Bu oyunu oynamadım ama oynanış videolarını izledim.

Bir speedrun sitesinde iki speedrun videosu izledim: biri 30 puan, diğeri 50 puan için.

Sadece iki video izlemek bile oyunun tüm potansiyelini ve muhtemelen içeriğinin %100'ünü görmek için yeterliydi.

Oyunun kendisi son derece basit bir şekilde uygulanmış, ancak bu şaşırtıcı değil—tarihteki ilk oyunlardan biri. Ondan modern grafikler beklemek garip olurdu.

Oyuncu tarafından kontrol edilen bir uzay gemisi var. Bu kadar eski bir oyunun bu kadar iyi gelişmiş bir atalete sahip olması ve bu kadar akıcı hareket etmesi şaşırtıcı. Oyun alanının kenarını geçtikten sonra, uzay gemisi karşı kenardan dışarı uçuyor (oyun alanının dışına uçmak imkansız).

Arka plan, beyaz noktalardan oluşan yıldızlı bir gökyüzü. Arka plan tamamen statik ve değişmez.

Uzay gemisi ateş edebiliyor ve ilginç bir şekilde, merminin uçuşu, gemiyi döndürerek güdümlü bir füze gibi kontrol edilebiliyor. Oyunun bu özelliğini özellikle beğendim.

Ortaya çıkan düşmanları öldürmek için mermi ateşlenmelidir. Düşmanlar çiftler halinde ortaya çıkar ve savaş alanında hareket etmeye başlarlar, ancak düşmanlar birbirine bağlıdır, yani çiftin her üyesi ayrı ayrı hareket etmek yerine, tüm çift aynı hızda hareket eder. Düşmanlar da mermi ateşleyebilir.

Bir düşmanı öldürmek bir puan kazandırır ve kısa bir gecikmeden sonra düşman yeniden ortaya çıkar. Bir düşmanla veya mermiyle çarpışmak ölüme neden olur, ancak bir düşmanla çarpışmak aynı zamanda düşmanı da öldürür ve bu da bir puan kazandırır.

Açıkçası, oyunda maksimum ustalık elde etmeye çalışmazsanız, oyunun çeşitliliği çok hızlı bir şekilde azalır. Kendinize devasa bir hedef belirleyebilirsiniz - 1000 puana ulaşın - ve bu acı verici hedefe ulaşmak oyunun içeriğini %100 oranında tüketecektir. Oyunun tek artısı oynanışıdır ve bu da inanılmaz derecede monoton.

Oyunu göreceli terimlerle değerlendirmiyorum, yani o zamanki çığır açıcılığına göre değil, mutlak değerine göre, modern oyunlarla karşılaştırarak değerlendiriyorum.