Trail Out İncelemesi için PS5

CIS oyun geliştirme hala ayağa kalkmaya çalışıyor, ancak dikkat çekici ve bazen etkileyici projelerin sayısının arttığını kabul etmek adil. Ancak, iyi bir oyun yapmak bir şey, Batı pazarına girmek ise başka bir şey. Bugün, PS5'te yeni çıkan GOOD BOYS stüdyosunun bir yarış oyunu olan Trail Out hakkında konuşuyoruz. Böyle bir başarı, belirgin bir başarı ve bir tanınma biçimidir, çünkü Sony konsollarında, Steam'in aksine, genellikle beş buçuk oyunculu küçük yerel bağımsız projeler görmezsiniz — sadece çeşitli ölçeklerdeki hitler. Projeyi o zamanlar kaçırdım, bu yüzden bunu ilk kez deneyimliyorum ve izlenimlerimi paylaşmaya hazırım.

Trail Out, stüdyonun ilk ciddi projesi oldu, ancak hemen iddialı bir proje. FlatOut'un tamamen yıkım mekaniklerini temel alıyor ve geliştiricilerin kendi vizyonu olarak adlandırılabilecek unsurları ekliyor. Oyun ilk olarak 2022'de PC'de piyasaya sürüldü ve daha sonra Xbox'ta göründü. Ancak dört yıl önce, proje "bana 2000'lerimi geri ver" ile "ciddi misin?" arasında bir şey gibi hissediliyordu. Şimdi, PS5'teki çıkışı neredeyse gerçekdışı geliyor, ama nedenini anlamak için biraz bağlama ihtiyaç var.

En çok, Trail Out, 2005'te Gaijin Entertainment tarafından yapılan oldukça başarılı bir yarış oyunu olan Adrenalin: Extreme Show, memler ve o aynı arcade FlatOut'un bir karışımına benziyor. Ama adım adım gidelim.

Mikhalych takma adıyla anılan üzgün bir adam, pek de harika olmayan bir yaşam sürüyor. Şansı onun yanında değil ve VAZ-2105'e benzeyen eski hurda aracı, yolda parçalanma tehdidi altında. Aniden, Mikhalych “Blade Runner 2049” filmindeki Ryan Gosling karakterini canlandırıyor ve her şeyi düzeltebilecek bir şey görüyor — dünyanın dört bir yanından yarışçıların hayatta kalma mücadeleleri verdiği Trail Out turnuvası. Motivasyonla dolu olan kahraman, yeni aracını toplamak ve kazanmak için bir hurda yığına doğru yola çıkıyor. İlk premise'den itibaren, geliştiricilerin Rus mizahını güçlü bir şekilde kavradığı zaten belli. Rusya ve komşu ülkelere yapılan bu açık göndermenin yanı sıra, “Nasha Russia” şovuyla çağrışım yapan tek başlı kahraman kendisi için konuşuyor. Endişelenmeyin, daha fazlası gelecek.

Turnuvada son derece renkli karakterler yer alıyor. Örneğin, GTA: San Andreas'tan Big Smoke'un doğrudan bir kopyası olan, esasen bir Afrikalı-Amerikalı karakter olan Big Cheese var. Sadece benzer değil — aynı ve hatta aynı ünlü repliği söylüyor: Ah shit, here we go again. Ayrıca, doğal olarak, anime tarzında bir Asyalı kız olan Eugene Tian; temelde Mortal Kombat'tan Sonya Blade olan Sonya Mass ve daha fazlası var. You could call it irony, and I would agree, but such decisions might not make players around the world smile the way they would for a Russian-speaking gamer — they could just as easily cause irritation or even lead to copyright issues. At first, I thought the main character might depend on the language selected at the start. That would’ve been an interesting idea, but no.

Kahramanın ayrıca gaz maskesi takan ve 90'lar yaşlanan bir rockçı gibi giyinmeyi seven Zhenka adında bir arkadaşı var. Zhenka garajda yardımcı oluyor ve o ile Mikhalych arasında güçlü bir erkek arkadaşlığı var (sadece bu mu?). Onların buluşmasında, muhtemelen memlerde ve komik videolarda gördüğünüz 1987 yapımı Predator filminden ikonik bir tokalaşma bile var. Zhenka garajda belirdiğinde, gitar melodileri çalmaya başlıyor. Bu iyi olurdu, ama aniden bu melodilerin The Witcher 3: Wild Hunt, The Last of Us ve bazı diğer tanınmış projelerden besteler olduğunu öğreniyoruz. Yeterince değiştirilmişler, ama yine de kolayca tanınabilirler. Bu, eğlenceli bir CIS oyunu için bir artı ve Avrupa ile ABD'den gelen eleştirmenler için bir kırmızı bayrak. Zhenka'nın sesleri ayarlardan kapatılabiliyor.

