Tüm incelemeler Dark Souls Remastered

Большинство людей в комьюнити Дарк Соулс скажут, что 1 часть лучше остальных. Некоторые, конечно же, имеют другую точку зрения, но я приналежу к большинству. Первая часть хватает своей атмосферой лучше чем остальные. Геймплэйная составляющая как всегда прекрасна. Графон, эффекты и оптимизацию поправили в Ремастеред, так что теперь глазам не настолько больно по сравнению с Prepare to die edition. Также поправили управление на клавиатуре и сделали его более похожим на третью часть, что несомненно является плюсом. Русский язык есть в наличии. Звуки и музыка хорошо предают игре атмосферности, особенно в лучшей локации в трилогии (Озеро Золы). Теперь к минусам. Мультиплеер — мало того что он мертв, так там наличествуются читеры в больших количествах, а также система бэкстэбов желает лучшего. Дл… Tamamını oku

Bu benim ilk Soulslike oyunum ve aman Tanrım, Dark Souls beni büyüledi. Uzun zamandır denemek istediğim şey tam olarak buydu. Farklı türlerde birçok oyun oynadım ve beni gerçekten etkileyen çok az oyun oldu. Dark Souls onlardan biri. Eğer DS remaster'ını almayı düşünüyorsanız, söyleyecek bir şeyim yok. Alıp almamak size kalmış (ama beni kendine bağladı).

Bu oyunun gerçekten bu kadar zor olup olmadığını görmek için indirdim (en zor oyun olduğunu düşünmüştüm). Bir saat sonra ciddi anlamda yoruldum, iki saat sonra moralim bozulmaya başladı ve üçüncü saatte oyunun zorluğunun gerçek zevkini anladım. Genel olarak beğendim.

Harika oyun, muhteşem müzikler, güzel grafikler, göze fazla batmıyor, çok sayıda boss var ve onlarla yapılan her savaş destansı, optimizasyon üst düzey, mikrodalga fırınım bile sürekli 60 FPS'nin üzerinde FPS üretiyor, tek dezavantajı çok oyunculu, ama bu daha çok benim PVE doğam) Kısacası, büyük Hidetako Miyazaki harika bir oyunun harika bir yeniden yapımını yaptı!

Oyun fena değil, ama vuruş alanları (hitbox) pek iyi değil. Bodrum katındaki bir köpek ilerlemenizi engelleyebiliyor ve atılmadığınız sürece vuramıyorsunuz, üstelik bu da televizyonda... Köpek hızlı ve onu yere seriyor, diğer saldırılar ise duvara çarpıyor. Örneğin, Boğa Şeytanı'nın bacaklarından veya AJ'den geçemiyorsunuz, soluna veya sağına kaçacak yer varmış gibi görünüyor ama yok, sıkışıp kalıyorsunuz. Kontroller de biraz hantal: Klavyenin soğuması genellikle uzun sürüyor, özellikle kaçarken ve kalkan kullanırken, ve RB ve RT tuşları bazen gamepad'de çalışmıyor. Oyunun kendisi zor, ama bu yüzden puanı düşürmek aptalca. +- Oğlak Şeytanı'nda oyun sıkıcılaşmaya başlıyor. Verdikleri tek hikaye, açılış sahnesi ve Boğa Şeytanı'ndan sonraki adam, hepsi bu. Oyun bu seviyede bir slasher oyunu.

Oyun, acısıyla ve birçok saat süren yüksek sesli küfürlerle kalpleri fetheden bir oyun) Bu oyuna oynamaya başladığımda, en baştan itibaren sorunlar yaşayacağımı hiç düşünmemiştim. İlk sıradan düşmanlar beni öldürdü ve bunu bir kez değil, birkaç kez yaptılar. Onlarla savaş taktiğini anlamak için yüzlerce kez ölmem gerekecek olan bosslardan bahsetmiyorum bile. Ama bu henüz her şey değil... Silahlanmış, zırhlı, bir tank gibi amacına doğru ilerlerken, aniden karanlık bir ruh sana saldırıyor ve birkaç saniye içinde seninle ilgileniyor ve senin söyleyebildiğin tek şey "Sen kimsin, savaşçı?" oluyor))))))). Ekranda "Öldünüz" ifadesini milyonuncu kez görüyorsun.

Ayrıca oyun, kendi hikayesi ve NPC'lerden - karakterlerden gelen nesneler ve hikayeler yardımıyla kendin çözmen gereken lore'u ile kendine … Tamamını oku

Mazoşistler ve acı severler için kült bir oyunun yeniden yapımı. Şaka yapıyorum.

Hayır, oyun gerçekten harika, ancak asıl hayran kitlesi, sıradan oyun tarzından uzak, karanlık bir ortamı ve zorlu dövüşü tercih eden oyunculardan oluşuyor.

Orijinaline bugün baktığımızda, tek dezavantajı eski grafikler—köşeli modeller, sihirli efektler, yanma sprite'ları vb. Bu yön, oyunun hayranları tarafından bu kadar sevilmesini sağlayan her şeyi koruyarak ilk düzeltilen unsur oldu.

Şimdi karşımızda eski bir dost var, ama yeni, parlak bir zırh içinde.

Hoş geldin!

Diğer tüm oyuncular gibi, bu oyun hakkında duyduğum tek şey "klavyenizi kıran ve sizi Mars'a götürecek kadar sert bombalayan müthiş bir boss" idi.

Başlangıçta durum kesinlikle böyleydi. Oyunun temelleri, taktikleri ve alışılmadık dengesi hakkındaki bilgisizliğim, ilk birkaç gün boyunca beni histeriye ve oyunu bırakma isteğine sürükledi. Ama... Sonra ilginçleşti, çünkü bu oyun bana meydan okudu: Daha ileriye gidebilir miydim?

Basitçe ipuçlarını takip etmeyi değil, düşünceli bir oyun oynamayı, strateji geliştirmeyi ve hikayeyi dikkatlice okumayı gerektiriyordu.

Dark Souls, bireyselliği, benzersizliği ve eski tarz dokunuşlarıyla büyülüyor. Rastgele bir harita, görev listesi veya omzuma asılmış büyük bir çuval yok.

Zırh ve çeviklik arasında benzersiz bir ilişki var. Yumruklar ve bloklarla. Oyun si… Tamamını oku

Oyunu ancak üçüncü denememde bitirebildim. Bunun sebebi sadece oyunu becerememem değil, her oyundan çıktığımda oyunun kaçılması imkansız dokular altında devam etmesiydi. Genel olarak, yeniden düzenlenmiş bir sürüm ama orijinalinden daha fazla hata içeriyor...