Star ateşi (ya da belki sadece açgözlülük) herkesi etkiliyor. Bu, Dragon Age 2 ile olan durumdu; oyunun toplam basitleştirilmesi, oyunun ilk dakikalarından itibaren bir eleştiri fırtınası yarattı. DA: Origins'de olanların epik ölçeğini hissedebiliyorduk ve geniş bir ülkeyi dolaşabiliyorduk, şimdi ise tüm oyunu kapsayan tek bir kişinin hikayesini alıyoruz—oysa sadece bir DLC için yeterli olabilirdi.
Hikaye ve RPG Unsurları
Dragon Age 2, olayların "Origins" sonrasında kısa bir süre içinde geçtiği halde, orijinaline yalnızca gevşek bir şekilde bağlıdır. Yazarlar, ilk oyuna mümkün olduğunca az bağ bırakmaya karar verdikleri için, birçok oyuncunun dikkatle kaydettiği profil neredeyse işe yaramaz hale geldi—seçimlerinizin sonuçlarını yalnızca mikroskop altında görebilirsiniz. Ferelden'de patlayan Blight, kahramanımızı köleler ve korsanlarla dolu, şimdi belirsizlik içinde çürüyen Kirkwall'a kaçmaya zorlar. İlk iki bölümü burada sıkıntıdan kıvranarak, kimden iş istersek o için görevler yaparak geçireceğiz ve ancak oyunun ortasında hikaye gerçekten başlıyor.
Düşmanlarla karşılaşmalar, Polonya yapımı bir nişancı oyununa düşmüş durumda: geliştiriciler, ana karaktere onlarca düşman fırlatarak, Origins'in biraz eksik olduğu dinamizmi eklemeyi ummuşlar. “Kanlı” ketçap havuzlarından geçmek kesinlikle dinamik, ama normal zorlukta gerçekten ölmek için özellikle yetenekli olmanız gerekiyor. Daha önce bize yardımcı olan taktiksel duraklama burada tamamen gereksiz—öyle kolay oynanıyor ki, ona bile ihtiyacınız olmuyor. Zaman zaman ortaya çıkan patronlar da aynı “kaderi” yaşadı: birkaç dakika uğraşmak yeterli.
Oyun dünyasının içeriği özensiz bir şekilde ele alındı. Gelişmiş görevler, diyaloglar ve seçim özgürlüğü nereye gitti, Allah aşkına?! Oyun içindeki karakterlerle etkileşim yalnızca senaryoya göre ve yalnızca belirlenmiş yerlerde mümkün. Yan görevler, “öldür ve getir” standardına çok yakın hale geldi, ama aralarında gerçekten harika olanlar da var. Böyle bir kontrastla, BioWare'in zamanın tükendiği hissine kapılmak zor; bazı oyun unsurları tamamlandı, bazıları ise tamamlanmadı.
İlk örnek: parti üyelerinizin ve kişiliklerinin gelişimi. Yazarlar tarafından yaratılan karakterler ilginç ve çok renkli. Önceki parti ilişki sistemi hala burada: eğer eylemleriniz bir arkadaşınızı memnun ederse, gösterge "Arkadaş" yönüne hareket eder ve tersine. DA2'de pek çok hediye yok, bu yüzden kişisel görevleri ve nadir bire bir konuşmaları hatırlamanız gerekecek.
İkincisi: RPG sisteminin görsel stilinde belirgin bir iyileşme. Artık bir karakteri geliştirirken daha fazla seçeneğimiz var, ancak ne yazık ki bunları en üst seviyeye çıkarmak için yeterli oyun içeriği yok. Küçük bir iyileşme, Mass Effect 2'den aşina olduğumuz diyalog çarkı. Kolaylık için, satırlar özel simgelerle işaretlenmiş: “soru sor,” “alaycı,” “düşmanca,” vb. Belirgin bir artı, ana karakterin seslendirmesi ve duyguları—artık diyalogları dinlemek çok daha keyifli. Kullanışlı değişiklikler arasında menülerdeki bazı ayarlamalar var—navigasyon ve arama daha kullanışlı hale geldi.
Grafikler
Oyun, detaylı grafik unsurlarından yoksun—geliştiriciler, zamanla dünyada görsel değişiklikler göstereceklerini vaat etmişlerdi, ancak Kirkwall ve çevresi değişmeden kalıyor. Grafik motorunda büyük değişiklikler yok, ancak geliştiriciler DirectX 11 ve yüksek çözünürlüklü dokular sunuyor.
***
Dragon Age 2 kesinlikle ilk oyunun hayranlarının beklediği gibi değil. Epik ölçek, küçük detayların bolluğu ve mekan çeşitliliği kayboldu ve Ferelden'in resmedici manzaraları, Kirkwall'ın sıkıcılığıyla yer değiştirdi. Öte yandan, ilginç bir hikaye, ahlaki ikilemler, öngörülemeyen bir son ve eylemleriniz için beklenmedik sonuçlar var. Bir dizi önemli basitleştirmeye rağmen, Dragon Age 2, Dragon Age: Origins oynayan herkes için en az bir kez deneyimlemeye değer bir macera olmaya devam ediyor.
