Tarkov'dan Kaçış'ın Hikayesinde Ne Yanlış Gitti

By the end of 2025, the multiplayer extraction shooter Escape from Tarkov finally left closed beta. Despite its strong foundation and recognizable core formula, version 1.0 made it clear that not all of the promised elements were equally well developed. This is especially true of the storyline — the game’s key new feature and the aspect that raised the most questions.

In my review of the game, I deliberately avoided discussing the story, since Escape from Tarkov was never really about narrative. Still, over the past few months, I’ve been trying to escape from Tarkov at a relaxed pace, without rushing the process. To this day, however, I haven’t succeeded. Today, I’ll explain why.

Oyun hikayesi, Norvinsk bölgesinde yasadışı projeler yürüten TerraGroup organizasyonu etrafında dönüyor. Burada fazla detaya girmeyeceğim. Kendi başınıza daha derinlemesine araştırmak isterseniz, bunu yapmaktan çekinmeyin. Bunun yerine, şehrin dışına çıkmak için ne yapmanız gerektiğini kısaca açıklayacağım.

Yerel bir sunucudaki ilk görevle tanıtılıyorsunuz ve diğer oyuncular yok, PvP veya PvE seçiminizden bağımsız olarak. Bu ilk baskın, bir tür eğitim niteliği taşıyor, ancak bilmeniz gerekenlerin yalnızca küçük bir kısmını kapsıyor. Gerçekçi olmak gerekirse, bu görevden oyunun mekaniklerinin belki %10'unu öğreneceksiniz. Bunun ardından ek eğitim görevleri beklemeyin.

Yani, Tarkov'da faaliyet gösteren iki PMC'den birinin operatörü olarak oynuyorsunuz. İki özel askeri şirketin, BEAR ve USEC olduğunu vurguluyorum, bunun bir nedeni var. BEAR, doğrudan Rus Silahlı Kuvvetleri'ne rapor verir ve düşman güçleri bastırmak ve TerraGroup'un faaliyetleri hakkında istihbarat toplamak için bölgeye konuşlandırılmıştır. USEC ise, şirketin kontrolü altında faaliyet gösterir ve çıkarlarını korumak için vardır.

Uzun süreli oyunculara göre, burada işler farklı gitmeliydi. BEAR'lar ve USEC'ler, şehri terk etmeye çalışırken farklı tüccarlarla çalışarak ayrı hikayelere sahip olmalıydı. Örneğin, BEAR'ların, yerel oldukları, Rus oldukları ve kendi insanları oldukları için Prapor'dan daha fazla destek alması gerekiyordu. USEC'lerin ise, Norvinsk'te faaliyet gösteren uluslararası toplumu temsil eden Peacekeeper ile çalışması bekleniyordu.

Bunların hiçbiri oyuna girmedi. Hangi fraksiyonu seçtiğinizin neyi etkilediğini mi merak ediyorsunuz? Sadece karakterinizin sesli ifadeleri ve ekipmanınızın görsel tarzı. Hepsi bu. İki fraksiyon arasındaki rekabet burada sona eriyor. Her oyuncu, istisnasız, şehri terk etmek için aynı görev setini tamamlamak zorundadır. Bazıları zorunlu, diğerleri isteğe bağlıdır. Hepsi hangi sonuca ulaşmayı hedeflediğinize bağlı. Buna daha sonra döneceğim.

İlk olarak, deposunda doğduğunda, bir sonraki durağın tüccarlar. Daha önce, bir wipe sonrası, tüm haritalar hemen oyunculara açıktı. Şimdi, onları açmak için “Tur” hikaye görevini tamamlaman gerekiyor. Görevlerin kendisi karmaşık değil: çoğunlukla grind yapmak ve onlarca baskın düzenlemekle ilgili.

