İlk oyundaki mağara ve yeraltı mezarları sistemlerinin yerine, uçsuz bucaksız çöller, ormanlar, cehennemvari çorak araziler, diğer boyutlar ve benzeri yerler var. Ve yeraltı mezarları ve mağaralar da hala mevcut. Diablo I'in samimi hikayesi büyük bir destana dönüştü. Daha fazla kahraman var. Genel olarak, oyun daha hızlı, daha yüksek ve daha güçlü hale geldi, neredeyse endüstriyel ölçekte. Oyunun mekanlarının rastgeleliğine bayıldım. Oyunun basitliği ve derinliğinin (oyunun zorluğuyla ilgisi yok) sentezinden de etkilendim: oyun pratikte birkaç düğme ve birkaç eşya üzerine kurulu, ancak bu kadar çeşitlilik... Bence bu, tüm Diablo klonlarının eksik olduğu basitlik. Ayrıca, Blizzard'ın bugün hala ünlü olduğu çarpıcı CG ara sahnelerini de vurgulamak istiyorum: ilk oynayışımda, bir sonraki ara sahneyi görmek için her bölümü olabildiğince hızlı bitirmek istedim - bu ilginç bir motivasyon =)