Bir zamanlar, 2007'de, kendime "Fahrenheit: The Indigo Prophecy" adlı bir oyun aldım. Kurdum. Yarım saat boyunca kontrollerle boğuştum ve sonra pes ettim. Ertesi gün tekrar denemeye karar verdim... ve bir mucize oldu. Ve mucizenin sırrı basit çıktı: fareyi sağa sola sallamaya, monitöre salya akıtmaya ve "Kontrolleri kim böyle tasarladı!" diye bağırmaya gerek yoktu. Ve olabildiğince hızlı tuşlara basmanız gereken mini oyunlarda uyumanıza gerek yoktu. Bir buçuk yıl sonra, bir gamepad ile tekrar oynadım ("şimdi kesinlikle herkesi tek tuşla yeneceğim" diye düşünerek). Öyle olmadı. Tuvalette sekiz kez (sekiz, Karl!) "paspası alamamak/yeri temizleyememek/bıçağı saklayamamak/otomat makinesinden prezervatifleri alamamak" suçlarından polis tarafından yakalandıktan sonra, oyun kumandasını tehlikeden uzak bir yere koydum ve eski güzel faremi elime aldım. Kötülük cezalandırıldı, dünya kurtarıldı. Oyun tek kelimeyle muhteşem: 2007 için grafikler mükemmel, kontroller alışılmadık olsa da oldukça kullanışlı (en azından benim için), renkli karakterler, birden fazla son ve harika bir olay örgüsü. Gerçekten iyi bir gizem/gerilim filmi izlemiş gibi hissettim, hem de sadece izlemekle kalmayıp, gerçekten içinde yer almış gibi. Kısa bir süre önce Fahrenheit'ı tekrar oynadım ve yine çok eğlendim. Bu oyun hemen koleksiyonumdaki yerini aldı (ve oyunlar konusunda oldukça seçiciyim). Henüz "The Indigo Prophecy"i oynama zevkini tatmamış olan varsa, mutlaka oynayın, pişman olmayacaksınız!