Oyun harika bir atmosfere, güzel müziğe ve keyifli, çok yorucu olmayan bir oynanışa sahip (orta zorlukta oynarsanız). Sadece ebedi yoldaşlarınız (kurtlar) değil, kendinizi de olan bitenler hakkında sızlanmaya iten heyecan verici bir deneyim sunabiliyor. Hayatta kalmanız tamamen size bağlı; kararlarınız ve eylemleriniz ölümcül veya hayat kurtarıcı olabilir. Peki neden oynanışın o kadar yoğun olmadığını söyledim? Basit. On saat sonra, oyunun nasıl çalıştığını anlamaya başlıyorsunuz. Nasıl oynayacağınızı biliyorsunuz ve artık çılgınca hayatta kalma mücadelesi vermiyorsunuz, bunun yerine kar fırtınalarının ve vahşi hayvanların seslerini geride bırakarak sessizce karanlığa çekilmiş bir dünyayı keşfediyorsunuz. Her şey bu kadar harika ise, neden 10 değil? Hikaye. Hikaye tam bir fiyasko. Bazı yerlerde güzel, ama genel olarak... NASIL BU KADAR KÖTÜYE ÇIKARABİLİRLER?! Sanki Hinterland'ın yazarları yokmuş ve hikayeyi bir hademeye teslim etmişler gibi. "Ne kadar uzunsa o kadar iyi" sözleri artık slogan haline geldi. İlk iki bölüm yeni başlayanlar için oynanabilir bir eğitim bölümü olarak yeniden düzenlenmiş olsa da, 3. bölüm biraz daha beklemek zorunda. Sonuç olarak: eğer hikayeyi senaryolu bir eğitim bölümü olarak ele alırsanız her şey yolunda. Yerelleştirme zayıf, ancak az da olsa İngilizce biliyorsanız buna ihtiyacınız yok. Bunu bir kriter olarak görmüyorum. (Oyunda çok oyunculu mod yok ve bu bir artı. Sonuçta, doğanın size karşı olduğu ve elinizde sadece erzak dolu bir sırt çantasının olduğu o eşsiz atmosferi yaratan şey tam olarak yalnızlık ve çaresizliktir.)