Halo: Kampanya Geliştirildi İncelemesi. Yeniden yapım olarak sunulan güzel ama sorunlu bir remaster

Son birkaç yıl içinde, Halo efsanevi bir franchise'dan başarısız devam oyunlarının üretim bandına dönüştü; bu durum sadece sıradan oyuncular tarafından değil, aynı zamanda sadık hayranlar tarafından da alay konusu oldu. Daha önce, üçüncü oyunun veya Reach'in fragmanlarını izlemek gerçekten nefes kesiciyken, Bungie'nin kaleminden çıkmayan her şey sadece esneme ve başka bir şey izleme isteği uyandırıyordu. 343 Industries o belirli Halo havasını yakalamayı başaramadı. Ve Halo Infinite, oyun mekanikleri açısından decent bir oyun olmasına rağmen, hikayesi, yönü ve oyun tasarımı kararları Bungie tarafından belirlenen mükemmel formülden oldukça uzaktı.

Halo: Campaign Evolved ilk oyunun bir remake'idir ve bu, başka bir franchise yeniden başlatması için temel olmalıdır. Xbox, 343 Industries'i Halo Studios olarak yeniden adlandırdı ve serinin yeni bir nefes alarak ana projeler arasına döneceğini ima etti. Bir yandan, remake fikri en kötü fikir değil: geliştiriciler, tüm sonraki oyunlar için kullanılacak olan Unreal Engine 5'i detaylı bir şekilde inceleyebilir ve en önemlisi, "Bungie'nin sihrini" çözebilir ve nasıl blockbuster yaratacaklarını öğrenebilirler. Öte yandan, 25 yıllık bir oyunun yeniden yapımını ilgi çekici ve eğlenceli hale getirmek kolay bir iş değil. Peki, sonuçta Halo: Campaign Evolved nasıl ve yeni oyunculara bir zamanlar orijinalinin verdiği aynı duyguları verebilir mi? Bu ve daha birçok sorunun cevapları incelememizde.

Orijinal 2001 Halo zamanının bir ürünüdür. Rahat kontrolleri, ilginç yapay zekası, belirgin yönü, ilgi çekici görselleri ve unutulmaz müziği ile bir konsol nişancı oyunudur. Halo'nun rakibi yoktu, bu yüzden çok hızlı bir şekilde kült statüsü kazandı. Ancak, her kült klasik zamanın testine dayanamaz. Modern bir oyuncuya Fallout 2 veya ilk Deus Ex verin — ve kesinlikle burun kıvıracaklardır. Bu oyunlara modern grafikler eklense bile, daha iyi hale gelmeyeceklerdir. Ana sorun, günümüzde takdir edilmesi zor olan eski oyun tasarımı kararlarında yatıyor. 2011 yılında, ilk Halo büyük ölçekli bir remaster aldı ve bu remasterın alt başlığı Anniversary idi; bu süreçte 343 Industries ve Saber Interactive tüm grafikleri yeniden çizdi, ancak oyun mekaniği değişmeden kaldı. Hayranlar, yeniden piyasaya sürülmesinden şüphesiz memnun kaldılar, ancak yeni başlayanlar oyunu denedikten sonra anlayamadılar: bu nasıl bir kült klasik haline geldi?

Halo: Campaign Evolved'dan, serinin ilk oyununun "gerçek" bir remake'ini almak istedim; tüm eski unsurları iyileştirecek, başarısız oyun tasarımı kararlarını kesip atacak, oyun mekaniklerini tazeleyerek, unutulmaz atmosferi ve decent hikayeyi koruyacak bir remake. Sonuçta, remake ile remaster arasındaki temel fark budur. Ancak, oyunu bitirdikten sonra, Halo: Campaign Evolved'ı bir remake olarak adlandırmak zor. Evet, Halo Studios silahları biraz ayarladı, bazı mekanların uzunluğunu burada ve orada değiştirdi ve orijinalin bazı sorunlu anlarını düzeltti. Ama esasen, bu Bungie'den aynı Halo: Combat Evolved — yavaş yeniden yükleme animasyonları, tekdüze koridorlar, düşmanlara uzun süre ateş etme ve eski okul ruhu ile dolu. Kısacası, yeni bir izleyici kitlesinin görüşlerini umursamayan sadık hayranlar için başka bir ürün.

