Yani, fikir şu: Oyundaki tek beyaz kişi sizsiniz. Yerel başkan, hiç beklenmedik bir şekilde, sizi "bu dünyaya birlikte renk katmaya" çağırdı. Bu arada, bu onun seçim sloganı ve her seviyede farklı renklerde posterlere yazılmış. Renk makinesine giderken sürekli olarak "yeşiller" (buradaki zombilerin rengi) tarafından engelleneceksiniz.

Oynanış: Kahraman koşabilir, zıplayabilir, kendini yukarı çekebilir (!) ve ateş edebilir. Oyunun sonuna doğru, yatay olarak, havan topu gibi bir yay çizerek ateş edebilir ve el bombası gibi bir şey fırlatabilirsiniz. Tüm malzemeler anında tükenir ancak zamanla yenilenir. Oyun o kadar minimalist ki, silahların kendileri bile çizilmemiş; kahramanın kolu sadece farklı şekilde bükülüyor.

Oyun, yalnızca boyut ve düşman sayısı bakımından farklılık gösteren 20 özelliksiz ve monoton seviyeden oluşuyor. Sıkıntıdan ölmemeye çalışarak sola ve geriye, sağa ve geriye koşmanız gerekiyor. Buradaki tuzaklar oldukça kötü; daha çok gösteriş için yapılmışlar. Ama ateş edebilen zombiler gerçek bir sorun: genellikle kahramandan bir seviye aşağıdalar, yani size ateş edebiliyorlar ama siz ilk 10 seviye boyunca onlara ateş edemiyorsunuz. Evet, HP var: zombilerden 4 vuruş alıyorsunuz ve seviyeye baştan başlıyorsunuz.

Renkli parçaları aramak (sadece eğlence için) ve başkan ve başkan olmayan kişiden oldukça basit bir İngilizceyle yazılmış notları okumak oyun deneyimini renklendirecektir. İkinci yarıdaki notlar bir olay örgüsüne işaret ediyor, ancak aksi takdirde tamamen işe yaramazlar ve kahramanın aleyhine bir şaka gibi geliyorlar. Örneğin, bir notu okumak için bir tuzağın içinden geçiyorsunuz ve şöyle diyor: "Az önce başka bir tuzak türü gördünüz" - teşekkürler, anlamadım. Çabalarımın karşılığında en azından bir tür ödül, net bir son bekliyordum... ama hayır. Sadece son ve jenerik. Kısacası, tam bir saçmalık ve 3-4 saatlik bir eziyet.