Otel Mimarı İncelemesi: Gökdelenler, İstakozlar ve Yatak Altında Toksik Atık

IMPORTANT — RETRY: A previous attempt left the following sentences in English untranslated. You MUST translate ALL of these and any similar passages to Turkish. Translate every sentence completely:- Kiraladığınız her çalışanın bir son kullanma tarihi var, tabiri caizse.- Profillerinde yetmiş gün içinde en iyi şefinizin emekli olacağı yazıyor.- Ve işte o zaman oyun biraz çılgın bir moda geçiyor.- Yetenek ağacında, eleştirmenlerden aldığınız puanlarla seviyesini yükseltebileceğiniz “Gençlik Aşısı”nı açabilirsiniz. Çalışana kelimenin tam anlamıyla bir iğne yapıyorsunuz ve o sizinle sonsuza kadar kalıyor.- Görünüşe göre parlak bir simülatörün içinde gizlenmiş bir tür karanlık distopya var, ama, kahretsin, bu işe yarıyor.Bugün, bu yazının yazarı olarak beni hem harika bir mimar hem de son derece huysuz bir yönetici gibi hissettiren bir oyunu tartışacağız. Bahsettiğim oyun Hotel Architect. Yönetim simülasyonu türü şu anda garip zamanlardan geçiyor: bir yanda aşırı yüklenmiş elektronik tablolar; diğer yanda ise aşırı basit “tıklayıcılar.” Bu oyun, bir yerlerde ortada bir yer kapmaya çalışıyor. Hemen söyleyeyim: bu bir devrim değil, ama sağlam bir tycoon oyunu ve burada şeytan detaylarda gizli.

Hotel Architect oyununu klasik tür oyunlarından ayıran ilk şey, inşaat sürecinin kendisidir. Bu tür oyunlarda duvarların fareye tıkladığınız anda anında belirmesine alışkınız. Ancak burada geliştiriciler, biraz sert gerçekçilik eklemeye karar verdiler. Sadece inşa etmiyorsunuz—bir plan oluşturuyorsunuz. Ve o planı gerçek duvarlar ve zeminler haline getirmek için bir inşaat ekibi çağırmanız gerekiyor.

Ve burada eğlenceli ekonomik oyun başlıyor. Hotel Architect, birkaç farklı inşaat ekibi türü sunuyor. İki işçiden oluşan çok bütçe dostu bir seçenek var—onları işe almak ücretsiz, ama çok yavaş çalışıyorlar. Sonra, birkaç dakikada katları inşa edebilen on iki kişilik elit ekipler var, ama size büyük bir saatlik ücret talep ediyorlar. Başlangıçta düştüğüm en büyük tuzak, bu adamları işlerini bitirdikten sonra dışarı atmayı unutmaktı. Sadece etrafta duruyorlar, mülkünüzde sigara içiyorlar, o sırada para sayacı sürekli çalışıyor.

Her işe aldığınız çalışan, tabiri caizse, bir son kullanma tarihine sahiptir. Profilinde, yetmiş gün içinde en iyi aşçınızın emekli olacağı yazıyor. Ve işte o zaman oyun biraz çılgın bir moda geçiyor. Eleştirmenlerden aldığınız puanlarla seviye atladığınız yetenek ağacında "Gençlik Aşısı"nı açabilirsiniz. Çalışana kelimenin tam anlamıyla bir iğne yapıyorsunuz ve o sizinle sonsuza kadar kalıyor. Görünüşe göre parlak bir simülatörün içinde gizlenmiş bir tür karanlık distopya var, ama işte, bu işe yarıyor.

Bu kaosu düzene sokmak için oyun, bir malzeme depolama mekaniği tanıttı. Özel bir sandığı bir odaya yerleştiriyorsunuz, işçiler önceden kaynakları oraya getiriyor ve süreç çok daha hızlı ilerliyor. Bu, inşaat alanının lojistiğini planlamanızı zorunlu kılan harika bir özellik; sadece eşyaları boşluğa yerleştirmekle yetinmiyorsunuz. Boşluktan bahsetmişken: oyun, yukarıya doğru inşa etmenize izin veriyor. New York'ta yirmi beş katlı bir kule inşa etmeye çalıştım. Etkileyici görünüyor, ancak sürecin sonunda, yapılan eylemlerin tekrarlayıcı doğası biraz sıkıcı hale gelmeye başlıyor.