Birlikte, Mikhalych ve Zhenka diğer turnuva katılımcılarına meydan okumak, onları teker teker yenmek ve podyumu almak için yeterli itibarı kazanmak zorundalar — özellikle birinci olmak, çünkü Trail Out'da sadece bir kişi hayatta kalıyor.

Peki ya oyun deneyimi? Bir yarış oyununda, yarışların kendisi her şeyden önce önemlidir, etraftaki tüm süslemeler değil. Burada işler biraz daha karmaşık. Kabaca dört unsur var. Birincisi, herkesin katıldığı gerçek yarışlar. Bu yarışlarda, Mikhalych para kazanıyor ve yerel modların zorluklarıyla tanışıyor; bunlardan 11 ana ve birkaç ek mod saydım. İkinci katman, araç satın almak ve yükseltmektir. Garaj yavaş yavaş açılıyor ve yarışlardaki başarınıza doğrudan bağlı. Ne kadar çok ödül bitişiniz olursa, Mikhalych'in kalifikasyonu o kadar yüksek olur ve ona daha fazla lisans açılır. Ancak, hazır bir aracı satın alamazsınız — her zaman onu hurda alandan sıfırdan toplamanız gerekir. Son olarak, üçüncü alt katman itibarla çalışmaktır. Yeterli sayıda beğeni olmadan, Mikhalych gerekli ünlülük seviyesini kazanamaz ve patron karakterlere düellolara meydan okuyamaz. Bu birkaç şekilde yapılabilir.

Hemen söyleyeyim ki, başlangıçta yarışlar çok etkileyici. Çeşitli, orta derecede zorlu ve bazen doğru araç yükseltmelerine büyük ölçüde bağımlı. Farklı pist yüzeyleri ve araç sınıfları, sürüşü etkiliyor, bu yüzden körü körüne başlatmak iyi bir fikir değil. Grafiklerden daha sonra bahsedeceğiz, ama genel olarak, Trail Out hoş bir şekilde canlı bir oyun ve sayısız patlama ve efekt gerçekten heyecan verici.

The modes are varied and seem capable of satisfying almost any request. You’ve got classic races, bomb-passing in a small arena, gadget usage, and even intercepting other participants while playing as a police officer. The real highlights are the madness modes, like driver bowling, where you have to launch yourself through the windshield properly and knock down giant pins, as well as darts, billiards, and similar activities. You don’t always have to race in your personal ride either: sometimes competitions take place within a single class of vehicles, where everyone is given identical ones. These races are often especially amusing, since you might get a poorly controlled buggy ready to flip on any turn, or, for example, a UAZ SGR, where you’ll be maneuvering alongside the same bulky boxes on wheels.

I also consider it a plus that multiple players can play on the same screen. A wide variety of modes and maps lets everyone pick something they like and immediately jump into the fun. There’s also a roulette mode, where the Joker (yes, that one) sets the race rules after it has already started. It makes things harder, but the monetary reward is higher. All of this is genuinely fun and varied, but…

First, I don’t quite understand what the developers have been doing since the game’s release in 2022, because it still feels unfinished. In theory, tracks should feature destructibility and various unexpected elements that influence what’s happening. To some extent, this is true, but in a heavily simplified form. If you’re racing in rural areas, you’ll inevitably run into barns and other farmer structures that you can and should ram. The screen turns into chaos: cars crash, everything goes off-plan. But you can’t destroy a barn completely. And after the first lap, most obstacles stop being a threat or even interesting. In the city, the situation is worse: even if the track runs through a shop or warehouse, everything stays intact. If you expected to knock down a house and have it change the race significantly, you need a different game.

