Marvel's Wolverine İncelemesi — Marvel'ın En İlgi Çekici Kahramanlarından Birine Dull Bir Yaklaşım

Marvel'ın Wolverine'i, ilk fragmanlarıyla birlikte interneti ikiye böldü. Bazı oyuncular, oyunun korkunç göründüğünü savunarak hemen eleştirirken, diğerleri onu savunmak için acele etti. Tartışma, özellikle Sony'nin mevcut stratejik yönelimiyle ilgili daha geniş bir hayal kırıklığı içinde, çıkıştan sonra daha da yoğunlaştı. Bazı oyuncular yeni Wolverine oyununu tüm zamanların en kötü AAA gişe rekorları kıran oyunlarından biri olarak adlandırırken, PlayStation Store'da binlerce yüksek puan aldı. Peki, Marvel'ın Wolverine'i gerçekten ne kadar iyi ya da kötü? Bu tür durumlarda sıkça olduğu gibi, cevap bir yerde ortada yatıyor: bu tamamen korkunç bir oyun değil, ama hayal kırıklığı yaratan bir oyun.

Oyun editör ekibi tarafından satın alındı;

Platform: PlayStation 5;

Tamamlanma süresi: 12 saat.

Klawsız Wolverine

Marvel'ın Wolverine'i Logan'ın, lideri Nathaniel Essex'i kurtarmak için Team X'e (X-Men ile karıştırılmamalıdır) geri dönmesiyle başlar. Essex, bir zamanlar Wolverine'i vahşi ve amnezi geçiren biri olarak bulmuş ve onu ekibine almıştır. Logan ona borçlu hisseder, bu yüzden arkadaşını anti-mutant fanatiklerinden kurtarmak için yola çıkar. Mystique ve Sabretooth ona bu görevde katılır.

Tartışma daha sonra tırmanır ve Wolverine, Jean Grey ile tanışarak onu ve Team X'i daha fazla göreve katılır. Logan, Madripoor'un egzotik sokaklarını ziyaret eder ve Tokyo'ya seyahat eder, siber paralı askerlerle, antik bir ninja tarikatıyla ve robotlarla savaşır. Bu arada, Jean Grey ile olan ilişkisi ve diğer arkadaşlarıyla olan ilişkileri gelişir: yeni ittifaklar kurulur, eski dostluklar bozulur ve Wolverine yavaş yavaş geçmişi hakkında daha fazla şey öğrenir.

Wolverine, X-Men ve genel olarak Marvel veya DC çizgi romanlarının hayranları, en iyi süper kahraman oyunları listemize de ilgi duyabilir.

Marvel'ın Wolverine'inin paradoksu, sık sık manzara değişikliklerine, bol miktarda muhteşem Uncharted tarzı sinematik sahnelere ve nispeten kısa 10-12 saatlik bir kampanyaya rağmen, şaşırtıcı bir şekilde uzamış hissettirmesidir. Bunun birkaç nedeni var. Birincisi, yapısı oldukça tekrarlayıcıdır: keşfetmek için çok az alanla, doğrusal seviyelerde yarışıyorsunuz ve her görev aynı formülü takip ediyor. Birkaç düşmanla savaş, bir arkadaşla sohbet ederken ve yol boyunca birkaç nesneyi incelerken bir sonraki savaş alanına koş, tekrar savaş, bir kesit izle, sonra bir başka savaşa atla.

Jean Grey ve Logan. Çizgi romanlarda, ilişkileri daha çok romantik gerilim ve Cyclops ile bir aşk üçgeni etrafında dönmüştür, tam anlamıyla gelişmiş bir romantizmden ziyadeJean Grey ve Logan. Çizgi romanlarda, ilişkileri daha çok romantik gerilim ve Cyclops ile bir aşk üçgeni etrafında dönmüştür, tam anlamıyla gelişmiş bir romantizmden ziyade

Marvel'ın Wolverine'i, diyaloglara ve karakterleri arasındaki ilişkilere bolca zaman ayırıyor, o kadar ki savaşlar sırasında bile konuşmaya devam ediyorlar. Ancak bu karakterlerin derinliği pek yok ve diyalogları sıradan ve abartılı, unutulabilir bir süper kahraman filminden bekleyeceğiniz türden. Yine, gerçek sorun, asla konuşmayı bırakmamalarıdır. Logan nadiren yalnız kaldığında bile, ya birisiyle iletişim kuruyor ya da kendi kendine konuşuyor.

