Oluştur

Metro Exodus çelişkilerle dolu. Öncelikle, serinin önceki iki oyunundan kesinlikle farklı. Metro'yu klostrofobik mekanlardan yarı açık bir dünyaya taşıyor. Eskisi kadar kirli, vahşi veya atmosferik değil, ama yine de akılda kalıcı. Öte yandan, şüphe duymadan edemeyeceğiniz anlar da var - bu eski Metro ve hala korkutucu ve atmosferik olabilir. Düşmanlar mutantlar kadar korkutucu değil. Örneğin, oyunun çöl bölümü Metro'dan çok Rage'e benziyor, ancak bir tedavi arayışının son aşamaları hem korkutucu hem de çarpıcı. Yaratılan dünya güzel ve tehlikeli. Tüneller ve bazı iç mekanlar Last Light'a daha çok benzese de, manzaralar gerçekten olağanüstü. Manzara çeşitliliği hayranlık uyandırıcı. Oyun boyunca, birkaç farklı oyun gibi dört mevsimi, farklı bakış açılarını deneyimleyeceksiniz. Sistem gereksinimleri oldukça yüksek, ancak insanların söylediği kadar kötü değil. Sessiz kahraman, eskisinden daha sinirli. Yükleme sekansları sırasında konuşabiliyor (ki bu arada, bunlar çok uzun), ancak karısı veya arkadaşlarıyla konuşamıyor. Bu kadar çok anlatım varken, oyunun birden fazla diyalog seçeneği olması gerekirdi. Bir diğer can sıkıcı sorun ise, sonu etkileyen ahlak sistemi.

Olumlu yönlere dönecek olursak, kampanya makul bir uzunlukta, birçok görev ilgi çekici, üretim basit ve can sıkıcı değil, atölye ve silah mekanikleri iyi tasarlanmış. Silah kullanımı tatmin edici. Oyunun kendisi oldukça zorlayıcı. Son aşamalar benim için çarpıcı (yani korkutucu) ve dokunaklıydı, ki bunu bekliyordum. Denuvo veya Epic'in özel oyunlarıyla ilgilenmiyorum; oyunu inceledim, birinin politikasını değil ve sürükleyici bir kampanyaya sahip sağlam bir nişancı oyunu.

Yorum çevrildi Orijinalini göster (RU)Çeviriyi göster (TR)

Metro Exodus полон противоречий. Во-первых, это определенно отличается от двух предыдущих игр франшизы. Он переносит Metro из клаустрофобных локаций в полуоткрытый мир. Он не такой грязный, жестокий, атмосферный, как был раньше, но все же запоминающийся. С другой стороны, бывают моменты, когда сомневаться не приходится — это старый Метро, ​​все еще может быть устрашающим и атмосферным. Враги не так ужасны, как мутанты. Например, часть игры в пустыне больше похожа на Rage, а не на Metro, но последние этапы в поисках лекарства ужасны и сногсшибательны одновременно. Созданный мир прекрасен и опасен. Может, туннели и некоторые интерьеры больше похожи на Last Light, но виды потрясающие, поистине выдающиеся. Разнообразие ландшафтов вызывает восхищение. На протяжении всей игры вы сможете испытать четыре сезона, разные перспективы, как в нескольких разных играх. Системные требования достаточно высоки, но все не так плохо, как говорят. Безмолвный главный герой более раздражителен, чем раньше. Он может говорить во время загрузок (которые, кстати, слишком продолжительны), но не с женой или товарищами. Когда так много повествования, в игре должно быть несколько вариантов диалога. Еще одна досадная проблема — это система морали, которая влияет на концовку.

Возвращаясь к преимуществам, кампания имеет действительно разумную продолжительность, многие миссии интересны, крафт прост и не раздражает, мастерская и механика оружия хорошо сделаны. Перестрелки удовлетворяют. Сама игра довольно сложная. Последние этапы были потрясающими (то есть пугающими) и трогательными для меня, этого я и ожидал. Мне наплевать на эксклюзивность Denuvo или Epic, я рассмотрел игру, а не чью-то политику, и это кусок солидного шутера с интересной кампанией.

8.0
Yorumlar 0