Halo: Kampanya Geliştirildi İncelemesi. Güzel ama sorunlu bir remaster, remake olarak sunuluyor

Son birkaç yıl içinde, Halo efsanevi bir franchise'dan başarısız devam oyunlarının üretim bandına dönüştü; sadece sıradan oyuncular değil, aynı zamanda sadık hayranlar tarafından da alay konusu oldu. Daha önce, üçüncü bölüm veya Reach için fragmanları izlemek gerçekten nefes kesiciyken, Bungie'nin kaleminden çıkmayan her şey sadece esneme ve başka bir şey izleme isteği uyandırıyordu. 343 Industries, o belirli Halo havasını yakalayamadı. Ve Halo Infinite, oyun oynanışı açısından decent bir oyun olmasına rağmen, hikayesi, yönü ve oyun tasarımı kararları Bungie tarafından belirlenen mükemmel formülden oldukça uzaktı.

Halo: Kampanya Geliştirildi ilk oyunun bir remake'idir ve başka bir franchise yeniden başlatması için temel olmalıdır. Xbox, 343 Industries'i Halo Stüdyoları olarak yeniden adlandırdı ve serinin yeni bir nefes alacağına ve ana projeler arasında geri döneceğine dair ipucu verdi. Bir yandan, remake fikri en kötü fikir değil: geliştiriciler, tüm sonraki oyunlar için kullanılacak Unreal Engine 5'i detaylı bir şekilde inceleyebilir ve en önemlisi, "Bungie'nin sihrini" çözebilir ve blockbuster'lar yaratmayı öğrenebilirler. Öte yandan, 25 yıllık bir oyunun ilgi çekici ve eğlenceli bir remake'ini yapmak kolay bir iş değil. Peki, sonuçta Halo: Kampanya Geliştirildi nasıl ve yeni oyunculara orijinalinin bir zamanlar verdiği aynı duyguları verebilir mi? Bu ve daha birçok sorunun cevapları incelememizde.

Orijinal 2001 Halo zamanının bir ürünüdür. Rahat kontrolleri, ilginç yapay zekası, belirgin yönü, ilgi çekici görselleri ve unutulmaz müziği olan bir konsol nişancı oyunudur. Halo'nun rakibi yoktu, bu yüzden çok hızlı bir şekilde kült statüsü kazandı. Ancak her kült klasik zamanın testine dayanamaz. Modern bir oyuncuya Fallout 2 veya ilk Deus Ex verin — ve kesinlikle burun kıvıracaklardır. Bu oyunlara modern grafikler eklense bile, daha iyi olmayacaklar. Ana sorun, günümüzde takdir edilmesi zor olan eski oyun tasarımı kararlarında yatıyor. 2011'de, ilk Halo, Anniversary alt başlığıyla büyük ölçekli bir remaster aldı; bu remaster için 343 Industries ve Saber Interactive tüm grafikleri yeniden çizdi, ancak oyun oynanışının özünü değiştirmedi. Hayranlar kesinlikle yeniden yayınla memnun kaldılar, ancak yeni gelenler oyunu denedikten sonra anlayamadılar: bu nasıl bir kült klasik haline geldi?

Halo: Kampanya Geliştirildi'nden, serinin ilk oyununun "gerçek" bir remake'ini almak istedim; tüm eski unsurları iyileştirecek, başarısız oyun tasarımı kararlarını kesecek, oyun oynanışını tazeleyerek unutulmaz atmosferi ve decent hikayeyi koruyacak bir remake. Sonuçta, remake ile remaster arasındaki temel fark budur. Ancak, oyunu bitirdikten sonra, Halo: Kampanya Geliştirildi'ni bir remake olarak adlandırmak zor. Evet, Halo Stüdyoları silahları biraz ayarladı, bazı mekanların uzunluğunu burada ve orada değiştirdi ve orijinalin bazı sorunlu anlarını düzeltti. Ama esasen, Bungie'den aynı Halo: Combat Evolved — yavaş yeniden yükleme animasyonları, tekdüze koridorlar, düşmanlara uzun süre ateş etme ve eski okul ruhu ile. Kısacası, yeni bir izleyici kitlesinin görüşlerini umursamayan sadık hayranlar için başka bir ürün.