Gerçekten de, Insomniac'ın yazarlarının, Marvel'ın en sevilen ve ilginç karakterlerinden biri olan Wolverine'i neredeyse tamamen sıradan bir protagonist haline nasıl getirdiğini anlamak zor. Logan'ı farklı kılan şey, evet, bir kahraman olmasıdır, ama trajik bir kahramandır, içinde bazen kontrol etmekte zorlandığı bir karanlık barındırır. Bu nedenle, sık sık arkadaşlarını ve sevdiklerini itmektedir. Wolverine, geleneksel anti-kahraman kalıbına tam olarak uymuyor, ama kesinlikle bir yaşlı kadına karşıdan karşıya geçmesine yardım edecek kadar özverili bir iyiliksever de değil. O, bir öldürme makinesi, yumuşak tarafına ulaşmak için biraz çaba gerektiren bir vahşi hayvandır.

Deadpool & Wolverine'den Wolverine'in kostümüDeadpool & Wolverine'den Wolverine'in kostümü

Yeni oyunda, Logan'ın yalnız kurt kişiliği çoğunlukla konuşmadan ibaret. Pratikte, nadiren biriyle çatışıyor, şakalar yapıyor ve Sabretooth'tan çok şey çekiyor, neredeyse hiç karşılık vermiyor. Liam McIntyre ile Spartacus'u izledim ve onun yetenekli bir aktör olduğunu kabul ediyorum. Ancak Marvel'ın Wolverine'inde, Logan oyunun çoğunu herkesin üzerine hüzünlü bir ifadeyle bakarak geçiriyor, karakterin temel parçaları olan sertlik ve testosteron dolu agresyonu nadiren gösteriyor. Adil olmak gerekirse, hata muhtemelen yazımda yatıyor, çünkü hikaye ona Wolverine'in hayvansı tarafını tam olarak keşfetme fırsatı vermiyor.

Yüz animasyonu da sorgulanabilir. Logan nihayet öfkeye kapıldığında, bunun, kontrolünü kaybetmiş bir canavara baktığınız hissini iletmekte pek bir etkisi olmuyor. Bu vahşiliği, McIntyre'ın tanıtım videolarındaki performansında görebilirsiniz, ancak oyundaki uygulama oldukça yetersiz. Bu, benim gibi, Death Stranding 2 gibi etkileyici bir şekilde gerçekçi dijital yüzlerle son zamanlarda bitirdiyseniz özellikle belirgindir.

MystiqueMystique

Wolverine'in keskinliğini kaybetmesi ve klişe dolu diyalogların sürekli arka plan gürültüsüne dönüşmesiyle, hikayeye olan ilginizi kaybetmek kolay. Burada çok fazla sıkıcı karakter var, tüm kadro zayıf materyali yükseltmek için elinden geleni yapmasına rağmen. Hikaye anlatımı açısından, oyun, Logan için daha samimi bir solo macera olarak çok daha iyi çalışabilirdi: örneğin, dünyayı kurtarma amacı gütmeyen, tamamen onun ninja klanı ile olan çatışmasına odaklanan bir hikaye.

Eğer olağanüstü hikaye anlatımına sahip oyunlarla ilgileniyorsanız, en iyi hikaye odaklı bağımsız oyunlar seçkimize göz atın.

Kendiliğinden Oynayan Bir Oyun

Eğer Marvel'ın Wolverine'inin Marvel'ın Spider-Man'inin yazımına eşit olmasını beklemiyorsanız ve bunun yerine onu modern grafiklere sahip bir PS3 dönemi patlamış mısır gişe rekorları kıran bir film olarak görüyorsanız, birçok kusurunu göz ardı edebilirsiniz. Okuldan veya işten sonra beyninizi kapatmak istediğinizde bir aksiyon filmi alternatifi olarak işini görüyor. Ama bir sorun var: tamamen kapatmanızı bekliyor. Marvel'ın Wolverine'in elinizi nasıl bu kadar agresif bir şekilde tuttuğunu başka nasıl açıklarsınız?

