Uzayı kesinlikle çok seviyorum, ama aynı zamanda en büyük korkum da o. Oyunun tamamını oynadığım gerçeği hakkında ne diyebilirim ki? Kelimenin tam anlamıyla her yerde inanılmaz derecede korkutucuydu (Discord'da bir arkadaşımı yanıma almak zorunda kaldım, yoksa imkansızdı), ama hızlı hareket etmeniz gerekiyor—bir döngü yirmi dakikadan biraz fazla sürüyor.

Bulmacalar bazen karmaşık ve her gezegenin detaylı incelenmesini gerektiriyor. Google'da aramak zorunda kaldım, ama kendi başıma da çözebildim.

En büyük sorun, ki bu can sıkıcı olabilir, ilk üç saat boyunca neler olup bittiğini ve her şeyin amacını anlamamak, ama sonra inanılmaz derecede ilginç hale geliyor (teknik bilimlerde tamamen acemi olmama rağmen ve anlamadığım çok şey olmasına rağmen).

Müzik, özellikle güneşin patlamasından hemen önceki müzik, ki bu her zaman sinir bozucu, birinci sınıf. Oyunun sonundaki, tüm enstrümanların bir araya geldiği sahne inanılmaz derecede iç ısıtıcı.

Canlı yaratıklarla diyalog neredeyse yok denecek kadar az olsa da, bu olay örgüsünü hiç engellemiyor. Oyunun sonunda (tüm notaları toplarsanız) tüm hikaye mükemmel bir şekilde açık ve sonu mantıklı.

Bu oyunu oynadıktan sonra, hayat, sonsuzluk, uzay ve geçmiş üzerine harika bir düşünme ayı başladı. Oyun en sevdiklerimden biri oldu, ancak tekrar oynamanın bir anlamı olmaması üzücü, çünkü tüm eğlence keşfetmek ve hikayeyi bir araya getirmekte yatıyor. Ama kesinlikle herkese tavsiye ederim; bu oyuna kayıtsız kalmak imkansız.