Bu görevlerle birlikte diğer görevler de açılıyor. “Ateşle Cennet” ve ana görev olan “Bilet” gibi bazıları, görev günlüğünde otomatik olarak görünür. Diğerleri isteğe bağlı ama iyi bir son elde etmek için kritik öneme sahip ve bunların manuel olarak etkinleştirilmesi gerekiyor. Bunu nasıl yaparsın? Belirli yerlerde baskınlar sırasında hikaye ile ilgili eşyaları bulmakla. Oyun bunlar hakkında asla bilgi vermez ve hikaye boyunca ilerlemek için rehberlere güvenmezsen, onların var olduğunu bile fark etmeyeceğin iyi bir ihtimal var.

Çıkış ayrıca animasyonlu tüccarları tanıttı. Ancak pratikte, pek bir şey katmıyorlar. Her ziyaret sadece birkaç dakika sürüyor ve sadece birkaç diyalog satırı içeriyor. Bunun ardından, eşyalar aramak, düşmanları öldürmek veya para kazanmak için başka bir yere gönderiliyorsun, seçimini yap. Bazı tüccarlar hiç uygulanmamış. Hala Peacekeeper'a erişim sağlayamıyorsun.

Kısacası, bu Call of Duty değil: Tarkov'da, sadece ilk ve son görevlerde motor içi kesitler var. Yeni harita Terminal'deki ön final kesitini bile göremedim.

Anlatım notlar ve ses kasetleri aracılığıyla yapılıyor. Ancak pratikte, hikaye eşyalarını aramak eğlenceli değil. Ne aradığını bile bilmediğinde bir şeyin peşinde koşmaktan keyif almak zor, özellikle de bu tamamen piksel avına dönüşünce. Örneğin, “Onlar Zaten Buradalar” görevinde, üçe üç metrelik küçük bir odada bir anahtar aramaktan bıktım. Üçüncü denememde, nihayet görünür bir noktada doğduğunda buldum. Aynı sorun neredeyse her diğer eşya, not, kaset, günlük ve diğer her şey için geçerli.

Pratikte, oyuncular basitçe Tarkov'un yerlerinde dolaşıyor ve tüccarlar için görevleri tamamlıyor, tıpkı yan görevler gibi, hepsi sonunda kendilerine bir denizaltı bileti kazanmak için.

EFT'de (ara vermelerle birlikte) yedi yıldan fazla zaman geçirdiğim için, uzun zamandır veteranlarla iletişimde kalıyorum. Birçoğu oyunu çoktan bıraktı; bazıları çıkış için geri döndü ama gerçek bir iyileşme göremeyince tekrar ayrıldılar. Kalan arkadaşlar çok daha az oynuyor—haftada sadece birkaç saat ya da belirgin nedenlerden dolayı PvE'yi tercih ediyorlar. Ve kalanlar, birçok hikaye tutarsızlığını fark etmeye başladılar.

En belirgin örnek, PMC'ler için navigasyon cihazlarının eksikliğidir. Hikayeye göre, Epicenter'daki yüksek binalardan birinde bir EMP patlaması meydana geliyor ve şehirdeki tüm elektronik aletleri devre dışı bırakıyor. Bu, karakterinizin bir PDA veya en azından bir akıllı telefona sahip olmamasının oyundaki açıklamasıdır. Elektronik aletlerin çalışmadığı söyleniyor! Ama gerçekte, diğer tüm elektronik cihazlar gayet iyi çalışıyor: el fenerleri, gece görüş gözlükleri, kırmızı nokta ve holografik nişangahlar, hatta kış etkinliklerinde görünen Noel ışıkları.

EMP'nin yalnızca iletişimleri etkilediğini savunabilirsiniz, ama bu da geçerli değil: tüccarlar sizinle düzenli olarak iletişime geçiyor, hikayede radyo iletişimi kullanılıyor, İstihbarat Merkezi'nde frekansları tarıyorsunuz ve Voivode, Fener Bekçisi ile iletişim kuruyor. Yani, iletişim hala aktif ve elektrik de öyle. Navigasyon cihazlarının eksikliği, geliştiricilerin bunları uygulamak istememesiyle ilgili. Ve bu, 2025'te piyasaya sürülen bir oyun.

