Tarkov'dan Kaçış'ın Hikayesinde Ne Yanlış Gitti

2025 yılının sonuna kadar çok oyunculu çıkarım nişancı Escape from Tarkov nihayet kapalı betadan çıktı. Güçlü temeli ve tanınabilir ana formülü olmasına rağmen, 1.0 sürümü vaat edilen unsurların hepsinin eşit derecede iyi geliştirilmediğini açıkça ortaya koydu. Bu, özellikle hikaye için geçerli — oyunun ana yeni özelliği ve en çok soru işareti yaratan yönü.

Oyunun incelemesinde hikayeyi tartışmaktan kasıtlı olarak kaçındım, çünkü Escape from Tarkov aslında hiç bir zaman anlatı odaklı olmadı. Yine de, son birkaç ay boyunca, süreci acele etmeden, rahat bir tempoda Tarkov'dan kaçmaya çalıştım. Ancak bugüne kadar başarılı olamadım. Bugün, nedenini açıklayacağım.

Oyunun hikayesi, Norvinsk bölgesinde yasadışı projeler yürüten TerraGroup organizasyonu etrafında dönüyor. Burada fazla detaya girmeyeceğim. Kendi başınıza daha derinlemesine araştırmak isterseniz, bunu yapmaktan çekinmeyin. Bunun yerine, şehri terk etmek için ne yapmanız gerektiğini kısaca açıklayacağım.

Yerel bir sunucudaki ilk görevle tanıtılıyorsunuz ve diğer oyuncular olmaksızın, PvP veya PvE seçiminizden bağımsız olarak. Bu ilk baskın, bir tür öğretici işlevi görüyor, ancak bilmeniz gerekenlerin yalnızca küçük bir kısmını kapsıyor. Gerçekçi olmak gerekirse, o görevden oyunun mekaniklerinin belki %10'unu öğreneceksiniz. Bunun sonrasında ek öğretici görevler beklemeyin.

Yani, Tarkov'da faaliyet gösteren iki PMC'den birinin operatörü olarak oynuyorsunuz. İki özel askeri şirketin, BEAR ve USEC olduğunu vurguluyorum, bunun bir nedeni var. BEAR, doğrudan Rus Silahlı Kuvvetleri'ne rapor verir ve düşman güçleri bastırmak ve TerraGroup'un faaliyetleri hakkında istihbarat toplamak için bölgeye konuşlandırılmıştır. USEC ise, aksine, şirketin kontrolü altında faaliyet gösterir ve çıkarlarını korumak için varlığını sürdürür.

Uzun süreli oyunculara göre, burada işler farklı gitmeliydi. BEAR ve USEC'lerin ayrı hikayelere sahip olması, şehri terk etmeye çalışırken farklı tüccarlarla çalışmaları gerekiyordu. Örneğin, BEAR'ların Prapor'dan daha fazla destek alması gerekiyordu, çünkü onlar yerel, Rus, kendi insanları. USEC'lerin ise Norvinsk'te faaliyet gösteren uluslararası toplumu temsil eden Peacekeeper ile çalışması bekleniyordu.

Bunların hiçbiri oyuna girmedi. Faction seçiminizin gerçekten neyi etkilediğini mi merak ediyorsunuz? Sadece karakterinizin sesli diyalogları ve ekipmanınızın görsel tarzı. Hepsi bu. İki faction arasındaki rekabet burada sona eriyor. Her oyuncu, istisnasız, şehri terk etmek için aynı görev setini tamamlamak zorundadır. Bazıları zorunlu, diğerleri isteğe bağlıdır. Hepsi hangi sonuca ulaşmak istediğinize bağlı. Buna daha sonra döneceğim.

İlk kez stash'inizde doğduğunuzda, bir sonraki durak ticaretçiler. Daha önce, bir wipe sonrası, tüm haritalar hemen oyunculara açıktı. Şimdi, onları açmak için “Tour” hikaye görevini tamamlamanız gerekecek. Görevlerin kendisi karmaşık değil: çoğunlukla grind yapmak ve onlarca baskın düzenlemekle ilgili.

