Oluştur

Splinter Cell 5'i oynamadan önce, etkileşimli bir ortam görmeyi bekliyordum—sandalyeleri silah olarak kullanma, dolapları hareket ettirme ve kapıları onlarla barikatlama yeteneği (bunu bir "kağıt" dergide okumuştum). Ama aldığımız şey, ilkel gizlilik mekaniğine sahip ve serinin önceki oyunlarıyla pek ortak noktası olmayan, daha çok koridor tabanlı bir aksiyon oyunuydu.

Sam bir kez daha değişti—acımasız bir adama dönüştü, gece görüş gözlükleri sonar oldu.

Konu özellikle orijinal değil—Fisher'ın kızıyla ilgili küçük bir entrika ve yine Amerika'da bir terörist saldırısını önlememiz gerekiyor.

"Conva"nın erken bir versiyonunu gördüğümde (Assassin's Creed gibi sosyal bir gizlilik oyunu, ancak Conviction'ın son versiyonu onunla birçok ortak noktaya sahip), korkmuştum, ancak daha sonra son versiyonun çok daha iyi, daha ilginç ve daha dinamik olduğunu fark ettim.

Genel olarak, beşinci bölüm fena değil, ancak yeni oyuncular için çok basitleştirilmiş.

Bu nedenle, 10 üzerinden 7.

Yorum çevrildi Orijinalini göster (RU)Çeviriyi göster (TR)

До того, как поиграть в 5-ю часть Splinter Cell, я ожидал увидеть в ней интерактивное окружение — возможность использовать стулы как оружие, двигать шкафы и баррикадировать ими двери (когда-то я об этом прочитал в одном "бумажном" журнале). Но что мы получили в итоге — довольно коридорный экшен с примитивным стэлсом и имеющим мало что общего с предыдущими играми серии.

Сэм в очередной раз изменился — превратился в озлобленного на весь мир дяденьку, прибор ночного видения превратился в эхолокатор.

Сюжет не блещет оригинальностью — небольшая интрига с дочерью Фишера и нам в очередной раз нужно предотвратить теракт в Америке.

Хотя когда я увидел раннюю версию "Конвы" — социального стэлса типа Assassin's Creed (хотя и финальная версия Conviction имеет много общего с ней), я испугался, и понял, что финальная версия гораздо лучше и интереснее, динамичнее.

В общем, 5-я часть неплоха, но слишком упрощена в угоду новым геймерам.

Поэтому — 7 из 10.

7.0
Yorumlar 0