The second problem is deeper, because all this variety only works if you’ve forgotten FlatOut 2. Most of what Trail Out offers has already been done before — sometimes to the point of blending together. Some maps feel like they were taken directly from the original and simply redrawn nearly 20 years later without major changes. Special modes aren’t the developers’ invention either, but rather copies. Even some fonts and the car construction system strongly resemble the project by Bugbear Entertainment. Since the real FlatOut has long faded away, these complaints aren’t critical — there are no real alternatives anyway — but the aftertaste remains.

Finally, vehicle destruction — the hallmark of survival racing — is done fairly well in Trail Out. However, through experience, I noticed that it’s mostly the player’s car that gets wrecked. Other racers rarely fly through windshields or lose important parts affecting handling. Each driver has their own durability level, but it’s so high that in any mode except Derby, ramming is almost pointless. The only real advantage comes from track shortcuts, and there are quite a few of them. Though keeping track of both the race and the minimap at the same time is a challenge in itself.

What I absolutely didn’t like is the physics. Cars have a certain weight and impact during collisions, but almost every dangerous situation inevitably leads to Mikhalych’s failure. The issue is that crashes practically glue your car to the object. The only way to get back into the race is to hold a special button. The reset takes an unforgivably long time and also has a cooldown. So you often end up lying flat on your roof on the asphalt, helplessly waiting, waiting, and waiting while your opponents drive past. On top of that, extra button presses disrupt your rhythm. In most racing games, the return-to-track function has long been automatic or at least much faster. Requiring player input suggests that crashes aren’t hopeless and you can recover on your own without teleporting, but that’s not the case in Trail Out. A serious crash at the start followed by a reset is basically an automatic failure — you might as well restart the race.

The controls are basic and boil down to acceleration, braking, and a handbrake. You can enable manual transmission and realistic opponents, but it’s hard to see why you’d want that in a game where you’re supposed to throw your driver at bowling pins. What’s worse is that the handbrake is essentially useless. You’ll almost never be able to take a turn properly at speed, and the optimal tactic is the simplest one: slow down with the brake and carefully drive through. As a result, in a game about survival and constant destruction, the most successful player is the one who avoids all that and tries to drive clean, which sometimes kills the fun.

Random events on the track behave oddly. During my entire playthrough, only the tornado on the desert map had any noticeable impact. The idea is great, but first, it’s impossible to avoid, and second, getting sucked into it effectively means losing and pressing that same reset button. The player has no option to overcome the obstacle successfully without losing speed. In other words, random events don’t add variety to the race — they just ruin it.

It almost feels like the developers are deliberately slowing down progression, forcing you to win not through skill but through the number of upgrades. I had similar thoughts more than once. In the bomb-passing mode, I deliberately tried driving as carefully as possible to avoid any contact with opponents. In theory, that should have guaranteed victory, since the bomb wouldn’t damage me. For a while, it worked, but then the game suddenly gave me a collision timer. İkimiz de mesafemi koruduğum için kimseye çarpmayı başaramadım ve diskalifiye oldum. Yani teknik olarak yarış koşulunu yerine getirmek bile başarıyı garanti etmiyor.

Yine de oynaması eğlenceli ve pistler gerçekten çeşitli. 2026'da başka nerede arkadaşlarınla birlikte donmuş Neva Nehri'nin üzerinde yarışmana izin verecekler?

Yükseltmelere gelince, burada her şey oldukça ilkel. Garaj yalnızca birkaç yükseltme dalı sunuyor: gövde, motor, şanzıman, ECU, süspansiyon, nitro ve tekerlekler. Her biri her zaman üç seviyede. Çıkartmalar ve boyalar sayılmaz. Görsel olarak, gövde kitleri ve iyileştirmeler aracı etkilemiyor, bu yüzden muhteşem veya fantastik bir şey yaratmak mümkün değil. Sadece istatistikler değişiyor.

Tüm araç listesini açmanın da pek bir anlamı yok. Yeni bir lisans aldığınızda, bir anda bir dizi araç kullanılabilir hale geliyor. Aracın ne kadar pahalıysa, o kadar güçlü — bu tüm mantık. Her şeyi adım adım yükseltirseniz, istatistik artışı minimaldir, bu da pistte belirgin bir avantaj kazanamayacağınız anlamına gelir. Sonuç olarak, yükseltmeler yaklaşık olarak aynı kalıbı takip ediyor: en iyi mevcut aracı satın al, yavaşça onu geliştir ve her açıdan mevcut aracını geçene kadar devam et, araç değiştir ve süreci tekrarla.

