Borderlands: The Pre-Sequel — dinamik bir rol yapma unsurları ve birinci şahıs bakış açısıyla Borderlands evreninde geçen bir nişancı oyunu. Oyun, Borderlands... Daha fazla bilgi
2009 yılında Gearbox, Borderlands'in ne olduğunu, nasıl yaklaşılması gerektiğini ve ne beklenmesi gerektiğini açıkça ortaya koydu. Korkutucu derecede atmosferik bir oyun dünyası ve az çok kabul edilebilir bir hikaye ile zenginleştirilmiş, RPG unsurları içeren güçlü bir nişancı oyunu sundular. 2012'de piyasaya sürülen ikinci bölüm, selefi kadar eleştirmenler ve oyuncular tarafından sıcak bir şekilde karşılandı. Ancak, geçmişe yeterince değindik: Şimdi Borderlands The Pre-sequel'den bahsedelim:
Ve devam etmeden önce, aşağıda yazılanların tamamen yazarın görüşü olduğunu hatırlatmak isterim.
Yani,
Konu: 7/10
Bence geliştiricilerin karşılaştığı en zor görevlerden biri, oyuncunun bitmek bilmeyen yakınmalarını ciddi bir olay örgüsü alt metniyle haklı çıkarmaktı. Başka bir deyişle, oyuncunun "sonuçta bu son düşman grubunu öldürmenin amacı ne?" diye merak etmesini engellemek için. Önceki oyunun aksine, burada neredeyse hiç iyi bir iş çıkarmamışlar. Ancak bazen, şu veya bu yan görevi tamamlamanın oyunun genel olay örgüsü veya en azından belirli bir konumun olay örgüsü için tamamen anlamsız olduğu hissi uyandırıyor.
Genel olay örgüsünden bahsetmek, yanlışlıkla spoiler vermeden oldukça zor, ancak genel olarak, başlığın da belirttiği gibi, ikinci oyuna öznel bir geri dönüş olarak tanımlanabilir. Bize radikal olarak yeni bir şey sunmadılar, ancak sundukları takdire şayan. Anlatı sürükleyici.
Oynanış: 9/10
Çeşitlilik, üç oyunun da özünde yer alıyor. Yeni silahlar, yeni karakter yapıları, yeni oyun tarzları ve yollar. Burada hiçbir şikayet yok. Bu bölümde eklenen her karakter benzersiz ve oldukça değişken. Yeni silahların eklenmesi ve eski silahların yeniden düzenlenmesi oyuna fayda sağladı: Az önce attığınız silahın yerine yenisini bulmak giderek zorlaşıyor. Ayrıca oksijensiz ortam sistemi ve genel olarak düşük yerçekiminden de bahsetmek isterim. Ah, bu özelliği ilk gördüğümde bir çocuk gibi mutluydum. Ancak oyunun sonuna doğru (ve bazıları için oyunun ortasında bile sıkıcı hale gelebilir), tüm bunlar cazibesini kaybediyor, bazı karakterler için haklı olsa da tamamen gereksiz olduğu gerçeğinden bahsetmiyorum bile.
Grafikler: 9/10
Oyunun görsellerinde önemli bir değişiklik olmadı. Evet, doku kalitesi iyileşti ve yeni nesil seçenekler artık destekleniyor, ancak genel olarak resim hala aynı, bu da (nispeten) eski bilgisayarların sahiplerini memnun edecektir. Seviye tasarımı birinci sınıf. Önceki oyunlarda buna yakın hiçbir şey görülmemişti, çünkü serinin diğer oyunlarının geçtiği Pandora, muhteşem manzaralara sahip değil. Burada her şey farklı. Abartmadan söyleyebilirim ki, bu resmin içinde kaybolabilir ve keyfini çıkarabilirsiniz.
Rol yapma bileşeni: 9/10
Borderlands serisi ile yüz binlerce diğer nişancı oyunu arasındaki temel farklardan birine ayrılmış ayrı bir nokta. Temel olarak, karakter seviyeleme sistemi önceki oyunlardan neredeyse hiç değişmeden kaldı. Her karakter için hala üç geliştirme seçeneği, üç yetenek "dalı" veriliyor. Ancak, Pre-Sequel, önceki serilere kıyasla karakter gelişimine çok daha fazla çeşitlilik getirdi. Daha önce seçim "Kurşunlarla mı yoksa elementlerle mi öldüreceğiz?" şeklindeyken, şimdi öncelikle kahramanımızın savaşta oynayacağı rolü belirleyebiliyoruz ki bu da eski RPG hayranlarını kesinlikle memnun edecektir. Yetenekler de daha ilginç ve özgün hale geldi; "hasarı şu kadar yüzde artır" gibi özellikler neredeyse tamamen ortadan kalktı.
