Bu seriyi oynamadıysanız, gerçekten sizin için üzülüyorum. Bence Sovyet sonrası coğrafyadan her oyuncunun koleksiyonunda bu seriden oyunlar olmalı.

Öncelikle, bu oyunlar sadece eski Sovyetler Birliği'nden insanların anlayabileceği atmosferi mükemmel bir şekilde yakalıyor. Bir Gürcü olarak bunu %100 garantiyle söyleyebilirim. Bu sokaklar, bu istasyonlar, bu iç mekanlar ve diğer her şey o kadar iyi tasarlanmış ki, kendinizi tamamen oyunun içinde buluyorsunuz.

Metro Exodus'un acı verici derecede basit bir konusu var, ancak aynı zamanda derin, sürükleyici ve yürek burkan. Oyundaki karakterler o kadar doğru bir şekilde tanımlanmış ki, onları yüz yıldır tanıyormuşsunuz ve onlar hakkında her şeyi biliyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz. Sanki büyük bir aileymişsiniz gibi hissediyorsunuz, bu da oyunu unutulmaz kılıyor.

Kahramanın karısı Anya ile olan ilişkisi o kadar açık bir şekilde aktarılmış ki, kendimi Artyom gibi hissettim. Anya'nın üzgün olduğu zamanlarda ona çok üzüldüm. Tıpkı Artem gibi ben de her şeye hazırdım.

Oyunun oynanışı muhteşem, grafikleri inanılmaz, müziği harika ve tüm bunlar karakterlerin duygularıyla harmanlanmış, gerçekten gerçekçi.

Oyunu bitirdikten sonra, iyi sonu aldıktan sonra bile bir kalp kırıklığı hissettim; oynayanlar anlayacaktır.

Sonuç olarak, serinin tüm bölümlerini oynamaya değer olduğunu söylemek istiyorum çünkü bunlar birbirine bağlı ve basitçe buna değer.

Söyleyeceklerim bu kadar. İyi oyunlar!