Orijinal oyunu defalarca oynadıktan sonra, Graveyard Keeper 2'ye ilk andan itibaren bağımlı oldum. Başlangıçta, devam oyunu bir rüya gibiydi: sonunda düzgün bir kasaba, bir sürü görev eklemişlerdi ve kahramanı kişisel zombi ordusuna sahip bir engizisyoncu yapma fikri ilham verici görünüyordu. Otomasyon güçlendirilmiş, koşuşturma azalmış, ama aman Tanrım, yaklaşık yirmi saat sonra oyun sofistike bir işkenceye dönüşüyor. Sanki geliştiriciler, oyuncuyu sürekli aynı şeyleri yaparak boğmak için mekanikleri özel olarak tasarlamış gibi. Yeni üretim zincirleri aşırı yüklü, zombi zayıflatmaları sinir bozucu ve delilik göstergesi ve kuşatma baskınları bir süre sonra monotonluklarıyla sıkıcı hale geliyor. Ve en önemlisi, sürekli bir inanç eksikliği var, bu da sizi saatlerce hareketsiz, bekletiyor. Oyun, rahatlatıcı, karanlık bir simülatörden, sürekli olarak canınızın sıkıldığı boğucu bir angarya haline dönüşmüş. Grafikler, müzik ve kara mizah birinci sınıf. Ancak oyunun oynanışı, ilk oyuna kıyasla aşırı karmaşık ve yapay bir şekilde uzatılmış hale gelmiş. Oynamaya değer, ancak son derece sinir bozucu olmaya hazır olun.