Diğer görevler de bununla birlikte açılır. “Heaven on Fire” ve ana görev olan “Ticket” gibi bazıları, görev günlüğünüzde otomatik olarak görünür. Diğerleri isteğe bağlıdır ama iyi bir son elde etmek için kritik öneme sahiptir ve manuel olarak aktive edilmelidir. Bunu nasıl yaparsınız? Belirli yerlerde baskınlar sırasında hikaye ile ilgili eşyaları bulmakla. Oyun asla bunlardan bahsetmez ve hikayede ilerlemek için rehberlere güvenmezseniz, onların var olduğunu bile fark etmeyeceğiniz iyi bir ihtimal var.

Çıkış ayrıca animasyonlu ticaretçileri tanıttı. Pratikte, ancak çok fazla katkı sağlamıyorlar. Her ziyaret sadece birkaç dakika sürer ve sadece birkaç diyalog satırı içerir. Bunun ardından, eşyalar aramak, düşmanları öldürmek veya para kazanmak için başka bir yere gönderilirsiniz, seçiminiz. Bazı ticaretçiler hiç uygulanmamış. Hala Peacekeeper'a erişim sağlayamıyorsunuz.

Kısacası, bu Call of Duty değil: Tarkov'da, sadece ilk ve son görevlerde motor içi kesitler var. Yeni harita Terminal'deki ön final kesitini bile göremedim.

Anlatım notlar ve ses kayıtları aracılığıyla sunuluyor. Ancak pratikte, hikaye öğelerini aramak eğlenceli değil. Ne aradığınızı bilmediğinizde bir şeyi avlamaktan keyif almak zor; özellikle de bu tamamen piksel avına dönüştüğünde. Örneğin, “Onlar Zaten Buradalar” görevinde, üç metreye üç metre boyutundaki küçük bir odada bir anahtar aramaktan bıktım. Onu ancak üçüncü denememde buldum, sonunda görünür bir noktada belirdiğinde. Aynı sorun neredeyse her diğer öğe, notlar, kayıtlar, günlükler ve diğer her şey için geçerli.

Pratikte, oyuncular basitçe Tarkov'un yerlerinde koşuyor ve tüccarlar için görevleri tamamlıyorlar, tıpkı yan görevler gibi, hepsi sonunda kendilerine bir denizaltı bileti kazanmak için.

EFT'de (ara vermelerle birlikte) yedi yıldan fazla zaman geçirdiğim için, uzun zamandır tanıdığım veteranlarla hâlâ iletişimdeyim. Birçoğu oyunu çoktan bıraktı; bazıları çıkış için geri döndü ama gerçek bir iyileşme göremeyince tekrar ayrıldılar. Kalan arkadaşlarım çok daha az oynuyor—haftada sadece birkaç saat, ya da bariz nedenlerden dolayı PvE'yi tercih ediyorlar. Ve kalanlar, birçok hikaye tutarsızlığını fark etmeye başladılar.

En belirgin örnek, PMC'ler için navigasyon cihazlarının eksikliğidir. Hikayeye göre, Epicenter'daki yüksek binalardan birinde bir EMP patlaması meydana geliyor ve şehirdeki tüm elektronik aletleri devre dışı bırakıyor. Bu, karakterinizin neden bir PDA veya en azından bir akıllı telefona sahip olmadığına dair oyundaki açıklama. Elektroniklerin çalışmadığı söyleniyor! Ama gerçekte, diğer tüm elektronik cihazlar gayet iyi çalışıyor: el fenerleri, gece görüş gözlükleri, kırmızı nokta ve holografik nişangahlar, hatta kış etkinliklerinde görünen Noel ışıkları.

Tartışabilirsiniz ki EMP sadece iletişimi etkiledi, ama bu da geçerli değil: tüccarlar sizinle düzenli olarak iletişim kuruyor, radyo iletişimi hikayede kullanılıyor, İstihbarat Merkezi'nde frekansları tarıyorsunuz ve Voivode Fener Bekçisi ile iletişim kuruyor. Yani, iletişim hala aktif ve elektrik de öyle. Navigasyon cihazlarının eksikliği, geliştiricilerin bunları uygulamak istememesiyle ilgili. Ve bu, 2025'te piyasaya sürülen bir oyun.