Remake'in hikayesi, orijinaline neredeyse özdeş. Ana karakter Master Chief, bir amiral gemisinin ani bir uzaylı istilası sırasında uyanıyor. Kaçarken, kütle imha silahı olan gizemli bir halka şeklindeki gezegene iniş yapıyor. Tüm basitliğine ve doğrudanlığına rağmen, ilk Halo'nun ana hikayesi, 25 yıl sonra bile ikinci sınıf bir bilim kurgu gibi hissettirmiyor — büyük ölçüde titizlikle düşünülmüş bir evren, iyi bir yönlendirme ve senaryonun oyunla olan yakın bağlantısı sayesinde (materyalimize göz atın: PS4 ve PS5 için En İyi Uzay Oyunları: PlayStation'a Özel ve Hitler).

Yeniden yapım yazarları hikayeye yeni kesitler ekleyerek anlatı ipini güçlendirdi ve sonraki devam oyunları için bir temel oluşturdu. Genel olarak, yeniden yapım orijinalinden daha sinematik ve görkemli oldu, ancak Bungie'nin bir zamanlar çok daha fazla çaba harcadığı birkaç ikonik sahne hala kötü bir şekilde işlenmiş durumda. Ancak, eğer serinin hayranı değilseniz veya ilk bölümü yaklaşık on yıl önce oynadıysanız, bu yönetmenlik sorunlarını bile fark etmeyebilirsiniz.

Halo: Campaign Evolved'un hikayesine takılıp kalmanın ve yeniden yapımda hangi spesifik sahnelerin değiştiğini ve bunların orijinalden nasıl farklılaştığını detaylandırmanın bir anlamı yok. Zengin görseller, artan detay ve teknik sınırlamaların olmaması sayesinde oyun iyi görünüyor. En önemlisi, hikaye modern bir izleyici için yeniden yazılmadı veya uyarlanmadı ve gerçekten kamera açıları ve genel yönlendirme konusunda eleştirel bir bakış açısına sahip hissetmiyorsunuz. Özellikle orijinalinin, bir zamanlar yönü ve alışılmadık geçişleriyle etkileyici olduğu, şimdi ise daha çok bir oyun arthouse gibi hissettirdiği düşünüldüğünde, bu durum daha da belirginleşiyor (daha fazlası için: PS4 ve PS5'teki En İyi Uzay Oyunları: PlayStation için Özel ve Hitler).

Güncellenmiş ara sahneler ve tamamen yeni bir görsellik önemli ama yine de bir remake'in ikincil unsurlarıdır. Çok daha kritik olan, oyunun ellerinizde nasıl hissettirdiğidir, çünkü Halo her zaman oyun mekanikleriyle ilgiliydi. Ve ne kadar iyi olursa olsun, atış mekanikleri veya düşmanlar ne kadar zeki olursa olsun, serideki tüm oyunlar, her yeni oyuna taşınan bir spesifik probleme sahiptir — denge. Eğer hiç Halo oynamadıysanız ve Normal zorluk seviyesinde oynamaya karar verirseniz, muhtemelen en sıkıcı, monoton ve sıradan atış galerisinin içine girmiş olacaksınız. Bu sorun sadece franchise hayranları tarafından değil, aynı zamanda geliştiriciler tarafından da bilinmektedir. Yine de, ikincil remake'de denge ile ilgili herhangi bir şey yapmaya çalışmadılar ve bir kez daha oyuncuları zorluk seviyelerini manuel olarak seçmeye zorladılar.

Normal zorluk seviyesinde oynarken, Halo'nun diğer nişancı oyunlarından nasıl farklı olduğunu anlamayacaksınız. Atışlar çok heyecan verici olmayacak, animasyonlar dinamizmden yoksun kalacak ve çatışmaların kendisi ikinci saat itibarıyla sıkıcı ve monoton hale gelecektir. Ve oyuncunun sadece zorluğu artırması gerektiği düşünülebilir — ve oyun deneyimi hemen yeni renklerle parlayacaktır. Ama ya Halo Stüdyolarındaki geliştiriciler düşman AI mantığında bir şeyler bozdu, ya da kasıtlı olarak oyunun mekaniklerini daha da basitleştirdiler, çünkü zorluk değiştirmenin oyun deneyimi üzerinde hiçbir etkisi yok. Bu, seride pozisyon alma, silahları birleştirme, siper arkasında saklanma ve hangi silahı kullanacağımı anlamak için uzaylı zırhının rengini dikkate alma konusunda endişe duymadığım ilk oyun.

Koridor bölümlerinde, düşmanlar sadece başıboş bir şekilde saldırıyor ve kendi güvenliklerini düşünmüyorlar. Geliştirilmiş saldırı tüfeği ile (bununla ilgili daha sonra) silah değiştirmeden tüm seviyeleri zahmetsizce temizleyebilirsiniz - ve bu, Kahraman zorluğunda. Açık arenalarda, yeniden yapım hala düşünmenin, düşmanlara doğrudan nişan almaktan çok daha önemli olduğu en iyi kum havuzlarından birini sunuyor. Ama bu sadece çok fazla uzaylı olduğu ve orijinaline göre el bombalarını çok daha sık kullandıkları için. Aksi takdirde, serideki önceki oyunlardan o eğlenceli durumlar - örneğin, bir düşmanın Şef'i bir Warthog'dan fırlatması ve kuleyi alması - neredeyse hiç yaşanmadı.

