Bir zamanlar muhteşem bir klasik olan oyun, hantallığı ve tembelliğiyle efsanevi Oblivion remaster'ına rakip olacak kadar hatalı bir yapıya dönüştü. Geliştiriciler, modern bir kitlenin sadece Unreal Engine 5'i eski iskeletine sıkıştırmakla yetineceğine karar vermiş ve optimizasyonu tamamen ihmal etmiş gibi görünüyor. Sonuç olarak, oyun her yarım saatte bir sürekli olarak çöküyor ve her başlatıldığında shader derlemelerini zorunlu kılıyor. Büyücü oynanışı, her geçen goblin tarafından dövülerek öldürülürken işe yaramaz büyüler yapmaya devam ettiğiniz, rafine bir mazoşizme dönüştü ve övülen kilit açma, tek bir anahtar ve bir madencinin sandığındaki bir parça ekmek için 15 dakika gerçek zaman harcadığınız cehennem gibi bir ayrık matematik bulmacasına dönüştü. Buna tamamen aptal yoldaş yapay zekasını, aniden bozulan görev senaryolarını ve garip kilitlenmelerle dolu tahta gibi bir dövüş sistemini ekleyin; işte o zaman hayranların üçüncü parti yazılımlarla canlandırmak zorunda kaldığı aynı yarım yamalak ön sürüm betasını elde edersiniz. Oyun, Kai Rosenkrantz'ın içten seslendirmeleri ve hoş müzikleriyle öne çıksa da, bu hatalarla dolu kod parçası tam fiyatını hak etmiyor ve bize tembel yayıncıların projeleri nasıl cilalayacaklarını tamamen unuttuklarını, yalnızca Gotik hayranlarının kör nostaljisine güvendiklerini hatırlatıyor.