InFamous, başlığındaki iki kelimeyle oynamaya çalışıyor. Bu, bir oyundaki "iyi" ve "kötü" ayrımına benziyor - fena değil (ben de kelimelerle oynarım).

"Açık" veya "kırmızı" seçimi çok büyük bir fark veya ahlaki ikilem yaratmıyor. Ancak, oyunun çizgi roman atmosferine harika bir katkı sağlıyor ve bu da mükemmel bir şekilde sonuçlandı. O zamanlar InFamous, uzmanlaşmış eğitim almış olanlar da dahil olmak üzere tüm rakiplerini geride bırakıyordu. Oyun, hem olay örgüsüyle (yer yer basit ve naif olsa da) hem de mükemmel ayarlanmış zorluğuyla öne çıkıyor. Evet, kahraman oldukça ölümlü ve mermi yağmuru altında uzun süre dayanamayacak. Elektrik her yerde mevcut değil. Özel yeteneklerin "şarjı" çok çabuk tükeniyor.

Platform mekaniği de iyi, kahraman duvarlara yapışsa bile dikkatli zıplama gerektiriyor. Assassin's Creed'in aksine, InFamous'ta zıplamak sinir bozucu olabilir. Sadece zorluğu nedeniyle değil, aynı zamanda kötü takılma ve animasyon nedeniyle de.

Ancak animasyon biraz kötü bir eleştiriyi hak ediyor. Baş karakter oldukça iyi hareket ederken, diğer tüm karakterler ve NPC'ler ortalamanın altında. Bu özellikle oyun içi ara sahnelerde fark ediliyor. Oyun bunları havalı, şık çizgi roman tarzı ara sahnelerle değiştirmeye çalışıyor. Ne yazık ki her zaman işe yaramıyor.

Bir diğer dezavantaj ise, faydalı bonuslar sağlayan ancak monotonluktan muzdarip yan görevler. Sadece birkaç ilginç mekana sahip aynı eski gri şehir de bir dezavantaj. Açık dünya da bir dezavantaj.

Beş yıl sonra bile, InFamous, en iyi çizgi roman oyunlarından biri olarak kaldığı için oynamaya değer.