Dark Souls 3

Dark Souls 3, hayatımda büyük iz bırakan bir oyun. Oyunu bitirmedim ama dünyayı keşfederek yaklaşık 50-60 saat oynadım. Oyunun hikayesi karmaşık ve girift ama bir o kadar da ilgi çekici. Eskiden zor oyunlardan hoşlanmazdım, sadece kolay ve sıradan oyunlar oynardım ama Dark Souls'tan sonra gözlerim açıldı. From Software'e teşekkürler.

Çok sayıda benzer projeye ilham kaynağı olan, beğenilen bir oyun serisi olan Dark Souls, öncelikle saldırı, iki silah becerisi ve ikincil silah savunması/saldırısına odaklanmasına rağmen, güçlü ve benzersiz oynanışıyla oldukça iyi bir seridir.

Bu oyun, okyanus büyüklüğünde ve bir su birikintisi derinliğinde mekanik bilgisi ve zamanlama anlayışı gerektirir. Diyaloglar ve eşya açıklamaları aracılığıyla aktarılan oyunun hikayesinin, bir uçurum gibi geniş ve derin olduğunu anlamak önemlidir.

Oyun dünyası, çok sayıda eşya ve düşmanla dolu, oldukça büyük ve küçük mekanlara dağılmış, kendine özgü tuhaflıkları ve özellikleriyle rahatsız edici ve korkutucu bir dünyaya sizi sürükleyecektir.

Oyunun ortamı, sunduğu trajik hikayeler ve zorluklar aracılığıyla umutsuzluk, korku ve acıyı deneyimlemenizi sağlar.

Bu, hem hikayesini hem de serisini sonlandıran kült karanlık fantastik oyunun devamı. Bu oyun, sürekli olarak patrona doğru koşmaktan rahatsız olmayan hayranlar kazandı; patrona giden yol bazen patronun kendisinden bile daha zorlu olabiliyor ve bu da oldukça sinir bozucu olabiliyor - ki bu normal, çünkü hepimiz oyunların bizi zorluklardan ve kafa karışıklığından dikkatlice koruduğuna, hem mekanikler hem de oynanış hakkında temel bir eğitim sağladığına alışkınız.

Oyunun Artıları:

-Müzik (Aman Tanrım, bu muhteşem müzik eşliğinde savaş ne kadar destansı hale geliyor, Mamma Mia!)

-Oyunun Hikayesi (Üç bölümün tamamıyla dikkatlice iç içe geçiyor ve her şeyi açıklıyor, ancak tamamen değil, böylece insanlar bu karanlık dünyanın tarihinin şu veya bu yönü hakkında teoriler geliştirebiliyor)

ESERİN DOĞASI

Hayatımın neredeyse oyunlara ayrı ve ciddi eserler olarak olan inancımı ve ilgimi kaybettiğim bir döneminde bu eserle karşılaştım. Dark Souls, "oyun bitti" gerçeğini anlatının dokusuna işleyerek bir bilgisayar oyununun özünü "sıfırlıyor". Başka bir deyişle, dördüncü duvarı yıkıyor. Oyuncu, ölüm ve denemeler sürecin bir parçası haline geldikçe, aksiyonun içine daha da çekiliyor. Ve uçurumun eşiğini aşmak ve gerçekten de kendi becerilerini kullanmak ve geliştirmek, kişiyi fizyolojik olarak bu esere daldırıyor. Artık sadece bir seyirci değil, bir katılımcısınız.

ANLATININ DOĞASI

Ayrıca, uzun zamandır gelişmekte olan anlatı tarzı, parlak bir gerçekleşme ve gelişiminde pratik bir zirve buldu. Nesneler, ortamlar, mekanlar, karakterler ve çevredeki atmosfer aracılığıyla bir hikaye anla… Tamamını oku

Kim ne derse desin, Dark Souls serisinin en zor kısmı her zaman başlangıç ​​kısmıdır. Benim için üçüncü kısım, büyüleyici ve güzel bir yürüyüş gibi. Elbette, oyunun hikayesine dalmak zor, ama böyle bir mucizenin tadını çıkarmamak elde değil.