Remake'in hikayesi neredeyse orijinal ile aynı. Protagonist Master Chief, bir amiral gemisi uzay gemisinin ani bir uzaylı saldırısı sırasında uyanır. Kaçarak, kütle imha silahı olan gizemli bir halka şeklindeki gezegene iniş yapar. Tüm basitliği ve doğrudanlığına rağmen, ilk Halo'nun ana hikayesi, 25 yıl sonra bile ikinci sınıf bir bilim kurgu gibi hissettirmiyor — büyük ölçüde titizlikle düşünülmüş bir evren, iyi yönlendirme ve senaryonun oyun oynanışı ile yakın bağlantısı sayesinde (malzememizi okuyun: PS4 ve PS5'teki En İyi Uzay Oyunları: PlayStation için Özel ve Hitler).

Remake yazarları hikayeye yeni kesitler ekledi, anlatım ipini güçlendirdi ve sonraki devam oyunları için bir temel oluşturdu. Genel olarak, remake orijinalden daha sinematik ve görkemli oldu, ancak Bungie'nin bir zamanlar çok daha fazla çaba harcadığı birkaç ikonik sahne hala kötü yönetildi. Ancak, eğer serinin hayranı değilseniz veya ilk bölümü yaklaşık on yıl önce oynadıysanız, bu yönetmenlik sorunlarını bile fark etmeyebilirsiniz.

Halo: Kampanya Geliştirildi'nin hikayesine ve remake'de hangi spesifik sahnelerin değiştirildiğine ve bunların orijinalden nasıl farklı olduğuna fazla girmeye gerek yok. Zengin görseller, artan detay ve teknik sınırlamaların olmaması sayesinde oyun iyi görünüyor. En önemlisi, hikaye modern bir izleyici için yeniden yazılmadı veya uyarlanmadı ve gerçekten de kamera açıları ve genel yönlendirme üzerinde fazla inceleme yapmıyorsunuz. Özellikle, bir zamanlar yönlendirmesi ve alışılmadık geçişleriyle etkileyen orijinal, artık bir blockbuster'dan çok oyun arthouse gibi hissettiriyor (daha fazla about: PS4 ve PS5'teki En İyi Uzay Oyunları: PlayStation için Özel ve Hitler).

Güncellenmiş kesitler ve tamamen yeni görseller önemli ama hala remake'in ikincil unsurlarıdır. Oyunun ellerinizde nasıl hissettiği çok daha kritik, çünkü Halo her zaman oyun oynanışıyla ilgiliydi. Ve ne kadar iyi olursa olsun, ateş etme mekanikleri veya düşmanlar ne kadar akıllı olursa olsun, serideki tüm oyunlar, her bölümden bölüme taşınan bir spesifik sorunla paylaşıyor — denge. Eğer hiç Halo oynamadıysanız ve Normal zorlukta oynamaya karar verirseniz, muhtemelen en sıkıcı, tekdüze ve sıradan nişancı galerisi ile karşılaşacaksınız. Bu sorun sadece franchise hayranları tarafından değil, aynı zamanda geliştiriciler tarafından da biliniyor. Yine de, sonuncusu remake'deki denge ile ilgili hiçbir şey yapmaya çalışmadı, bir kez daha oyuncuları zorluklarını manuel olarak seçmeye zorladı.

Normal zorlukta oynarken, Halo'nun diğer nişancılardan nasıl farklı olduğunu anlamayacaksınız. Ateş etme çok heyecan verici olmayacak, animasyonlar dinamizmden yoksun olacak ve çatışmalar ikinci saat içinde sıkıcı ve tekdüze hale gelecek. Ve oyuncunun sadece zorluğu artırması gerektiği görünse de — oyun oynanışı hemen yeni renklerle parlayacak. Ama ya Halo Stüdyoları düşman AI mantığında bir şey kırdı ya da kasıtlı olarak oyun oynanışını daha da basitleştirdi, çünkü zorluğu değiştirmek oyun deneyimi üzerinde hiçbir etki yaratmıyor. Bu, pozisyonlama ile endişelenmediğim, silahları birleştirmediğim, siper arkasında saklanmadığım ve hangi silahı kullanacağımı anlamak için uzaylı zırhının rengini fazla önemsemediğim serideki ilk oyun.

Koridor bölümlerinde, düşmanlar sadece başıboş koşuyor ve kendi güvenliklerini düşünmüyorlar. Geliştirilmiş saldırı tüfeği ile (bunu daha sonra daha fazla anlatacağım), silah değiştirmeden tüm seviyeleri zahmetsizce temizleyebilirsiniz — ve bu Kahraman zorluğunda. Açık arenalarda, remake hala en iyi kum havuzlarından birini sunuyor; burada düşünmek, düşmanlara doğrudan nişan almaktan çok daha önemlidir. Ama bu sadece çok fazla uzaylı olduğu için ve bunlar orijinalden çok daha sık el bombası kullanıyorlar. Aksi takdirde, serinin önceki oyunlarındaki o eğlenceli durumlar — bir düşmanın Chief'i bir Warthog'dan fırlatması ve kuleyi alması gibi — neredeyse hiç yaşanmadı.

