Nereye vurduğunuza her zaman dikkat edin!

Eminim ki birçoğu 400 Days'ten hayal kırıklığına uğradı, çünkü bu oldukça mantıklı. Oyun, The Walking Dead'in ilk ve ikinci sezonları arasındaki ara dönemde piyasaya sürüldü. Yeni sezonun beklentisiyle bir ara bölüm olduğu gerçeğini kimse gizlemedi. AMA ne kadar da iyi bir ara bölüm oldu! Şahsen benim için bu ara bölüm, ikinci sezonun tamamından bile daha iyiydi. İsimlerini hatırlamayacağınız ve yüzlerini unutacağınız insanlar hakkında kısa, hızlı hikayeler. Gerçek hayat böyle değil mi? Hayatta kendimizi her zaman baş karakter olarak görüyoruz, ama gerçekte değiliz.

400 Days, sıradan insanların hikayesini gösterdi, tek başına yüzlerce zombiyi yok edebilen ve sadece baş karakter oldukları için cehennem azabına katlanabilenlerin değil. Karakterler hızlı ve beklenmedik bir şekilde ölüyor ve her hikayede birbirini izleyen ahlaki seçimler sizi ruhsal olarak tükenmiş hissettiriyor.

Oyun, The Walking Dead'in uzun bir sezonu değil, karakterlerimizin ilk 400 gün boyunca çektiği ıstıraplarla ilgili birkaç hikaye. Bu "geri dönüşleri" istediğiniz sırayla oynayabilirsiniz. Her hikaye benzersiz ve düşünceli ve kısa süresi, etrafınızda gelişen dehşetten dinlenmenize izin vermeyecek. Oyunun bir buçuk saati boyunca gerginsiniz—ben şahsen ter bile döktüm—ve bir sürpriz bekliyorsunuz. Ciddi kararlar üzerinize düşüyor... ve ağırlıkları altında çökeceksiniz.

Tek spoiler, tüm hikayelerin tek bir hikayede birleşmesidir. Son diyaloglar çarpıcı; orijinal seslendirme sanatçıları sayesinde bu karakterlerin derinliği elle tutulur. Karakterler sıradan insanlar gibi konuşuyor. Hiçbir acıma yok, sadece her birinin hissettiği acı.

Bu öykülerde aşk üçgenlerine, uyuşturucuya, yabancılara, suça ve tam anlamıyla kanlı olaylara yer var. Burada iyi insanlar, doğru seçimler ve güven yok; sadece karanlık, korku ve aldatma var.