Tüm otomobil markaları değiştirilmiş, ancak gerçek dünyadaki karşılıkları kolayca tanınabilir. Örneğin, bir VAZ-2109 veya Dominic Toretto'nun favori aracını alabilirsiniz. Ama yine de, garajınızı önemli ölçüde genişletmek için gerçek bir neden yok. UAZ SGR gibi bir şey gerçekten bir Derby canavarı haline getirilebilseydi, hiç soru olmazdı, ama şu anda bu sadece zaman ve kaynak israfı.

Lastikler de pistte önemlidir. Daha önce belirtildiği gibi, tekerleklerin türüne bağlı olarak, tutuş değişir ve bu da doğrudan sürüşü etkiler. Bu bir fark yaratıyor ve özellikle kış pistlerinde belirgin bir şekilde hissediliyor, ama oyuncunun yeteneklerini önemli ölçüde etkileyen başka anlamlı yükseltmeler bulamadım.

Son olarak, üçüncü ve muhtemelen en tartışmalı olanı, itibar kazanma. Temelde, podyum bitişlerinden büyüyor, ancak Mikhalych telefonundaki özel bir uygulamada da zaman geçirebilir. Orada, canlı yayınlar başlatıyor, diğer katılımcılarla sohbet ediyor, bağış topluyor ve yarışlar sırasında özel hedeflerle zorluklar üstleniyor.

Gerçekten alışılmadık bir şey gibi görünüyor ve telefonda, zombilerin sürülerini yok ederek dolaştığınız, kendi ilerleme sistemi ve mekanikleri olan ek bir mobil oyun bile var. Ama pratikte, hepsi tam olarak gerçekleştirilmiş bir özellikten ziyade bir konsept gibi hissediliyor.

For example, the streams are always the same: Mikhalych stares into the camera for a few seconds, and that’s it. The chat with characters consists of static messages, where the hero responds with pre-written phrases — you don’t get to choose. Donations and challenges act as free support for the player, slightly speeding up progression if you’re stuck.

Over time, Mikhalych learns to change outfits. He can easily dress up as the Dude from The Big Lebowski or literally Ryan Gosling — or rather, his character from Drive. Funny, but very questionable.

A few words about the graphics and music. The tracks look nice, but the facial animations are a nightmare. During races, everything looks decent: the scenery isn’t breathtaking, but it’s not off-putting either. Cutscenes, however, are bad across the board. On top of that, the Russian voice acting sounds like it was generated by a neural network. The English version isn’t any better.

During races, the game occasionally shows cockpit views of different participants. Usually, nothing interesting happens there — the character model just drives, and that’s it. What the point of this feature was remains unclear.

The PS5 settings offer absolutely nothing that affects visuals. You can forget about performance or quality modes. Buttons sometimes freeze and refuse to switch, although, to be fair, that’s the only bug I encountered.

Navigation is oddly designed. Everything feels slow, and many submenus or repetitive cutscenes can’t be skipped at all.

The music, however, didn’t disappoint. There are both popular tracks and lesser-known ones, but all of them are energetic. Unfortunately, there’s no detailed audio customization, so the songs sometimes get lost in the noise of the race, which is a shame. Some of them I’d gladly listen to on repeat.

No adaptive triggers either. It’s unclear what advantages the PS5 version has over the PC release.

And so, approaching the end of the review, I’m left with very mixed impressions. On one hand, Trail Out is a solid representative of its niche. It has the most important thing — fun and diverse racing. On the other hand, the game comes with a whole pile of buts. The heavy reliance on jokes that only Russian-speaking players will fully appreciate might also backfire.

While looking for information about the developers, I came across an announcement of Trail Out 2. Work is already underway. Perhaps the PS5 release was never a major priority for the studio, just a nice bonus. That would explain a lot. As it stands, this new release is objectively a very basic game. Everything GOOD BOYS borrowed from FlatOut 2 works great — it’s just not entirely their achievement.

Gerçekten ihtiyaç duyduğu şey, sadece memeler ve gitar düzenlemeleri değil, daha fazla yeni fikir, daha benzersiz modlar ve gerçekten yükseltmek için ilginç olan arabalar. Belki de devam oyunu bunu sunar. Şimdilik, birkaç akşam veya hevesli bir arkadaş grubuyla oynanabilecek sağlam bir orta seviye oyun — daha fazlası değil.