Orijinalin ikinci büyük sorunu — ilginç görevler ve durumların dengesizliği — da düzeltilmedi. Bazı bölümler, yeni grafiklerle daha güzel olsa da, hala sadece koridorlar olan tekdüze koridorlarla fazla uzatılmış. "Kütüphane" seviyesi orijinaline kıyasla kısaltıldı, ancak tekdüze ve yorucu olmaktan vazgeçmedi. "İki İhanet" bölümü de aynı derecede sıkıcı kalıyor. Seviyeler detaylı dokular ve yeni aydınlatma aldı, ancak katı tasarım kararları nedeniyle, bazı noktalarda gözün takılacağı hiçbir şey yok.

Yalnızca açık alanlarda oyun gerçekten parlıyor. Burada araçlar var ve en azından bazı eylem planlamaları var. Daha yüksek zorluklarda bile, kalabalığın içine dalıp her şeyi vuramazsınız. Kiminle savaşacağınızı anlamalı ve harekete geçmeden önce genel tehdit seviyesini değerlendirmelisiniz. Bu anlarda remake, orijinal Halo'ya biraz benziyor.

Ayrıca, yazarlar, uzun zamandır orijinal oynamadıysanız pek de fark edilmeyen oyun oynanışında hedeflenmiş ayarlamalar yaptılar. Örneğin, araç fiziği yeniden çalışıldı ve Warthog artık Halo: Reach'teki gibi görünüyor. Animasyonlar ve AI davranışları ise, bir anda tüm modern bölümlerden alındı. Silah cephaneliği yeni silahlarla genişletildi ve eski silahlar güncellendi, artık Infinite'de sunulanlara benziyor. Orijinalde mümkün olduğunca çabuk bırakmak istediğiniz temel saldırı tüfeği, artık tüm oyunu tamamlayabileceğiniz bir nihai silah haline geldi, diğer silahları unutabilirsiniz. Evet, bu, insan silahlarının uzaylı kalkanlarına karşı etkisiz olduğu orijinal niyetini bozuyor, ama ben pek üzülmedim — şimdi, yedek bulmak için cesetleri karıştırmak zorunda kalmadan ateş etmeye odaklanabilirdim. Geliştiriciler, otomatik yenilenme lehine sağlık kitlerini bile kaldırdılar. Ve böyle birçok küçük değişiklik var, böylece Halo Stüdyoları'nın sadece grafikleri güncellediğini düşünmeyin.

En komik kısım, bu değişikliklerin fan topluluğundan oldukça sert bir tepkiyle karşılanmasıydı. Eklenen sprint işlevine özel eleştiriler yöneltildi; bu, tüm hikaye kampanyasının ritmini ciddi şekilde değiştiriyor. Bu arada, mükemmel bir şekilde uyum sağlıyor. Daha önce uzun ve monoton koridorlardan bahsetmiştim — şimdi onlardan koşmak çok daha keyifli (ilişkili: En İyi Birinci Şahıs Nişancı Oyunları: PC, PS4, PS5, Xbox ve Switch'teki En İyi FPS Oyunları).

Remakenin bir diğer yeni özelliği, ana oyunun olaylarından bir yıl önce geçen üç yeni görevdir. Hikayede, Şef ve Çavuş Johnson, bir Covenant gemisinde esir alınan piyadeleri kurtarmak için bir kurtarma operasyonu gerçekleştiriyor. Hikaye, Halo evrenine referanslar eklese de, yorgun klişelere dayanan bir dolgu aksiyon filmi gibi hissediliyor. Ne yazık ki, bu görevlerde yeni bir şey göremeyeceksiniz. Halo Studios, görev tasarımı üzerinde çalışmayı bile denemedi ve düşman ordularını vurmak için daha fazla sıkıcı koşu ekledi. Ana oyunda bunun yeterince olmadığını düşünmüştük. Tek akılda kalıcı kısım, bir hava savaşıydı, ama o kadar hızlı bitti ki, tam olarak tadını çıkaracak zamanım bile olmadı.