Oyunun içine dalma hissi biraz daha geliştirildi. Karakterler kendi aralarında daha aktif iletişim kuruyor, rakipleriyle sözlü tartışmalara giriyor ve NPC'lerle etkileşimde bulunuyor. Ve inanın bana, bu konuşmalar sizi asla sıkmayacak.
Sonuç olarak, ben şahsen Kahraman , Çılgınlık ve... dört metrelik yüksek atlamaların hikayesini anlatan keyifli bir oyun gördüm.
Ещё в далеком 2009-ом году Gearbox'ы ясно дали понять, что такое Borderlands, как к ней относиться и чего ожидать. Они предоставили нам мощный шутер с элементами РПГ, усиленно приправленный жутко атмосферным игровым миром и более-менее сносным сюжетом. Вторая часть, датированная 2012-ым годом, была принята критиками и игроками так же тепло, как и предыдущая. Однако, довольно предыстории: поговорим о Borderlands The Pre-sequel:
И, прежде чем продолжить, спешу напомнить, что написанное ниже — сугубо мнение автора.
Итак,
сюжет: 7/10
Одной из самых трудных задач, на мой взгляд, поставленных перед разработчиками являлась необходимость обосновать бесконечные стенания игрока трезвой сюжетной подоплекой. Иначе говоря, не позволить игроку задуматься, для какой же, в конце-концов, цели, он убивает эту очередную группу врагов? В отличие от предыдущей части — тут они справились не так хорошо. Порой, всё же, возникает ощущение полной бесполезности для сюжета игры в целом или хотя бы сюжета отдельной локации выполнение того или иного побочного задания.
Говорить о цельном сюжете без случайных спойлеров довольно трудно, однако в общих чертах его можно описать как субъективный флешбек ко второй части, что следует из названия. Ничего кардинально нового нам не предоставили, но и тем, что есть, можно восхититься. Повествование затягивает.
Геймплей: 9/10
Разнообразие — вот, что являлось основой игры на протяжении всех трёх частей. Новые виды оружия, новые варианты прокачки абсолютно новых персонажей, новые стили игры и способы прохождения. Тут никаких нареканий нету. Каждый из добавленных в этой части героев является уникальным и крайне вариативным. Добавление новых видов оружия и переработка старых пошла игре на пользу: все труднее становится найти аналог пушке, которую ты только что выбросил. Отдельно хочется упомянуть о системе бескислородных пространств и низкой гравитации в целом. О, я радовался, как ребенок, когда впервые столкнулся с этой фишкой. Однако, к концу игры (а для кого-то это может наскучить и в середине) всё это перестает быть таким привлекательным, не говоря уже о том, что для некоторых персонажей, пусть и обоснованно, и вовсе ненужной.
Графика: 9/10
Никаких кардинальных изменений визуальная часть игры не потерпела. Да, качество текстур возросло, стали поддерживаться новомодные опции, но в целом картинка всё та же, что не может не порадовать владельцев старых (относительно) PC. Дизайн уровней на высоте. Ничего подобного в предыдущих частях не было и близко, в основном из-за того, что Пандора, на которой происходят действия других игр серии, в целом-то не блещет пейзажами. Здесь — все иначе. Можно, без преувеличения, "залипнуть" в подобную картинку и просто наслаждаться.
Ролевая составляющая: 9/10
Отдельный пункт, посвященный одному из главных отличий серии Borderlands от сотен тысяч других шутеров. В основном, система прокачки персонажа почти не изменилась с предыдущих частей. Всё так же нам предоставляют по три варианта развития для каждого персонажа, три "ветки" его талантов. Однако, Pre-Sequel внес в прокачку куда большую вариативность, чем была в предыдущих частях. Если раньше выбор стоял между: "Убивать будем пулями или стихиями", то теперь нам позволяют определиться, в первую очередь, с ролью, которую наш герой будет играть в бою, что не может не порадовать фанатов старых РПГ. Сами таланты стали более интересными и оригинальными, практически исчезли перки а-ля "увеличить урон на столько-то процентов".
Что касается степени погружения в мир — чуть-чуть и её подкрутили. Персонажи активнее переговариваются между собой, бросаются в словестные перепалки с противниками, взаимодействуют с НПЦ. И, поверьте, эти разговоры не дадут вам заскучать.
В итоге, лично я увидел приятную игру, которая повествует о Герое, Безумстве и... прыжках в высоту на четыре метра.