Max Payne 3 is a continuation of the legendary action game with a third-person view. Max Payne, the famous fighter for justice, returns after several years. The... Daha fazla bilgi
Kariyerinin tamamını gangster oyunları yaparak geçiren bir şirketin, Finlilerin hassas çalışmalarını sürdürme yönündeki ilginç bir girişimi. İlk iki Max Payne oyunu, sinematik oynanışları ve karısını ve kızını kaybeden ve monologlarında ne kadar perişan hissettiğini anlatan bir polis memurunun son derece kişisel hikayesiyle oyun endüstrisini sarsmıştı.
Bazı kısımlar işe yaradı, bazıları yaramadı. Oynanış açısından Max Payne 3 mükemmel. Geliştiriciler, o zamana kadar oldukça eskimiş olan mekanikleri yenilediler; 2012'de üçüncü oyun mükemmel bir aksiyon oyunu gibi hissettiriyordu (bugün sadece PS4 ve Xbox One oyunları bu görünüme sahip). Silah envanteri mükemmel bir şekilde uygulandı. Max aynı anda sadece iki silah taşıyabiliyordu; sınırsız sayıda tüfek ve tabanca tutabilecek şekilsiz cepleri yoktu. Bir silahı yeniden doldurduğunda, ikinci silahı tutmanın ne kadar zor olduğunu görebiliyordunuz. Harika bir şeydi.
Ancak Rockstar Games bir konuda başarısız oldu. Şirketin, GTA'da gördüklerimizden önemli ölçüde farklı bir hikaye yaratamadığı ortaya çıktı. Bu yüzden Max Payne 3'te kendimizi aynı eski çete savaşlarının ortasında bulduk. Max'in etrafındaki karakterler özellikle akılda kalıcı değildi ve kendisi de çoğunlukla sürekli içki içmesi ve saçını kazıtmasıyla dikkat çekiyordu (hayranlar bunu öğrendiklerinde çok şaşırdılar, ancak bu temelde olay örgüsüyle haklıydı). Uzun monologlar hala vardı ve belki de oyun için bir artıydı.
Biraz tartışmalı bir oyun oldu. Bunu kabul edebildim çünkü ilk iki Max Payne oyununun büyük bir hayranı değildim. Bu yüzden oyunun mekaniklerinden son derece keyif aldım.
Любопытная попытка компании, которая всю жизнь делала игры про бандюганов, попробовать продолжить тонкое дело финнов. Первые две части Max Payne всколыхнули игровую индустрию своим кинематографичным геймплеем и очень личной историей полицейского, который потерял жену с дочкой и описывал в монологах, как скверно он себя чувствует.
Где-то получилось, где-то нет. С геймплейной точки зрения Max Payne 3 превосходна. Разработчики освежили на тот момент уже порядком устаревшую механику, в 2012 третья часть смотрелась, как совершенный экшен (сегодня так выглядят разве что проекты для PS4 и Xbox One). Тут был превосходно реализован инвентарь оружия. Одновременно Макс мог носить только два оружия, у него не было бесформенных карманов, в которых помещалось неограниченное число винтовок и пистолетов). Когда он перезаряжал одно оружие, то было видно, как непросто ему удерживать в данный момент вторую пушку. Это было круто.
Но одна вещь Rockstar Games не удалась. Выяснилось, что компания не может сделать сюжет, который бы сильно отличался от того, что мы видели в GTA. Поэтому в Max Payne 3 мы оказывались в центре привычных бандитских разборок. Персонажи вокруг Макса не были какими-то запоминающимися личностями, а сам он привлекал к себе внимание в основном нескончаемым употреблением алкоголя и бритьём головы (фанаты были страшно поражены, когда узнали, но в принципе данный момент оправдан по сюжету). Длинные монологи никуда не делись, и вот они, пожалуй, были плюсом игры.
Получилась несколько противоречивая игра. Я смог её принять, потому что я никогда не был особым фанатом первых двух Max Payne. Поэтому я в полной мере насладился механикой игры.