İlk oyun ve zayıf demosundan sonra Outlast 2'yi oynamaya hiç niyetim yoktu. Ama yine de çözünürlüğü test etmek ve ekran görüntüleri için görüş açısını değiştirmek amacıyla oyunu kurmaya karar verdim. Ancak karakterin koordinatlarını bulmakta biraz zorlandım, bu yüzden oyunu biraz oynadım ve sadece merakımdan dolayı oyunun sonuna kadar oynadım.

Önceki oyun bizi duvarlarla çevrili ve bazen açık olan bir psikiyatri hastanesinin kapılarıyla dolu kapalı bir mekana çekmişti. İlk başta bu durum sinir bozucu ve bazen korkutucu bile olmuştu, ancak Outlast 2 yeni bir yön aldı. Geliştiriciler bizi küçük ama açık alanlara attılar ve ardından küçük evler, tarlalar, ormanlar ve ara sıra büyük binalar arasında dolaştırdılar. Kısacası, kahramanın karısını kaçıran dindar fanatiklerin yaşadığı bir köye vardık. Yani, gazeteci Blake Langermann olarak, karısını aramak ve maceralarımız hakkında videolar çekmekle görevlendiriliyoruz (insanlar YouTube izlenmeleri için her şeyi yaparlar).

Şimdi, video aslında bazı nesnelerin yakınında kaydediliyor ve daha sonra oynatılabiliyor ve ana karakterin yorumları duyulabiliyor. Ayrıca oyun boyunca yerel halktan hikayeler içeren çeşitli notlar da dağılmış durumda.

Konumlara ve ana oynanışa geri dönelim. Artık duvarlarla çevrili değiliz, geri dönerek köylüleri atlatma seçeneklerimiz var ve bizi görürlerse her zaman kaçabiliriz. Ne yazık ki, bu artık korku hissi vermiyor ve oyun çılgın insanlardan eğlenceli bir kovalamacaya dönüşüyor. Ben tırpanlı kadından kaçarken eğlendim, sizin ne düşündüğünüzü bilmiyorum. Sanırım ana karaktere aşık oldu ve onun karısına geri dönmesini istemedi. Ölüm sahneleri de dikkat çekmeye değer: Ya kesiliyorum, ya bıçaklanıyorum ya da daha kötüsü. Bu animasyonlar iyi yapılmış, ancak tekrarlayıcı olma eğilimindeler.

Koşmak vücut için iyidir, ancak oyun için değil; oyunun yarısında sıkıcı hale geliyor ve hiç korku yok. Belki sesler ve genel atmosfer bazıları için korkutucu olabilir, ancak bu tamamen size kalmış. En azından biraz rahatsız edici hissettiğim tek yer okuldu, ancak oyunun sonuna doğru sıkıcı olmaya başladı.

Zayıf oynanışa rağmen, sadece hikayesi için bile bu oyunu oynamanızı tavsiye ederim. Ama sizi uyarıyorum, Outlast 2 size doğrudan cevaplar vermiyor; bunları notlarda, kahramanın videolarında, karakter repliklerinde ve, hatırlayın, ilk oyundaki şirkette kendiniz aramanız gerekiyor. Eğer çözemezseniz, oyun anlamsız görünecektir.

Senaryo iyi yazılmış olsa da, ne yazık ki karakterler unutulabilir ve nadiren ortaya çıkıyorlar. Onlardan bazılarıyla konuşmayı çok istedim...