Orijinal oyunun ikinci büyük sorunu - ilginç görevler ve durumların dengesizliği - de düzeltilmedi. Bazı bölümler, yeni grafiklerin güzelleştirdiği monoton koridorlarla çok fazla uzatılmış, ama yine de sadece koridorlar. "Kütüphane" seviyesi, orijinaline kıyasla kısaltılmış, ancak monoton ve bunaltıcı olmaktan vazgeçmedi. "İki İhanet" adlı bir sonraki bölüm de aynı derecede sıkıcı kalıyor. Seviyeler detaylı dokular ve yeni aydınlatma aldı, ancak katı tasarım kararları nedeniyle, bazı noktalarda gözün takılabileceği hiçbir şey yok.

Sadece açık alanlarda oyun gerçekten parlıyor. Burada araçlar var ve en azından bazı eylem planlamaları yapabiliyorsunuz. Daha yüksek zorluklarda bile, kalabalığın içine dalıp her canlıyı vuramazsınız. Kiminle savaşacağınızı belirlemeniz ve harekete geçmeden önce genel tehdit seviyesini değerlendirmeniz gerekiyor. Bu anlarda, yeniden yapım biraz orijinal Halo gibi hissediliyor.

Ayrıca, yazarlar, uzun zamandır orijinalini oynamadıysanız pek fark edilmeyen hedeflenmiş değişiklikler yaptılar. Örneğin, araç fiziği yeniden düzenlendi ve Warthog artık Halo: Reach'teki gibi görünüyor. Animasyonlar ve yapay zeka davranışları ise, bir anda tüm modern sürümlerden alındı. Silah cephaneliği yeni silahlarla genişletildi ve eski silahlar güncellendi, artık Infinite'de sunulanlara benziyorlar. Orijinalinde mümkün olan en kısa sürede bırakmak istediğiniz temel saldırı tüfeği, artık tüm oyunu tamamlayabileceğiniz bir nihai silah haline geldi, diğer silahlara ihtiyaç duymadan. Evet, bu, insan silahlarının uzaylı kalkanlarına karşı etkisiz olduğu orijinal niyeti bozuyor, ama ben pek üzülmedim — şimdi, yedek parça aramak zorunda kalmadan ateş etmeye odaklanabilirdim. Geliştiriciler, otomatik yenilenme lehine sağlık kitlerini bile kaldırdılar. Ve bu tür birçok küçük değişiklik var, böylece Halo Studios'un sadece grafikleri güncellediğini düşünmezsiniz.

En komik kısım, bu değişikliklerin bile hayran topluluğundan oldukça sert bir tepkiyle karşılanmasıydı. Eklenen sprint fonksiyonuna özel eleştiriler yöneltildi, bu da tüm hikaye kampanyasının ritmini ciddi şekilde değiştiriyor. Bu arada, mükemmel bir şekilde uyuyor. Daha önce uzun ve monoton koridorlardan bahsetmiştim — şimdi, onların içinden koşmak çok daha keyifli (ilişkili: En İyi Birinci Şahıs Nişancı Oyunları: PC, PS4, PS5, Xbox ve Switch'teki En İyi FPS Oyunları).

Başka bir yeni özellik, ana oyunun olaylarından bir yıl önce geçen üç yeni görevdir. Hikayede, Chief ve Çavuş Johnson, bir Covenant gemisinde esir alınan piyadeleri kurtarmak için bir kurtarma operasyonu gerçekleştiriyor. Hikaye Halo evrenine referanslar eklese de, yorgun klişeler üzerine inşa edilmiş bir dolgu aksiyon filmi gibi hissediliyor. Ne yazık ki, bu görevlerde yeni bir şey göremeyeceksiniz. Halo Stüdyoları, görev tasarımı üzerinde çalışmayı bile denemedi ve düşman ordularını vurmak için gemi koridorlarında daha fazla sıkıcı koşu ekledi. Ana oyunda bunun yeterince olmadığını düşünmüyormuşuz gibi. Tek hatırlanabilir kısım bir hava savaşıydı, ama o kadar hızlı bitti ki, onu tam anlamıyla keyfini çıkaracak zamanım bile olmadı.

