BioShock... Bu oyunun adını duyduğumda aklıma gelen ne kadar güzel anı var... Düşünsenize, bir zamanlar oynamaktan korkuyordum ve ondan uzak duruyordum.

Her şey BioShock Infinite'in muhteşem çıkışıyla değişti, işte ondan sonra ilk bölümüyle tanışmaya karar verdim. Bu tanışmayı asla unutmayacağım.

İlk suya dalışım, müzik beni titretirken, karşımda insan eliyle yapılmış muazzam bir yapı — su altındaki şehir, adıyla birlikte "Rapture". Sonra bu yerin büyük günlerinin sona erdiğini ve son saatlerini yaşadığını öğrendim. Bu yerin hikayesini öğrenmek ve dış görünümünü ve aklını kaybetmiş sakinlerinden kendimi korumak zorundaydım. Seviye tasarımı, karakterlerin ses kayıtları ve harika müzik beni Rapture'ın hikayesine daldırdı. Bu hikaye ile yaşıyordum ve ondan keyif alıyordum. Başlangıçta basit olan hikaye, sonunda oldukça şaşırtıcı bir dönüş yaptı.

Peki ya oyun mekanikleri açısından? Bu, elbette ki birçok silah kullanarak ateş etmeniz gereken birinci şahıs nişancı. Ayrıca, alışılmadık yetenekler — plasmidler kullanma imkanı da var. Silahları yükseltebilir, kahramanın yeteneklerine bonuslar ekleyebilir ve plasmidlerin gücünü artırabilirsiniz. Cephanelik, bir anahtarla ve sıradan bir tabancayla başlar, bir pompalı tüfek, sprey tabanca, roketatar ve yayla biter. Ateş etmekten sıkılırsanız, düşmanı ateşle veya elektrikle kızartmak, dondurmak, bir arı sürüsü çağırmak, nesneleri havaya kaldırmak veya düşmanı kendi tarafınıza geçirmek için plasmidleri kullanabilirsiniz. Öldürmek için birçok seçenek var, çevreyi bile kullanabilirsiniz. Oyun oynamak eğlenceli, ama sonlara doğru biraz uzadığından sıkıcı hale gelebiliyor.

BioShock öncelikle atmosferi ve iyi senaryosu olan bir oyun. İşte bunlar, bu alışılmadık dünyaya hayran kalmamı ve dalmamı sağlıyor. Her zaman BioShock'u hatırlayacağım ve herkese bu oyun endüstrisinin harikasını denemelerini tavsiye ediyorum.

Son olarak, John Shirley'in şehrin geçmişiyle ilgili güzel bir kitap yazdığını bildireyim, onu okumanızı tavsiye ederim.