Dark Souls 3 — üçüncü şahıs bakış açısına sahip, Dark Souls evreninde geçen zorlu bir rol yapma aksiyon oyunudur. Devam oyunu, ilk iki oyunun ruhunu, atmosferini ve... Daha fazla bilgi
Bu, hem hikayesini hem de serisini sonlandıran kült karanlık fantastik oyunun devamı. Bu oyun, sürekli olarak patrona doğru koşmaktan rahatsız olmayan hayranlar kazandı; patrona giden yol bazen patronun kendisinden bile daha zorlu olabiliyor ve bu da oldukça sinir bozucu olabiliyor - ki bu normal, çünkü hepimiz oyunların bizi zorluklardan ve kafa karışıklığından dikkatlice koruduğuna, hem mekanikler hem de oynanış hakkında temel bir eğitim sağladığına alışkınız.
Oyunun Artıları:
-Müzik (Aman Tanrım, bu muhteşem müzik eşliğinde savaş ne kadar destansı hale geliyor, Mamma Mia!)
-Oyunun Hikayesi (Üç bölümün tamamıyla dikkatlice iç içe geçiyor ve her şeyi açıklıyor, ancak tamamen değil, böylece insanlar bu karanlık dünyanın tarihinin şu veya bu yönü hakkında teoriler geliştirebiliyor)
-Savaş (Burada saygılarımı sunuyorum, savaşların dinamikleri ilk bölüme kıyasla üçüncü bölümde dramatik bir şekilde arttı, ikinci bölüme hiç değinmeye gerek bile yok çünkü... Ah, yorum yok..)
-Güzel ve İlginç Dünya (Bir Irithyll bile bu oyunun ne kadar güzel olduğunu söyleyebilir, sadece aman Tanrım)
-Grafikler (Bloodborne ile karşılaştırılabilir)
-Zorluk (Oyun kolay bir boss'tan zor bir boss'a doğru gidiyor, sanki sonunda tüm becerilerinizi test ettikleri bir sınava giriyorsunuz, tam olarak böyle) (Bana öyle geldi)
-Atmosfer (karanlık ve kasvetli bir dünya, üzüntü ve... delilikle dolu?)
-Papa Sullivan (sadece Sullivan)
Oyunun dezavantajları:
-Çok oyunculu (Aman Tanrım, bundan bahsetmeye gerçekten değer mi? Pasta pastaya - nehri tıkayan o taş... Sürekli bağlantı sorunları, bir arkadaşla oynamak için tefle dans etmek, kısacası - kasvet... Ama yine de oynanabilir)
-Yapay zorluk (bunlar her oyuncu için ölüm oranının yüksek olduğu harika yerler, çünkü bu yerler özellikle sizin ölmeniz için yapılmış, neyse ki çok fazla yok)
-Bir sürü işe yaramaz şey (ciddi anlamda, envanterin yarısını bile kullanmayacaksınız, bu yüzden hikaye için olmadıkça esasen anlamsızlar.
-Sayısı Patronlar (önceki oyunlara kıyasla az sayıda patron var, bu da oyunun kısa hissettirmesine neden olabilir)
Karar
Ah, bu oyunun imkansız bir oyun olarak popüler olmasından bıktım, herkes için değil. Şahsen şunu söyleyeceğim: Eğer küçük bir kıvılcımın gelecek için büyük bir umuda dönüşebileceği karanlık, lanetli bir fantezi oynamak istiyorsanız, zorluğuna ve imkansızlık etiketine rağmen (ciddi anlamda, imkansız bir oyun mu? Bunu kim söyledi?) bir deneyin.
Puan:
10 üzerinden 8,5
Перед нами продолжение культового тёмного фэнтези, которое завершило свою как историю, так и франшизу. Эта игра смогла обзавестись фанатами, которые не жалеют времени на постоянную беготню до босса, дорога до которого, порой, может стать ещё сложнее, чем сам босс,что может знатно дать по нервишкам — это нормально, ведь все мы привыкли к тому, что игра заботливо оберегает нас от тягостей и непонимания, предоставляя начальное обучение как механике игры, так и геймплею.
Плюсы игры:
-музыкальное сопровождение (господи, каким же эпичным становиться бой, во время такой потрясающей музыки, mamma Mia!)
-лор игры (бережно переплетаеться со всеми тремя частями и объясняет все моменты, однако не до конца, чтобы люди строили теории насчёт того или иного аспекта истории этого мрачного мира)
-боевка (тут просто моё почтение, динамика боев выросла вразы с третьей частью, по сравнению с первой, вторую часть даже трогать не надо, ибо.. Ах, без комментариев..)
-красивый и интересный мир (одним иритиллом можно сказать, насколько эта игра красивая, просто о май гад)
-графика ( сравнима с bloodborne)
-сложность (игра идёт от лёгкого босса до сложного, будто вы сдаёте экзамен, где проверяют все ваши навыки в конце, лично мне показалось именно так)
-Атмосфера (тёмный и мрачный мир, переполненый печалью и..безумием?)
-Понтифик Салливан (просто Салливан)
Минусы игры:
-мультиплеер (Господи, а об этом точно стоит говорить? Пир ту пир — тот самый камень, который перекрывает речушку... Постоянные проблемы с соединением, танцы с бубном, чтобы поиграть с другом, короче — мрак... Но играть все равно можно)
-искусственная сложность (это замечательные локации, где уровень смертности высок у каждого игрока, ведь данные локации сделаны специально, чтобы вы умирали,благо их не так много)
-много бесполезных вещей (серьёзно, половиной инвентаря ты даже не будешь пользоваться, т.е в них по сути нет смысла, только если для лора)
-кол-во боссов ( по сравнению с прошлыми частями, боссов мало, из-за этого может показаться, что игра короткая)
Вердикт
Ааах, устал смотреть на то, что эта игра популярна, как — непроходимая игра не для всех.. Лично я скажу так, если вы хотите поиграть в тёмное, окутанное проклятием, фэнтези, где лишь малая искра, может стать огромной надеждой на будущее, то попробуйте, невзирая на сложность и ярлык непроходимости (серьёзно, непроходимая игра? Кто вообще это сказал?)
Итог:
8.5 из 10