Campaign Evolved başka yeni bir şey sunmuyor. Çok oyunculu mod dahil değil. Sıkıcı bonus seviyeleri ve kooperatif ile yetinmek zorunda kalacaksınız ki, bu arada onaylamıyorum: ana hikayeye olan dalışı olumsuz etkiliyor ve zaten çok da zorlayıcı olmayan savaşları önemli ölçüde kolaylaştırıyor (daha fazlası için: En İyi Kooperatif Oyunlar 2026: PC, PS5, Xbox ve Switch için 290+ Seçenek).

Yeni görseller, yeniden yapımın amacıydı. Halo: Campaign Evolved, Unreal Engine 5 üzerinde çalışıyor ve modern endüstri standartlarına göre oldukça etkileyici grafikler sunuyor. Ancak, fotogerçekçiliğe kayma, yansımaların aşırı kullanımı ve aşırı kontrast, genel stil ve sanat yönünü olumsuz etkiledi. Eğer geçmişteki Halo oyunlarından rastgele bir kare gösterilseydi, hangi oyundan olduğunu hemen tanırdınız. Ancak yeniden yapımından bir ekran görüntüsü gösterirseniz, muhtemelen tüm son Unreal Engine 5 oyunlarını saymaya başlarsınız. (Makalemizi okuyun: Halo: Campaign Evolved PS5'e geliyor. UE5 yeniden sürümünden ne beklemeli).

Estetiğe odaklanmazsanız, Halo: Campaign Evolved güzel manzaralar, detaylı mekanlar ve hoş aydınlatma sunabilir. Oyun özellikle açık alanlarda çok iyi görünüyor. Ancak maceranın çoğu monoton koridorlarda geçtiği için görsellerin tadını tam olarak çıkaramazsınız. Aynı büyük odalarda parlayan yüzeylerin üzerinden koşmak, orijinal oyundaki bulanık dokular ve köşeli nesnelerle olduğu kadar yorucudur. Haritalarda çok az nesne var ve savaş dışında hayranlıkla bakmak isteyeceğiniz gerçekten nefes kesici yerler bir elin parmaklarıyla sayılabilir.

Karakter ve düşman modelleri harika görünüyor. Silahlar iyi tasarlanmış, ancak ateş etme ve yeniden yükleme animasyonları çatışmaların keyfini azaltıyor. Halo Studios'un ateşli silahlarla tanışık çalışanları veya çatışma dinamiklerini anlayan uzmanları yokmuş gibi hissediyorsunuz.

Halo: Campaign Evolved'daki optimizasyon, "Unreal Engine 5 kutudan çıktığı gibi" seviyesinde. Kare düşüşleri, stabil performans için zillerle dans etme ve diğer hoş olmayan FPS kaybı anları - hepsi burada. Yeniden yapımı PC'de oynadım ve gördüğüm grafiksel artefakt sayısına açıkçası şaşırdım. Açık alanlarda, ışık ve gölge efektleri küçük noktalara ayrışıyordu, bu gözleri yoran bir durumdu. Aynı zamanda, uzak nesneler sıklıkla bulanık görünüyordu, sanki oyunu PS5'te başlatmışım gibi.

Halo: Campaign Evolved, klasik bir oyunun bir başka tartışmalı yeniden canlandırması, tam anlamıyla bir yeniden yapım yerine sağlam bir remaster gibi hissettiriyor. Proje, yeni bir şey getirmeyi başaramadı ve grafikler dışında övünecek bir şey yok. Oyun içi denge, zaten oldukça tartışmalı olan, tamamen bozulmuş durumda: düşman yapay zekası artık oyuncuyu alt etmeye çalışmıyor, silahlar daha ölümcül hale geldi ve yalnızca eklenen sprint işlevi, sıkıcı ve monoton koridor seviyelerinde koşmanıza izin vererek oyunu daha canlı hissettiriyor. Evet, görseller etkileyici, ama optimizasyon sorunları ve grafiksel artefaktlar nedeniyle bunlardan gerçekten keyif almak zor.

Campaign Evolved, Halo Stüdyoları için bir test alanı haline geldi; geliştiriciler Unreal Engine 5'i deniyorlardı ve Microsoft bunu tam anlamıyla bir oyun olarak satmaya karar verdi. Hızla bir araya getirilen öncel görevler, bu sahte yeniden yapım için para harcamaya değmez. Aynı zamanda, Halo oyun endüstrisinde önemli bir dönüm noktasıdır ve dikkatinizi hak ediyor. Eğer gerçekten konuya dalmak istiyorsanız, Master Chief Collection'ı almanız daha iyi olur. Bu koleksiyon, çalışan çok oyunculu mod ve Bungie tarafından yaratılan serinin en iyi oyunlarını içeriyor.