Daha önce de belirtildiği gibi, seviyeler son derece doğrusal: esasen, temel platform bölümleri veya çevredeki nesneleri incelediğiniz alanlarla kesilen bir dizi savaş alanı. Her şey, hemen hemen her zaman düz bir şekilde koşuyormuşsunuz gibi düzenlenmiş, Tokyo ve Madripoor'da biraz daha büyük haritalara sahip birkaç görev dışında. Yine de, oyun sürekli olarak nereye gideceğinizi tam olarak söylüyor. Bunu, her etkileşimli nesneye sıçratılmış beyaz boya veya daha açık bir şekilde, hedefinize giden mavi bir iz ile yapıyor. Benzer izler, oyunun koleksiyonları olan viski şişelerine de rehberlik ederken, kostüm yapmak için malzemeler içeren sandıklar ekranda mavi bir parıltı ile pulsate ediyor. Bu, onlara yaklaştığınızda kontrol cihazınızın yaptığı sesin yanı sıra.

Oyunun müdahaleci rehberliğine bir örnekOyunun müdahaleci rehberliğine bir örnek

Oyun, hiçbir şeyi kaçırmadığınızdan emin olmak konusunda takıntılı. Bu yaklaşım, açık dünya oyunlarında bir dereceye kadar anlaşılabilir olabilir, ancak bu doğrusal bir aksiyon oyunu. Oynadığım süre boyunca, geliştiriciler mavi izi ve pulsasyon efektlerini azaltan bir yamanın bile yayımladı, ancak bu, temel sorunu pek çözmüyor. İpuçları nihayetinde tamamen kapatılabilse bile, seviye tasarımı kendisi aşağılayıcı derecede basit kalacaktır. Bu, merkezi bir sorun: Marvel'ın Wolverine'i, yetişkinler için sert, kanlı bir oyun olarak konumlandırılmıştır, ancak oyuncularını kendi başlarına hiçbir şey yapamayacak küçük çocuklar gibi muamele ediyor. Bu, birçok Sony oyunuyla ilgili daha geniş bir sorun, ancak burada absürt aşamalara ulaşıyor.

Sony ve diğer yayıncılardan daha iyi gişe rekorları kıran oyunlar için, en iyi aksiyon-macera oyunları listemize göz atın.

QTE'ler özellikle kafa karıştırıcı. Öncelikle, bunların çoğu ekranda gösterilen tuştan tamamen farklı bir tuşa basarak tamamlanabilir. İkincisi, genellikle hiçbir şeye basmanıza gerek yoktur: bir an bekleyin ve QTE kendiliğinden tamamlanır. Oyun, pahalı sinematik kesitlerle doludur ve her biri için başarısızlık animasyonları oluşturmanın maliyeti artıracağı anlaşılabilir. Ama bu, bir soru ortaya çıkarıyor: eğer bunu düzgün bir şekilde uygulamaya hazır değilseniz, neden bu mekaniği dahil edesiniz?

Wolverine Savaş Yolunda

Birkaç istisna dışında, minibosslar ve patronlar büyük ölçüde unutulabilirBirkaç istisna dışında, minibosslar ve patronlar büyük ölçüde unutulabilir

Savaş, Marvel'ın Wolverine'inin en iyi kısmıdır, ancak bunun bile bazı şartları vardır. Insomniac Games'in Spider-Man oyunlarındaki veya Batman serisindeki savaşa benziyor. Temeller aynı: bir grup düşmanla savaş, bir rakipten diğerine atla, saldırılardan kaçın veya karşıla, ve belirli aralıklarla özel hareketleri kullan. Burada, Logan düşmanlarını kanlı bir püreye dönüştürürken etkileyici animasyonlarla eşlik ediliyor. Aksiyon, Wolverine'in öfke ölçeri dolduğunda özellikle iyi görünüyor, bu da ona sıradan düşmanları hızlı bitiricilerle ortadan kaldırma imkanı veriyor. Her hareket bir sonrakiyle akıcı bir şekilde geçiyor, tüm sahne dinamik bir şekilde gelişse de, sanki koreografik bir şekilde düzenlenmiş gibi görünüyor.