Daha önce, hikaye görevlerinin nasıl çalıştığını konuştum. Notlar aracılığıyla hikaye anlatma fikri etkili olabilirdi, eğer bir büyük sorun olmasaydı. Görev açıklamaları gerçekten korkunç. Abartmıyorum, bana güvenin. “Onlar Zaten Buradalar” hikaye görevine başlayın ve ne demek istediğimi hemen göreceksiniz. Açıklama, uzun zamandır kimsenin yaşamadığı bir yeri bulmanızı söylüyor, neredeyse kelimesi kelimesine. Hiçbir ipucu yok, harita işaretleri yok ve hatta belirsiz bir ipucu bile yok. Temelde, açıklama hangi konumda olmanız gerektiğini bile belirtmediği için her haritadaki her terkedilmiş evi aramanız bekleniyor.

Ve bu sadece bu bir görev değil. Neredeyse her görevde aynı hikaye, tekrar tekrar. “Kıyı'da bir yeri bul ve incele.” Tam olarak nerede bakmanız gerekiyor? Kıyı'yı gördünüz mü? Onlarca evin, dev bir tatil köyünün ve sayısız ilgi noktasının bulunduğu devasa bir harita.

Hikaye boyunca oynarken gerçekten “keyif aldığım” bir diğer şey, bazı görevlerin düzgün bir şekilde tamamlanması için isteğe bağlı öğelere ihtiyaç duyması, örneğin ses kasetleri. “Mavi Alev” görevini örnek olarak alın. Günlüğünüz, postaneyi incelemenizi söylüyor. İçeride, ses kaseti #1'i buluyorsunuz. O kayıtta, ayrıca bir kaset #2 olduğunu belirtiyor, bu yüzden onu da bulmaya gidiyorsunuz. Ama üçüncü bir kasetin de olduğunu öğreniyorsunuz.

Eğer bunu kaçırırsanız ve görevde ilerlemeye devam edip postacıların arabasını açıp belgeyi alırsanız, görev güncellenecek ama aslında tamamlanmayacak. Geri posta ofisine dönüp, daha önceki iki kaset gibi hiçbir yerde bahsedilmeyen son kaseti bulmalısınız, dinlemelisiniz ve tekrar bagajı açmak için arabaya dönmelisiniz. Ancak bu noktadan sonra görev nihayet tamamlanır, çünkü artık her şeyi bulmuşsunuzdur.

“Bilet” görevinde benzer bir sorunla karşılaştım. İyi sonuca ulaşmaya çalıştığımı, “Bilet”e ek olarak yedi tane yan görevi tamamladığımı ve her küçük kanıt parçasını bulup Kerman’a teslim ettiğimi bir kenara bırakalım, bunun için bir başarı da kazandım. Ayrıca daha önce bulduğum büyük kanıtı da teslim ettim.

Ancak, daha sonra “Mekanik, flash sürücüden hiçbir şey alamadı” cümlesini duydum ve Kerman benimle konuşmayı bıraktı ve beni Prapor’a gönderdi. Garip olan, onunla işbirliği yapmayı asla reddetmemiş olmamdı. Bulabildiğim her çevrimiçi kaynağı araştırdım ve aynı sorunla karşılaşan tek bir kişi bile bulamadım.

Neyse ki, Prapor’a gittim, 500 milyon ruble kazanmamı talep etti. Tamam, meydan okuma kabul edildi. Tam miktarı teslim ettikten sonra, her biri 72 saatlik bir zaman sınırı olan üç görev aldım. Üçünü de 10 saatte tamamladım ve teslim ettim. Ancak görev defterimde yalnızca 3’te 1’i tamamlanmış olarak işaretlendi, bu yüzden başarıyı kazanamadım. Yine de, NPC bana Shoreline’daki interkomda aktive etmem gereken bir “not” verdi, bu da Terminal’e geçişi ve son görevin başlangıcını sağlıyor.

