Taktiksel sıra tabanlı bir oyun kisvesi altında, taktiksel zekânızı ve ekip oluşturma yeteneğinizi tamamen hiçe sayan ucuz bir Guitar Hero simülatörü satıldı bize. Oyun boyunca, bir firavun faresi gibi, çılgınca dört kaçınma ve savuşturma düğmesine tıklamak zorunda kalıyorsunuz; düşmanların animasyonları okunaksız, aksi takdirde sıradan bir düşman bile, hikaye zorluğunda bile, ekibinizi tek vuruşta öldürüyor. Bu sıkıcı oyun tarzı, mini harita olmadan, ruhsuz, bağırsak benzeri mekanlarda sonsuz, kasvetli koşularla dönüşümlü olarak ilerliyor; burada 3 çam ağacında kaybolmanız, Mael için başka bir işe yaramaz buruşukluk veya külot ararken görünmez duvarlara takılıp düşmeniz garanti. Başlangıçta ilgi çekici olan Gommage ve Sanatçı'nın hikayesi, ikinci yarıda karton karakterlerin sürekli sızlanmalarıyla göz yaşartıcı bir Santa Barbara'ya dönüşüyor. "Bir köpeğin rüyası" tarzındaki son sürpriz, tüm kurbanların değerini tamamen ortadan kaldırıyor ve gösterişli dramayı film içindeki sıradan bir aile kavgasına dönüştürüyor. Bu başyapıt, agresif Unreal Engine 5 yazılımıyla daha da renklendirilmiş; sürekli kare hızı düşüşleri, karakterlerin saçlarının kırılması, çarpık bir envanter ve oyunun o anda çöküp çökmeyeceğine veya merhametle milyonlarca canı olan bir patronun bir sonraki aşamasını izlemenize izin verip vermeyeceğine karar verirken size bir fincan çay içmek için zaman bırakacak. Güzel bir şeker ambalajı için ağlamayı sevenler için gerçek bir ziyafet; geriye kalan tek oyun deneyimi, parry düğmesinden parmağınızda oluşan nasır!