Objektif olarak Outlast 2, tüm ölçütlerde selefinden daha üstündür. Gerçekçilik daha da arttı, hikaye daha ilginç ve karmaşık hale geldi, mekan tasarımı daha uygun ve mantıklı oldu, çevre çok daha çeşitli hale geldi ve dünya genel olarak daha geniş. Tedavi mekanikleri eklendi, ilk bölümde kahraman otomatik olarak iyileşiyordu ve bu, oyunun akışını oldukça basitleştiriyordu. Artık yaralarımızı sarmak için yanımızda bandaj bulundurmamız gerekiyor, bu da pillerin yanı sıra bandaj da aramamız gerektiği anlamına geliyor.

İkinci bölüm gerçekten korkutucu hale geldi, abartılı bir korku değil. Ve kahraman canlı gibi hissediliyor, bu yüzden Miles'tan farklı olarak ona gerçekten acıyoruz. Karakterimiz sadece fiziksel olarak değil, zihinsel olarak da acı çekecek, zaman zaman çocukluğunun okuluna, bir gece kâbusu olarak geçiş yapacak.

Ancak birçok kişi, ben de dahil, ikinci bölümün birincisinden daha kötü olduğunu düşünüyor. Nedenini bile söyleyemem, ama birinci bölüm gerçekten devamından küçük bir farkla daha üstündür.