Hayranlığımı hemen baştan dile getireyim. İşte buna çocuklar için bir nişancı oyunu denir: bolca kan, sıçrama, neredeyse hiç durmadan sol tıklama, sürekli hareket ve tam bir sürükleyicilik. Dürüst olmak gerekirse, Doom serisini ilk kez oynuyorum. Bu konuda sadece Quake ve Serious Sam'i hatırlıyorum. Oynanış kusursuz. Silahlar, mühimmat ve mekanlar arasında mükemmel bir denge var, hiçbir şey rahatsız edici veya uyumsuz değil. Elbette, mekanların çoğu birbirine benziyor, ancak bu yoğun savaşlar sırasında arka plana atılıyor. Müzik, türe ve oyunun temposuna uyuyor. Hatta daha fazla müzikal endorfin almak için ayarlardan çığlıkların sesini bile kıstım. Buradaki olay örgüsü, dedikleri gibi, tuvalet kağıdına karalanmış kısa bir diyalog ve olduğu gibi de iyi. Ama burada gerekli değil. Sürüyü yok etmeye başlamak için hangi silahı kullanacağınıza odaklandığınızda olay örgüsü tamamen önemsiz kalıyor.

Özetle, bu oyunu herkese denemesini içtenlikle tavsiye ederim. 2000'lerin atıcılık oyunlarına harika bir gönderme. Şüphesiz yılın atıcılık oyunu.

Not: Çok oyunculu modu veya yerelleştirmeyi değerlendirmeyeceğim.