Campaign Evolved'in sunacak başka bir yeniliği yok. Çok oyunculu mod eklenmemiş. Sıkıcı bonus seviyeleri ve kooperatif ile yetinmek zorundasınız ki, bu arada onaylamıyorum: bu, ana hikayeye olan dalışı olumsuz etkiliyor ve zaten pek de zor olmayan savaşları önemli ölçüde kolaylaştırıyor (daha fazlası: En İyi Kooperatif Oyunlar 2026: PC, PS5, Xbox ve Switch için 290+ Seçim).

Yeni görseller, remakenin amacıydı. Halo: Campaign Evolved, Unreal Engine 5 üzerinde çalışıyor ve modern endüstri standartlarına göre oldukça etkileyici grafikler sunuyor. Ancak, fotogerçekçiliğe kayma, yansımaların aşırı kullanımı ve aşırı kontrast, genel stil ve sanat yönünü olumsuz etkiledi. Geçmiş Halo oyunlarından rastgele bir kare gösterilseydi, hangi oyundan olduğunu hemen tanırdınız. Ama remake'den bir ekran görüntüsü gösterirseniz, muhtemelen tüm son Unreal Engine 5 oyunlarını saymaya başlarsınız. (Makalemizi okuyun: Halo: Campaign Evolved PS5'e geliyor. UE5 yeniden çıkışından ne beklenmeli).

Eğer estetiğe odaklanmazsanız, Halo: Campaign Evolved güzel manzaralar, detaylı mekanlar ve hoş aydınlatma sunabilir. Oyun, açık alanlarda özellikle iyi görünüyor. Ancak, maceranın çoğu monoton koridorlarda geçtiği için, görsellerin tadını tam olarak çıkaramazsınız. Aynı büyük odalarda parlayan yüzeylerden koşmak, orijinalindeki bulanık dokular ve köşeli nesneler kadar yorucu. Haritalarda az nesne var ve savaş dışında hayran kalmak isteyeceğiniz gerçekten nefes kesici yerler bir elin parmaklarıyla sayılabilir.

Karakter ve düşman modelleri harika görünüyor. Silahlar iyi tasarlanmış, ancak ateş etme ve yeniden doldurma animasyonları, çatışmaların keyfini azaltıyor. Halo Studios'un ateşli silahlarla tanışık çalışanları veya savaş karşılaşmalarının dinamiklerini anlayan uzmanları yokmuş gibi hissediliyor.

Halo: Campaign Evolved'deki optimizasyon, "Unreal Engine 5 kutudan çıktığı gibi" seviyesinde. Kare düşüşleri, stabil performans için zillerle dans etme ve diğer hoş olmayan FPS kaybı anları — hepsi mevcut. Remake'i PC'de oynadım ve gördüğüm grafiksel artefaktların sayısına açıkçası şaşırdım. Açık alanlarda, ışık ve gölge efektleri küçük noktalara ayrılıyordu, bu da gözleri yordu. Aynı zamanda, uzak nesneler genellikle bulanık görünüyordu, sanki oyunu PS5'te başlatmışım gibi.

Halo: Campaign Evolved, klasik bir oyunun bir başka tartışmalı yeniden canlandırması; daha çok sağlam bir remaster gibi hissediliyor, tam teşekküllü bir remake'den ziyade. Proje yeni bir şey getirmeyi başaramadı ve grafikler dışında övünecek pek bir şey yok. Oyun içi denge, zaten oldukça tartışmalı olan, tamamen bozulmuş durumda: düşman yapay zekası artık oyuncuyu alt etmeye çalışmıyor, silahlar daha ölümcül hale geldi ve yalnızca eklenen sprint işlevi oyunu daha canlı hissettiriyor, sıkıcı ve monoton koridor seviyelerinden koşmanıza olanak tanıyor. Evet, görseller etkileyici, ama optimizasyon sorunları ve grafiksel artefaktlar nedeniyle bunların tadını çıkarmak zor.

Campaign Evolved, Halo Studios için bir test alanı haline geldi; geliştiriciler Unreal Engine 5'i deniyorlardı ve Microsoft, bunu tam teşekküllü bir oyun kılıfında satmaya karar verdi. Hızla bir araya getirilen ön hikaye görevleri, bu sahte remake için satın almaya değmez. Aynı zamanda, Halo, oyun endüstrisinde önemli bir dönüm noktasıdır ve dikkat etmeyi hak ediyor. Eğer gerçekten bu konuya dalmak istiyorsanız, Master Chief Collection'ı almanız daha iyi. İçinde çalışan çok oyunculu ve Bungie tarafından yaratılan serinin en iyi oyunları var.