Geliştiriciler bizim için altı şehir hazırladı ve bu sadece bir manzara değişikliği değil. Her şehir, sıcaklık koşulları aracılığıyla oyunun kendi kurallarını belirliyor. Soğuk bölgelerde, her köşeyi radyatörlerle doldurmak zorundasınız, aksi takdirde misafirleriniz buz heykellerine dönüşecek. Öte yandan, Las Vegas'ta klima ve fanlar ana masraf haline geliyor. Ve bu sadece bir formalite değil—iklim, hangi misafirlerin geleceğini doğrudan etkiliyor. Plaj severlerin, içeride ne kadar şezlong kurarsanız kurun, dışarıda eksi otuz derecede bir şehre seyahat etmeyeceği mantıklıdır.

Misafirler açısından, burada birkaç tür var. Sürekli terleyen sporcular, iş insanları, gösterişli zengin çocuklar ve nihayetinde "toplumun kreması" gibi sıradan turistler var. Her grup kendi başına bir baş ağrısı. Sporcular protein shake'leri ve spor salonları talep ediyor, zengin çocuklar yıllık gelirlerinden daha az bir bedel olan bir yatakta uyumak istemiyor ve iş insanları sadece mükemmel hizmet ve sessizlik istiyor. Çarşaf saymaktan ve seçici zengin çocuklara hizmet etmekten bıktınız mı? En iyi ücretsiz PC Oyunlarına göz atın.

Benim için en zor kısım "toplumun kreması"nı otele çekmekti. Bu üst düzey statüyü elde etmek için, beş yıldızlı bir üne sahip olmak için ateşten, sudan ve bakır borulardan geçmeniz gerekiyor. Her işe aldığınız çalışan, tabiri caizse, bir son kullanma tarihine sahiptir. Profilleri, yetmiş gün içinde en iyi aşçınızın emekli olacağını belirtiyor. Ve işte o zaman oyun biraz çılgın bir moda geçiyor. Eleştirmenlerden aldığınız puanlarla seviyesini yükselttiğiniz yetenek ağacında, “Gençlik Aşısı”nı açabilirsiniz. Çalışana kelimenin tam anlamıyla bir iğne yapıyorsunuz ve o sizinle sonsuza dek kalıyor. İçinde parlak bir simülatör barındıran karanlık bir distopya gibi görünüyor, ama işte, bu işe yarıyor.Ve işte o zaman oyunun ana düşmanı sahneye giriyor—Eleştirmen. Bu adam (ya da insan formundaki canavar) her üç günde bir geliyor. Katlarda koşuyor, restorandaki yemekleri tadıyor, tuvaletlerin temizliğini değerlendiriyor ve dekorun çekiciliğini ölçüyor. Onun kararı ya size arzulanan yıldızı kazandırıyor ya da onu alıyor. Ana ilerleme, Eleştirmen ile olan etkileşimleriniz etrafında inşa ediliyor, çünkü yıldızlar yeni alanlara erişimi açıyor: çamaşırhanelerden ve spa'lardan, Vegas'taki tam teşekküllü kumarhanelere kadar.

Personel sistemi Hotel Architect'te özel bir mentionu hak ediyor çünkü bu tür bir oyun için şaşırtıcı derecede derin. Çalışanlarınız—temizlikçiler, aşçılar, garsonlar—sadece yüzü olmayan birimler değil. Deneyim kazanıyorlar, görevleri tamamlıyorlar ve seviyelerini yükseltiyorlar. Seviyeleri yükseldiğinde, onlara özel bir yükseltme yuvası açabilirsiniz. Örneğin, seviyesini yükselten bir zemin temizleyici, tek bir paspas hareketiyle iki karoyu birden temizlemeye başlar. Bu çok fazla gibi görünmeyebilir, ama yirmi katlı bir otel işletirken, bu tür küçük şeyler size para kazandırır.

Ama en garip—ve aynı zamanda en eğlenceli—mekanik, personelin yaşlanmasıdır. Her işe aldığınız çalışanın, tabiri caizse, bir son kullanma tarihi vardır. Profilleri, yetmiş gün içinde en iyi aşçınızın emekli olacağını belirtiyor. Ve işte o zaman oyun biraz çılgın bir moda geçiyor. Eleştirmenlerden aldığınız puanlarla seviyesini yükselttiğiniz yetenek ağacında, “Gençlik Aşısı”nı açabilirsiniz. Çalışana kelimenin tam anlamıyla bir iğne yapıyorsunuz ve o sizinle sonsuza dek kalıyor. İçinde parlak bir simülatör barındıran karanlık bir distopya gibi görünüyor, ama işte, bu işe yarıyor.

