Efsanevi bir oyunun devamı, ne yazık ki biraz yanlış bir yöne sapmış. Öte yandan, ilk oyunun cazibesinin bir kısmını kaybetmiş olsa da, kendine özgü bir şeyler kazanmış. İlk oyunu eşsiz atmosferi, müziği, film müziği ve vahşeti için takdir etmiştim. İkinci oyunda vahşet daha da önemli ölçüde arttı. Bazıları için bu bir dezavantajdı, ancak içimdeki manyak sevindi ve daha fazlasını istedi. Bence ses ve müzik biraz birbirine benzedi, öyle ki oyundan tek bir melodi bile hatırlayamıyorum, oysa ilk oyundaki skinlerin çığlıklarını bile kafamda kolayca tekrar tekrar çalabiliyorum. Ama şimdi daha rahat bir nişan alma sistemimiz var. Evet, GTA 4 seviyesinde değil (oldukça yakın zamanlarda piyasaya sürüldüler), ancak ilk oyuna kıyasla bir adım önde. Birçok kişi oyunu aksiyona daha fazla önem vermesi nedeniyle eleştiriyor, ancak güvenle söyleyebilirim ki ilk oyundan çok daha fazlası değil. Sadece ikinci oyun biraz daha, Tanrı beni affetsin, rahat bir oyun. Peki bu olumsuz bir şey mi? Pek sayılmaz. Zorluk seviyesini en yüksek seviyeye ayarlayın ve sadomazoşist bir zevk yaşayacaksınız. Oyunun şiddet dışında en büyük güçlü yönleri, bence atmosferi ve hikayesi. Evet, sonsuza dek bir hapishane şehri, ama ikinci oyunun kendine özgü bir havası var ve ben bunu ilk oyunun atmosferi kadar beğeniyorum. Hikayeye gelince, spoiler vermek istemiyorum (evet, evet, 2007 yapımı bir oyun ama ne olmuş yani), ama inanın bana, hiç de kötü değil.

10 üzerinden 9 Dövüş Kulübü