Shoreline’a yöneldim ve “Kullan” butonu yok. Butonun eksik olduğunu, oyunun Prapor’un görevlerini henüz tamamlamadığımı düşündüğü için olduğunu varsayarak bir hata raporu gönderdim. İki gün boyunca yanıt gelmedi ve ikinci akşam Terminal’e tekrar ulaşmaya çalıştım.

Bu sefer işe yaradı. “Kullan” butonu belirdi. Heyecanla biraz çay yaptım, ailemi bilgisayarın etrafında topladım ve geçişe yöneldim. 12 dakikalık nesne oluşturma süresinin ardından, operatörüm bir malzeme odasında belirdi. Sadece bir kesit sonrası ve tüm eşyalarım envanterimin sağ tarafından çıkarıldıktan sonra orada olmam gerekiyordu. Ama hala silahlarım ve ekipmanım var. Dışarıda silah sesleri duyuyorum. Scavlar Terminal'e saldırmaya başladı. Çıkmaya çalışıyorum ama başaramıyorum. Kapı etkileşim butonu pasif.

Peki şimdi ne olacak? Oyunu zorla kapatıp Terminal'e tekrar girmeyi deniyorum. Aynı sonuç. Bilgisayarımı değiştiriyorum, oğlum nazikçe birkaç saatliğine canavarımsı bilgisayarını kullanmama izin veriyor. Bu yardımcı olur mu? Hayır. Karakterim tekrar malzeme odasında, hala tamamen donanımlı.

Bu yüzden her şeyi göze almaya karar verdim. BSG sunucularında Shoreline haritasını başlatıyorum, bunun için bir PvE modu var, interkomdaki notu tekrar aktif hale getiriyorum, Terminal'e doğru ilerliyorum ve sonra… dokuz dakikalık nesne üretiminden sonra, oyun nazikçe oturumun sona erdiğini belirten bir hata veriyor ve beni tekrar malzeme odama gönderiyor. Ama şimdi, Prapor'un notu kaybolmuş. NPC'den yeni bir not alabilirdim, ama Terminal'i ziyaret ettikten sonra görev başarısız olarak işaretlenmedi.

Görev zinciri mantığı tamamen bozulduğundan ve oyun, üç zamanlı görevi tamamlamadığımı düşündüğünden, görev sonunda üç gün sonra başarısız olarak işaretlendi. Ama bu, Terminal'den geçemediğim için başarısız olmadı. Bu, oyunun bu üç zamanlı görevi tamamlamadığımı düşündüğü için başarısız oldu.

Şimdi, tekrar Terminal'e erişmek için Prapor'a güvenli bir "Kappa" konteyneri getirmem gerekiyor, bu da yalnızca 200 görevi tamamladıktan sonra açılıyor. Ve bu bir şaka değil. Gerçekten onu almak için tam olarak iki yüz yan görev tamamlamanız gerekiyor. Doğal olarak, hikaye boyunca belki yarısını tamamladım. Ama dürüst olmak gerekirse, bunların hiçbiri benim hatam gibi hissettirmiyor ve son göreve ulaşmak için geri kalanını grind etmek zaman kaybı gibi görünüyor.

Gerçekten bir şeyle ilgilenmeyen insanlar, onun kusurlarını belirtmekle uğraşmazlar. Sadece omuz silkerek geçerler. Bu yüzden, Escape from Tarkov'da binlerce saat harcayan oyuncular olarak oyunu eleştirdiğimizde, bu nefret ettiğimiz anlamına gelmiyor. Bu, önemsediğimiz anlamına geliyor. Bu, geliştiricilerin bizi dinlemesini ve oyunu daha iyi hale getirmesini talep etme hakkımız olduğu anlamına geliyor.

Şu anda, durum çok farklı görünüyor. Ve bu başka bir şekilde olağanüstü olan oyunun incelemesinde söylediğim gibi, geliştiriciler topluluklarını görmezden gelmeye devam ederse, Tarkov orijinal fikrinin sadece bir gölgesi olmaktan başka bir şey olmayacak.

Benim için, Tarkov'dan kaçmayı bir daha denemeyi planlamıyorum. Üç buçuk bin saat, artık zamanımın buna değmediğini anlamak için yeterliydi.