Daha önce, hikaye görevlerinin nasıl çalıştığından bahsetmiştim. Notlar aracılığıyla hikaye anlatma fikri etkili olabilirdi, eğer bir ana sorun olmasaydı. Görev açıklamaları gerçekten korkunç. Abartmıyorum, bana güvenin. “Onlar Zaten Buradalar” hikaye görevini başlatın ve ne demek istediğimi hemen göreceksiniz. Açıklama, uzun zamandır kimsenin yaşamadığı bir yeri bulmanızı söylüyor, neredeyse kelimesi kelimesine. Hiçbir ipucu yok, harita işaretleri yok ve hatta belirsiz bir ipucu bile yok. Temelde, her haritadaki her terkedilmiş evi aramanız bekleniyor, çünkü açıklama hangi konumda olmanız gerektiğini bile belirtmiyor.

Ve bu sadece bir görev değil. Neredeyse her görevde aynı hikaye, tekrar tekrar. “Kıyı'da bir yeri bulun ve inceleyin.” Tam olarak nerede bakmanız gerekiyor? Kıyı'yı gördünüz mü? Onlarca evin, dev bir tatil köyünün ve sayısız ilgi noktasının bulunduğu devasa bir harita.

Hikaye boyunca oynarken gerçekten “keyif aldığım” bir diğer şey de bazı görevlerin doğru bir şekilde tamamlanması için isteğe bağlı öğelere ihtiyaç duyması, örneğin ses kasetleri. “Mavi Alev” görevini örnek olarak alın. Günlüğünüz, postaneyi incelemenizi söylüyor. İçeride, ses kaseti #1'i buluyorsunuz. O kayıtta, ayrıca bir kaset #2'nin de olduğunu belirtiyor, bu yüzden onu da bulmaya gidiyorsunuz. Ama üçüncü bir kasetin de olduğunu öğreniyorsunuz.

Eğer bunu kaçırırsanız ve görevde ilerlemeye devam edip postacı işçisinin arabasını açıp belgeyi alırsanız, görev güncellenir ama aslında tamamlanmaz. Daha sonra postaneye geri dönüp, daha önceki iki kayıtta olduğu gibi, hiçbir yerde bahsedilmeyen son kaydı bulmanız, dinlemeniz ve tekrar bagajı açmak için arabaya dönmeniz gerekir. Ancak bu işlemleri yaptıktan sonra görev nihayet tamamlanır, çünkü artık her şeyi bulmuşsunuzdur.

“Bilet” görevinde benzer bir sorunla karşılaştım. İyi sonuca ulaşmaya çalıştığımı, “Bilet” dışında yedi tane yan görevi tamamladığımı ve her küçük kanıt parçasını bulup Kerman’a teslim ettiğimi bir kenara bırakalım, bunun için bir başarı da kazandım. Ayrıca daha önce bulduğum büyük kanıtı da teslim ettim.

Ancak, daha sonra “Mekanik flash sürücüden hiçbir şey alamadı” cümlesini duyduğumda, Kerman benimle konuşmayı kesti ve beni Prapor’a gönderdi. Garip olan, onunla işbirliği yapmayı hiç reddetmemiş olmamdı. Bulabildiğim her çevrimiçi kaynağı taradım ve aynı sorunu yaşayan tek bir kişiye bile rastlamadım.

Neyse ki, Prapor’a gittim, 500 milyon ruble kazanmamı istedi. Tamam, meydan okuma kabul edildi. Tam miktarı teslim ettikten sonra, her biri 72 saatlik bir zaman sınırı olan üç görev aldım. Üçünü de 10 saatte tamamladım ve teslim ettim. Ancak, görev günlüğümde yalnızca 3’te 1’i tamamlanmış olarak işaretlendi, bu yüzden başarıyı kazanamadım. Yine de, NPC bana Shoreline’daki interkomda aktive etmem için bir “not” verdi, bu da Terminal’e geçiş ve son görevin başlangıcı olarak hizmet ediyor.