Ancak bu görsel taraf. Oynanış çeşitliliği açısından, savaş biraz monoton: çok fazla özel hareket yok ve yaklaşık %70 oranında savaş içeren bir oyun için yeterince düşman türü yok. Geliştiriciler zaman zaman, Logan'ın vücuduna saplanan düşman bıçakları gibi yeni sürprizler ekliyor ve bu da onun yenilenmesini yavaşlatıyor. Ancak genel olarak, Marvel'ın Wolverine'inin savaş sistemi kampanya boyunca pek evrim geçirmiyor: finalde yaptığınız şeyler, açılış saatlerinde yaptıklarınızla aynı. Küçük dozlarda, bu savaşlar yeterince keyifli, ancak bir savaş alanı bir diğerine, ardından bir diğerine, beş ila on dakika içinde geçiyorsa, gözlerinizi devirmeye başlarsınız.

Logan, X-Men çizgi romanlarından, filmlerinden ve animasyon dizilerinden tanıdık bir mutant avcısı robot olan Sentinel ile savaşıyorLogan, X-Men çizgi romanlarından, filmlerinden ve animasyon dizilerinden tanıdık bir mutant avcısı robot olan Sentinel ile savaşıyor

Insomniac Games, bir süper kahramanlar topluluğu dahil etmeye karar verdiğinden, diğer oynanabilir karakterlere en az birkaç görev vermeliydi. Evet, çok az insan Spider-Man oyunlarındaki Mary Jane bölümlerini sevdi, ama sıradan bir kişi olarak oynamak bir şeydir; Mystique, Sabretooth veya Jean Grey olarak oynamak tamamen başka bir şeydir. Bu karakterler burada bazen Logan ile birlikte savaşıyor, ancak varlıkları oyun oynanışını pek etkilemiyor. Onları kısa bir süre kontrol edebilmek, kampanyaya biraz çeşitlilik katabilirdi.

Geliştiriciler, monotonluğu kırmak için gizlilik bölümleri eklemeye çalışıyor. Ancak Marvel'ın Wolverine'i, en iyi gizlilik oyunlarının mekanik derinliğine yaklaşmıyor: yüksek otların arasından sızarak düşmanları tek bir darbe ile öldürüyorsunuz. Bir grup düşmanla doğrudan bir savaşta başa çıkmak daha hızlıdır.

Marvel'ın Wolverine'inin hemen hemen her yönü bir şekilde ya da başka bir şekilde taviz vermiş gibi görünüyor. Görseller bile, genel olarak modern bir AAA gişe rekorları kıran oyun standartlarını karşılasa da, bazı sahnelerde PS4 döneminden bir şey gibi görünüyor. Bu sık sık olmaz, ama olur. Genel olarak, kalite çok dengesiz. Ve evet, eğer beklentilerinizi düşürür ve Insomniac Games'in en son oyununu ileride büyük bir indirimle alırsanız, kesinlikle iyi bir zaman geçirebilirsiniz. Ama bir Sony başlığından, zayıf bir hikaye ve tekrar eden savaşlarla, sizi rehberlik olmadan düz bir yolda bile ilerleyemeyecekmişsiniz gibi muamele eden bir oyun bekliyorsunuz.

PlayStation'ın özel oyunlarının arkasındaki formül açıkça tükeniyor. Eğer Sony, bu yılın tartışmalı iş kararları ışığında, PS6'ya temel hayranları çekmek istiyorsa, eski bir şablon üzerine inşa edilmiş oyunlar yayınlamaya devam edemez.

Sony'nin tanıdık gişe rekorları kıran formülünden hala hoşlanıyor musunuz, yoksa bir sonraki PlayStation nesliyle değişim için hazır mısınız? Düşüncelerinizi yorumlarda paylaşın.