10 yıl. Çıkışından bu yana 10 yıl geçti.
Bu oyunu ilk kez telefonumda oynadım. O zamanlar sıkıcı bulmuştum. Gereksiz bulmuştum ve Semyon'un sonunu zar zor bitirdikten sonra sildim.
İki yıl sonra, bir arkadaşımın Steam'de oynadığını görünce, tekrar oynamaya değer olduğuna karar verdim. Belki de daha önce oynarken bir şeyleri kaçırmıştım. Tüm sonları bitirdikten sonra aniden fark ettim: Bu şimdiye kadar oynadığım en iyi oyundu. Her şeyini sevdim. Görselleri, karakterleri, arka planları. Sergey Eybog ve Between August and December grubuna mükemmel müzikleri için özel teşekkürler.
4chan'den birbirini tanımayan birkaç anonim kişinin herkesin tanıyacağı bir oyun yaratabileceğini hayal etmek bile zor. İnsanların sadece ücretsiz indirmek değil, para ödemek isteyeceği bir oyun yarattınız.
Everlasting Summer hepimizi değiştirdi.
Oyun duygusal olarak zorlayıcı. Herkeste farklı duygular uyandırdı. 13 farklı son, farklı bir izlenim bırakacak. Oyunu tamamladıktan sonra, alıştığınız gerçekliğe geri dönmek istemezsiniz; hikâyeyi yeniden yaşamak, o duyguları deneyimlemek istersiniz.
Bazen hayatı unutmak için bir an yeter, bazen de bir ömür yetmez.
2013 yılında piyasaya sürüldü ve neredeyse anında kült bir klasik haline geldi; etrafında birbirine sıkı sıkıya bağlı bir topluluk ("Summersphere" olarak adlandırılır) oluştu ve hayranlar için değişiklikler yapıldı. Bunlardan bazıları da son derece popüler oldu. Bu başarı, geliştiricilerin kendileri için beklenmedik bir şeydi çünkü her şey kendi insanları tarafından ve kendi insanları için yerel bir proje olarak başladı; "Ychan" görsel panosunu ziyaret edenler oyunu kendi kitleleri için yapıyorlardı.
Artıları:
+İkna edici olay örgüsü
+En iyi müzikler
+Detaylı arka planlar
+İlginç karakterler
+Özel modifikasyonlar.
Eksileri:
Hiçbir eksisi yok.
Özet:
Bu oyunun yaratılmasında emeği geçen herkesin çabalarına hayranız.
"Her hikâyenin bir başlangıcı ve bir sonu vardır. Her hikâyenin kendi taslağı, özeti, içeriği, önemli anları, önsözleri ve sonsözleri vardır. Ve her yeni okumada, daha önce gözden kaçırdığınız şeyleri ortaya çıkarmayan hiçbir kitap yoktur. Her hikâyenin bir başlangıcı ve bir sonu vardır. Ve bu çoktan bitti."
10 лет. 10 лет с начала релиза.
Впервые эту игру я сыграл на телефоне, в тот момент она показалась мне скучной, я не видел смысла в этой игре, и еле как пройдя на концовки Семёна я удалил её.
Спустя 2 года, увидев как друг играет её в Стиме, решил то что стоит перепройти, может, я чего-то не понял играв раньше, и пройдя игру на все концовки, меня вдруг осенило, это было лучшее что я играл в своей жизни. Мне понравилось всё. И визуал, и персонажи, и фоны, особенный поклон Сергею Ейбогу и группе Between August and December за лучшие саундтреки.
Даже сложно представить то, что некие анонимы из 4chan, не знавшие друг друга, смогут создать игру, которую будет знать каждый. Вы создали игру, за которую хочется заплатить, а не просто скачать бесплатно.
Бесконечное Лето изменило нас всех.
Игра тяжелая эмоционально. Она вызвала у всех разные эмоции. 13 концовок, которые произведут разные впечатления. После прохождения игры не хочется возвращаться в привычную реальность, а хочется снова пережить эту историю, пережить эти чувства.
Иногда хватает мгновения, чтобы забыть жизнь, а иногда не хватает жизни, чтобы забыть мгновение.
Она вышла в 2013 году и практически сразу стала культовой — вокруг неё сформировалось очень плотное сообщество (так называемая «Летосфера»), в рамках которого создавались фанатские модификации. И некоторые из них также стали крайне популярными. Такой успех стал неожиданным для самих разработчиков, ведь начиналось всё как локальный проект от своих и для своих — посетители имиджборда «Ычан» делали игру для своей же тусовки.
Плюсы:
+Затягивающий сюжет
+Лучшие саундтреки
+Проработанные фоны
+Интересные персонажи
+Пользовательские модификации.
Минусы:
Минусов нет.
Итог:
Мы восхищаемся усилиями всех тех, кто участвовал в создании данной игры.
«У каждой истории есть начало и конец. У каждой истории есть своя канва, синопсис, содержание, ключевые моменты, прологи и эпилоги. И нет такой книги, в которой при каждом новом прочтении не открывались бы вещи, на которые раньше не обращал внимания. У каждой истории есть начало и конец. И эта уже завершена.»