Bu arada, oyunda restoran, yatak odası ve temizlik gibi farklı alanlar için bir yetenek ağacı bulunuyor. Kaynaklarınızı nereye yatıracağınıza kendiniz karar veriyorsunuz. Genellikle mutfak ve restorana odaklanıyordum, çünkü burada menüyü manuel olarak özelleştirmeniz gerekiyor. Belirli bir kitleye yönelik yemekleri ve kokteylleri seçiyorsunuz. IMPORTANT — RETRY: A previous attempt left the following sentences in English untranslated. You MUST translate ALL of these and any similar passages to Turkish. Translate every sentence completely:- Kiraladığınız her çalışanın bir son kullanma tarihi var, tabiri caizse.- Profilleri, yetmiş gün içinde en iyi şefinizin emekli olacağını belirtiyor.- Ve işte o zaman oyun biraz çılgın bir moda geçiyor.- Yetenek ağacında, eleştirmenlerden aldığınız puanlarla seviyenizi yükselttiğinizde “Gençlik Aşısı”nı açabilirsiniz. Çalışana gerçekten bir iğne yapıyorsunuz ve o sizinle sonsuza dek kalıyor.- İçinde parlak bir simülatör barındıran karanlık bir distopya gibi görünüyor, ama işte, bu işe yarıyor.Sporcular basit bezelye çorbası ve enerji içecekleri ile mutlu olurken, elitler ıstakoz ve üstünde kiraz olan şık kokteyller talep edecek. Menüde bir hata yaparsanız, puanlarınız düşer ve kârlarınız da öyle. Bu arada, simülatörlerden ara vermek için bir arkadaş veya kız kardeşle oynayacak bir şey arıyorsanız, kızlar için PC ve konsollardaki en iyi oyunlar her zevke uygun pratik bir koleksiyon haline getirilmiştir.

Dezavantajlardan bahsedelim, çünkü oldukça fazla var. Öncelikle görseller. Otel uzaktan güzel görünse de, yakınlaştığınızda gözlerinizi kısma isteği uyandırıyor. Karakter modelleri, hafif tabirle, tuhaf görünüyor ve yüzleri bazen korku filmlerini akla getiriyor. Animasyonlar ve yüzler üzerinde daha fazla çalışmayı görmek isterim, ama elimizde olan bu.

İkincisi, arayüz. Bu oyunun en büyük kusuru. İnşaat menüsünde basit bir arama çubuğunun belirgin bir eksikliği var. Bir klima mı bulmak istiyorsunuz? Filtrelere girmeniz, sıcaklık simgesini aramanız ve fanlar ve radyatörler listesinde manuel olarak kaydırmanız gerekecek. Bu ekstra tıklamalar, sadece birkaç saatlik oyundan sonra can sıkıcı hale gelmeye başlıyor.

Oyunun oyuncuyla iletişim kurma şekliyle ilgili de sorunlar var. Bir plajda bulunan bir kişi, yeterince eğlence olmadığını yazabileceği bir geri bildirim paneliniz var. Ama ne tam olarak? Oyun size açıkça “Bir sörf simülatörü inşa et” demeyecek. Bunu kendiniz çözmeniz veya inşaat menüsüne dalıp, eşya açıklamalarını inceleyip, bunları misafirin ihtiyaçlarıyla eşleştirmeniz gerekecek. Sonunda bunu kavrayacaksınız, ama öğrenme eğrisi gereksiz yere dik hissediliyor.