Shoreline’a doğru yola çıktım ve “Kullan” butonu yok. Butonun eksik olduğunu düşünerek bir hata raporu gönderdim, çünkü oyun Prapor’un görevlerini henüz tamamlamadığımı düşünüyor. İki gün boyunca yanıt yok, ikinci akşam Terminal’e tekrar ulaşmaya çalışıyorum.

Bu sefer işe yarıyor. “Kullan” butonu görünüyor. Heyecanla biraz çay yapıyorum, ailemi bilgisayarın etrafında topluyorum ve geçişe doğru ilerliyorum. 12 dakikalık nesne oluşturma süresinin ardından, operatörüm bir malzeme odasında beliriyor. Oraya yalnızca bir kesit sonrası ve envanterinizin sağ tarafındaki tüm ganimetleriniz kaldırıldıktan sonra ulaşmanız gerekiyor. Ama ben hala silahlarımı ve ekipmanımı taşıyorum. Dışarıda silah sesleri duyuyorum. Scav’lar zaten Terminal’e saldırıyor. Dışarı çıkmaya çalışıyorum ama çıkamıyorum. Kapı etkileşim butonu pasif durumda.

Şimdi ne olacak? Oyunu zorla kapatıp Terminal’e tekrar girmeye çalışıyorum. Aynı sonuç. Bilgisayarı değiştiriyorum, oğlum bana birkaç saatliğine canavarı gibi bilgisayarını kullanmama izin veriyor. Bu yardımcı olur mu? Hayır. Karakterim yine malzeme odasında, hala tamamen donanımlı.

So I decided to go all in. BSG sunucularında Shoreline haritasını başlatıyorum, bunun için bir PvE modu var, interkomdaki notu tekrar etkinleştiriyorum, Terminal'e doğru ilerliyorum ve sonra… nesne oluşturma işleminin dokuz dakikasından sonra, oyun nazikçe oturumun sona erdiğini belirten bir hata veriyor ve beni geri depoma gönderiyor. Ama şimdi, Prapor'dan gelen not kayboldu. NPC'den yeni bir not alabilirdim, ancak Terminal'i ziyaret ettikten sonra görev başarısız olarak işaretlenmedi.

Görev zinciri mantığı tamamen bozuldu ve oyun, üç zamanlı görevi tamamlamadığımı düşündüğü için, görev nihayet üç gün sonra başarısız olarak işaretlendi. Ama bu, Terminal'den geçemediğim için başarısız olmadı. Üç zamanlı görevi tamamlamadığımı düşündüğü için başarısız oldu.

Şimdi, tekrar Terminal'e erişmek için Prapor'a güvenli bir “Kappa” konteyneri getirmem gerekiyor, bu da yalnızca 200 görevi tamamladıktan sonra açılıyor. Ve bu bir şaka değil. Gerçekten onu almak için tam olarak iki yüz yan görev tamamlamanız gerekiyor. Doğal olarak, hikaye boyunca belki de yarısını tamamladım. Ama dürüst olmak gerekirse, bunların hiçbiri benim hatam gibi hissettirmiyor ve son göreve ulaşmak için geri kalanını grind etmek zaman kaybı gibi görünüyor.

Gerçekten bir şeyle ilgilenmeyen insanlar, onun kusurlarını belirtmekle uğraşmazlar. Sadece omuz silker ve geçerler. Yani, Escape from Tarkov'da binlerce saat geçiren biz oyuncular oyunu eleştirdiğimizde, bu nefret ettiğimiz anlamına gelmiyor. Bu, önemsediğimiz anlamına geliyor. Bu, geliştiricilerin bizi dinlemesini ve oyunu daha iyi hale getirmesini talep etme hakkımız olduğu anlamına geliyor.

Şu anda, durum çok farklı görünüyor. Ve bu başka bir olağanüstü oyun hakkında yaptığım incelemede söylediğim gibi, eğer geliştiriciler topluluklarını görmezden gelmeye devam ederse, Tarkov orijinal fikrinin sadece bir gölgesi olarak kalacaktır.

Benim içinse, Tarkov'dan tekrar kaçmayı planlamıyorum. Üç buçuk bin saat, artık zamanımın buna değmediğini anlamak için yeterliydi.