Devil May Cry 5 — üçüncü şahıs bakış açısına sahip bir macera aksiyon kesme oyunudur. Serinin numaralı devamı — hikaye, Devil May Cry 4'ten sonra neler olduğunu... Daha fazla bilgi
Büyük bir DMC hayranı olarak, 2012 DMC yeniden başlatmasını en sevdiğim oyunlardan biri olarak görüyorum. Bu projeyi de gerçekten çok beğendiğimi söyleyebilirim.
Oynanış açısından dört karakterimiz var (Vergil olarak oynayabildiğiniz versiyonu oynadım). Her birini ele alacağım. Nero bir bakıma eğlenceli, protezlerini birleştirmek harika, ama dürüst olmak gerekirse, çoğu işe yaramaz ve gerçek bir eğlence katmıyor. Özellikle yırtılabilir protezleri ve Nero'nun roketle uçabildiği protezi vurgulamak istiyorum. Diğerlerini neredeyse hiç kullanmadım. V, ilk birkaç seferde eğlenceli çünkü yeni bir şey, Dota 2'deki Long Druid gibi oynuyorsunuz. Kendinizle değil, kuklalarınızla savaştığınız alışılmadık bir karakter, ama ne yazık ki çabuk sıkıcı hale geliyor. Çok kolay ve sıkıcı. Ama Dante ve Vergil, kendi silah havuzları ve kombolarıyla zaten güçlendirilmiş durumda, gerçekten ciddiler. Günümüzde DMS, stil ve güzel kombolar için kuklalarla dövüşmekle ilgili. Ve burada iki kardeşimiz de ortalığı güzel ve şık bir şekilde yıkıyorlar. Vergil'i biraz daha sevdim çünkü daha çevik. "Birinde oynamayı yeni öğrendim, hemen bana yeni bir kahraman verdiler ve her şeye yeniden başlamam gerekiyor" gibi yorumlar gördüm. Pfft, ne öğrenilecek bir şey var ki? Bence sadece beceriksiz evsizler böyle yazıyor. Bunda bir sorun yok. Aksi takdirde, ana eğlencesi dövüş olan, yenilik içermeyen tipik, kısa bir slasher oyunu. Şahsen, bu seriden ihtiyacım olan tek şey bu. Bu yüzden yüzüm tatmin oldu.
Müziklere ayrı olarak değinmek istiyorum. Şahsen, 10 veriyorum; parçaları gerçekten beğendim (Nero'nunki en havalısı). Hikaye kesinlikle zayıf. Ve açıkçası, mantıksız bir saçmalık. Ara sahneler güzel, evet, ama görsellere sadece hayran kalabilirsiniz. Tabii ki burada biraz hayal kırıklığına uğradım. 2012'de hikaye iyi, ilgi çekici ve derin sosyal etkileri vardı, ama burada yedinci sınıf öğrencisinin edebiyat dersinde hızlıca yazdığı mini bir deneme gibi geliyor. Ayrıca oyunu bitirdikten sonra tekrar oynamak istediğimi de belirtmek istiyorum. Ve günümüzde her AAA oyun bunu iddia edemez.
Sonuç olarak, 2012 oyunu serideki favorim olmaya devam ediyor, ancak bu bölüm de aynı derecede değerli. Slasher hayranları ve meraklıları kesinlikle oynamalı. Ve eğer hayranı değilseniz, en azından bir deneyin, belki hoşunuza gider.
Not: Yerelleştirmeyi veya çok oyunculu modu değerlendirmiyorum.
Я как большой поклонник dmc и перезапуск dmc 2012 года считаю одной из своих самых любимых игр? могу заявить — что этот проект мне также зашел.
По геймплею у нас есть целых 4 персонажа (играл в версию, где можно играть за Вергилия). Пройдусь по каждому. Неро нуу вроде весело, прикольно комбинировать с его протезами, но честно говоря большая их часть бесполезна и какого то кайфа не доставляют. Отдельно выделить хочу протезы оторва и где Неро на ракете может летать. Остальными почти не пользовался. V первые 2 раза заходит, так как это что то новое, играть а-ля long druid из доты 2. Необычный герой, когда сам не дерешься, а дерутся твои марионетки, но увы быстро надоедает. Ибо слишком легко и скучно. А вот Данте и Вергилий уже вкаченные со своим пулом оружий и комбо заходят ооочень серьезно. Нынче дмс это уже больше замесы с манекенами ради стиля и красивых комбинаций. И вот тут наши 2 брата рвут пердаки очень красиво и стильно. Мне чуть больше заехал Вергилий, так как он более шустрый. Видел комментарии типо: «только научился на одном играть, дают сразу нового героя и заново учиться надо», пф, не знаю что там учиться. Мне кажется так пишут только криворукие бомжи. Никаких проблем с этим. А так обычный, короткий слешер где главное развлекаловка это драка, без каких либо новшеств. Ну лично мне только это и надо от этой серии игр. Поэтому моя харя осталась довольной.
Отдельно хочу выделить музыкальное сопровождение. Лично я ставлю за 10 баллов, мне треки очень зашли (самый крутой у Неро). Сюжетка конечно слабая. Да честно говоря какая не логичная хрень. Кат-сцены красивые конечно, но пф, можно только восхищаться картинкой. Тут я конечно разочарован немного. Так как в 2012 году сюжетка была достойная, интересная, с глубокими социальными смыслами, а здесь как будто семиклассник быстренько написал мини-сочинение на уроке литературы. Еще хочу отметить факт того, что после прохождения игру хочу пройти еще раз. А в данное время таким далеко не каждый ААА проект может похвастаться.
В итоге игра 2012 года так и остается пока что моей любимой в этой серии, но и эта часть достойная. Фанатом и любителям слэшеров играть обязательно. А не любителям хотя бы просто гляньте, вдруг зайдет.
P.s. локализацию и мультиплеер не оцениваю