Hotel Architect'teki ekonomik model oldukça esnek. Her çalıştırdığınız çalışan, tabiri caizse, bir son kullanma tarihine sahiptir. Profilinde, yetmiş gün içinde en iyi şefinizin emekli olacağı belirtiliyor. Ve işte o zaman oyun biraz çılgın bir moda geçiyor. Eleştirmenlerden aldığınız puanlarla seviye atladığınız yetenek ağacında "Gençlik Aşısı"nı açabilirsiniz. Çalışana kelimenin tam anlamıyla bir iğne yapıyorsunuz ve sizinle sonsuza kadar kalıyor. Parlak bir simülatörün içinde gizlenmiş bir tür karanlık distopya gibi görünüyor, ama, kahretsin, işe yarıyor.Serbest yapı inşaatına başladığınızda, size üç finansman seçeneği sunuluyor. Yatırım alabilir ve temettü ödeyebilirsiniz, bir kredi alabilir (şehre) ve bunu çok sayıda personel çalıştırarak ödeyebilirsiniz ya da kendi kendinize finansman sağlamayı seçebilirsiniz. Son seçenek en zor olanıdır; çok az para alırsınız, ama kimseye borcunuz yoktur.

Ancak bunun bir "karanlık tarafı" var. İflasın eşiğine geldiğinizde, şehir size bazı şüpheli yardımlar sunabilir. Mülkünüzde toksik kimyasallar veya yanmış araba yığınları depolayabilirsiniz. Bunun için her saat yüksek bir miktar ödeme alırsınız, ama otelinizin cazibesi düşer. Bu, her ne olursa olsun hayatta kalmak isteyenler için harika bir mekanik. İşin karanlık tarafı mı ele geçirdi? O zaman kesinlikle en iyi PC ve konsollardaki en iyi polis ve dedektif oyunları: devriye gezmekten özel kuvvetlere kadar hoşunuza gidecek.

Ve nihayet, eğlenceli bir şey: oyun, eski The Sims oyununu andıran bir mekanik içeriyor. Karakterinizi kelimenin tam anlamıyla duvara kapatabilirsiniz. Başlarının üzerinde bir konuşma balonu simgesi belirecek, bu da onların tuzağa düştüğünü gösteriyor. Orada açlıktan ölüp ölmeyeceklerini kontrol etmedim, ama bu Paskalya yumurtasının varlığı bile bir zevk. Oyun ayrıca hayaletlerden ve onlarla başa çıkma yollarından bahsediyor, ancak yedi buçuk saatlik oyun sürem boyunca hiç karşılaşmadım. Belki hayaletlerin ortaya çıkması için oteli tamamen harabe hale getirmeniz ya da "gençlik pınarı" iğnesini almayan çalışanların doğal ölümünü beklemeniz gerekiyor.

Hotel Architect iyi bir oyun. Eğlenceli özelleştirme seçenekleri sunuyor: duvar kağıdını ve zemin kaplamasını değiştirebilir, Cadılar Bayramı için yarasa temalı veya Noel için çam ağaçları içeren şenlikli dekor setleri kullanabilirsiniz. Oynanışı bağımlılık yapıcı, personeli yönetmek biraz stratejik düşünme gerektiriyor ve kat inşa etmek size ölçek hissi veriyor.

- Kiraladığınız her çalışanın bir son kullanma tarihi var, tabiri caizse.- Profilleri, yetmiş gün içinde en iyi şefinizin emekli olacağını belirtiyor.- Ve işte o zaman oyun biraz çılgın bir moda geçiyor.- Yetenek ağacında, eleştirmenlerden aldığınız puanlarla seviyesini yükseltebileceğiniz “Gençlik Aşısı”nı açabilirsiniz. Çalışana kelimenin tam anlamıyla bir iğne yapıyorsunuz ve o sizinle sonsuza kadar kalıyor.- Parlak bir simülatörün içinde gizlenmiş bir tür karanlık distopya gibi görünüyor, ama, kahretsin, işe yarıyor.Ancak, bir hikaye eksikliği, hantal arayüz ve belirgin grafikler, oyunun en yüksek puanları almasını engelliyor. Bu, meditasyon gibi inşa etmeyi ve mikro yönetimi sevenler için bir oyun. Eğer The Sims'i seviyorsanız ama iş unsurlarını özlüyorsanız ya da Two Point Hospital tarzında tycoon oyunlarını özlüyorsanız, o zaman Hotel Architect sizi birkaç akşam boyunca eğlendirebilir. Ve eğer işleri değiştirmek ve zahmetsizce rahatlamak istiyorsanız, Android ve iPhone'daki kızlar için en iyi Mobil oyunlar her zaman parmaklarınızın ucunda. Hotel Architect, yıllar boyunca favori oyununuz olmayacak, ama mükemmel oteli (ya da bir kumarhaneye sahip toksik bir çöp sahasını) inşa etmekten eğlencenizi alacağınızdan emin olabilirsiniz.