DmC sadece bir oyun değil. DmC koca bir dünya! İlk dakikadan itibaren sizi içine çekiyor ve sonuna kadar bırakmıyor. Düşman orduları sizi bekliyor ve iki karakterle savaşıyorsunuz: Dante ve Nero. Her ikisinin de kendine özgü silahları, hareketleri ve tabii ki kişilikleri var.

Nero, iblis Yamato'nun elini alan genç bir adam. Dante ise muazzam bir güce sahip Sparda'nın oğlu. Bu, dövüş sisteminde daha da fazla çeşitlilik ve etkileyici sayıda farklı ölümcül kombo sağlıyor. Ve inanın bana, bu komboları öğrenmeniz gerekecek, çünkü canavarlar güçlü ve her biri benzersiz bir yaklaşım gerektiriyor.

Patronlar. DmC'deki patronlar tek kelimeyle muhteşem! Onlarla savaşmak saf bir zevk. Ve zorluk seviyesi ne kadar yüksekse, o kadar ölümcül hale geliyorlar ve onlarla savaşmak daha da ilginç hale geliyor.

Oyunun güzel bir hikayesi, birçok karakteri ve harika bir dünyası var. Tüm bunlar DmC 4'ü en sevdiğim oyunlardan biri yapıyor, tekrar tekrar oynayabileceğim bir oyun. Oynayın, pişman olmayacaksınız!