Grigori'nin varlığı bile gerginliği hafifletmekte pek etkili değildir.

Rapture'ın su altındaki kültürel merkezi, ilk BioShock'ta en unutulmaz yerdir; bu, büyük ölçüde oyunun en tuhaf karakteri olan Sander Cohen ile doğrudan bağlantısından kaynaklanmaktadır: bir ressam, müzisyen, heykeltıraş, şair ve oyun yazarı.

Oyuncular Fort Frolic'i keşfettikçe, Cohen'in öğrencileriyle savaşır ve gizemli sanatçıyla sesli mesajlar aracılığıyla etkileşime geçerler. Seviye, donmuş heykellerin tuhaf bir müzesindeki bir çatışmadan, Cohen'in kişisel gözetimi altında çılgın bir dörtlü oluşturulmasına kadar unutulmaz anlarla doludur.

Eğer Titanfall 2 'nin tek oyunculu kampanyasını oynadıysanız (ki bu, şaşırtıcı bir şekilde, oldukça iyidir), zaman yolculuğu seviyesini muhtemelen hatırlarsınız. Oyuncu terkedilmiş bir askeri araştırma tesisine gelir ve iki farklı zaman dilimi arasında geçiş yapmalarını sağlayan bir cihaz edinir. Bu, istasyonun hem geçmişte hem de günümüzde keşfedilmesi gerektiği anlamına gelir ve sürekli zamansal atlamalar gerektirir. Bir uçurumu geçmeniz gerekiyor ama platform çökmüş mü? Sorun değil — geçmişte hâlâ sağlam.

Bu seviyeyi oluşturmak için geliştiricilerin iki mükemmel hizalanmış harita tasarlayıp bunları üst üste bindirmeleri gerekti; bu, kesintisiz geçişleri sağlamak için. Teknik zorluklara ve uygulanabilirlik konusundaki şüphelere rağmen, nihai sonuç hem eleştirmenler hem de oyuncular tarafından büyük övgü aldı.

Dishonored serisi birçok olağanüstü mekâna sahip, ancak tasarım açısından en etkileyici olanı kesinlikle Dishonored 2 oyunundaki mucit Kirin Jindosh'un malikanesidir.

Bu seviye, iki farklı alandan oluşmaktadır: şık, görünür alanlar ve duvarların arkasındaki gizli sanayi bölümleri. Tüm malikane, esasen devasa, sürekli değişen bir bulmacadır. Duvarlar, zeminler ve mobilyalar bir kolun çekilmesiyle hareket eder, odaları oyuncunun gözleri önünde dönüştürür. İlerlemek için, kutunun dışına düşünmek ve sürekli değişen ortama uyum sağlamak gerekir.

Tanrıların güneşli şehrine varmak, aksi halde karamsar olan Dark Souls oyunundaki en görsel olarak çarpıcı anlardan biridir. Milan Katedrali'nden ilham alan nefes kesici mimarisi ve Gotik katedrali ile Anor Londo, oyunun geri kalanına keskin bir tezat oluşturur. Bu tezat, seviyeyi unutulmaz kılıyor — katedralin girişini engelleyen ünlü derecede sinir bozucu okçuların da kalıcı etkisine katkıda bulunduğu kesin.

FromSoftware’ın seviyeleri kendi başlarına özel bir listeyi hak ediyor, ancak en üstte kesinlikle Central Yharnam yer alır.

Bu, oyuncuları hemen Bloodborne atmosferine daldıran mükemmel bir başlangıç noktasıdır ve aynı zamanda oyunun temel mekaniklerine mükemmel bir giriş sağlar. Zorlu — ama bunaltıcı olmayan — düşmanlar, sayısız gizli yollar ve odalar ile keşif için bolca teşvik sunar.

Remedy’nin avangard Alan Wake 2 oyunu tuhaf anlarla doludur, ancak bununla karşılaştırılacak hiçbir şey yoktur.

Dördüncü görev sırasında, Alan Wake, tam teşekküllü bir müzikalde yer alırken düşman sürülerinin arasından geçmek zorundadır. Seviye, Broadway tarzı sahne aksesuarları, değişen arka planlar ve şarkının ritmi ve sözleriyle senkronize olan aydınlatma efektleri ile canlı bir performans gibi gelişir — surreal, psikedelik bir müzik videosunda başrol oynama hissini yaratır.

Hem tasarım karmaşıklığı hem de atmosfer açısından neredeyse mükemmel bir yer. Özellikle Resident Evil 2 yeniden yapımında, polis istasyonu, ilgi çekici bulmacalar, gizli geçitler ve değerli ödüller içeren odalarla dolu titizlikle hazırlanmış bir labirenttir — ayrıca tehlikeli düşmanlar da bulunmaktadır.

İlginç bir şekilde, oyun bulmacalar için evren içi bir açıklama sunuyor: bir broşür, istasyonun aslında bir müze olduğunu ortaya koyuyor.

Şimdilik bu kadar. Favori oyun seviyelerinizi yorumlarda paylaşın ve onları özel kılan şeyin ne olduğunu bize bildirin!