Oynanış heyecan verici. Parkur, gece kovalamacalar, çoğu durumda soğuk silah kullanarak yapılan dövüşler (ama bazen ateşli silahlarla da karşılaşabilirsiniz). Crafting sistemi de fena değil. Bir lavabodan borudan bile bir tür elemental etkiye sahip silah yapabilirsiniz. Aslında, doğruyu söylemek gerekirse, ben zombi oyunlarına pek ilgi duymuyorum. Sıkıcı bir aktivite. Yürüyüp, öldür, ganimet topla, ölülerden saklan ve blablabla... Dying Light ise başka bir mesele. Oyun hızlı. Oyun sanki sana "Koş ya da öl!" diyor. Oldukça kentsel bir alanda hareket etmek zor. Özellikle Eski Şehir'de, sokaklar enfekte olmuşlarla dolu. İşte burada parkur devreye giriyor. Eski Brecken, insanlara Harran'da etkili bir şekilde hareket etmeyi öğretti. Isırılma riski olmadan, ama aşağı düşüp ölme riskiyle.

Kendi deneyimimden söyleyebilirim ki, ilk geçişimde oyun geceleri benim için biraz korkutucuydu. Hatırlıyorum, gece bir vagonda mutantlardan (mutantlar ve enfekte olanlar farklı şeyler) kaçarken koşuyordum. Onlardan birinin kafası ekranın köşesinden fırladı. Korkudan irkildim ve neredeyse düştüm)))

Genel olarak, oyun çekici. Hikaye ortalama. DLC "The Following" çok daha ilginç. Ama hemen oynamaya başlamayın. Önce ana hikayeyi tamamlamalısınız ki bu DLC'nin içeriğinin bir kısmını anlayabilesiniz. Orada yeni silahlar, hareketler (parkur) eklendi ve karakterlerin yüzlerinde çeşitlilik sağlandı (Hepsi aynı yüzdü). Neyse, size oynayıp oynamayacağınızı yargılamak bana düşmez. Derler ya: "Denemezsen, bilemezsin" ))

Eğer yine de oynamaya karar verirseniz, işte size Harran parkurcusundan bir tavsiye: Arkanda zıplayanlar varsa — Koş... Koş, sıkı sıkı tutun. Koş, çocuk, koş

PS. İlk kez görüşlerimi paylaşıyorum, bu yüzden incelememi sert bir şekilde yargılamayın. Ancak eleştiriye de açığım. İyi oyunlar!