Metro serisinin devamı. Bu sefer olaylar alışılmış Moskova metrosunun dışına çıkacak ve size post-apokaliptik Rusya'nın dünyasını keşfetme imkanı verecek. Amaç... Daha fazla bilgi
Muhteşem Metro oyununun, donmuş Novosibirsk'te tam 40 dakikalık yeraltı koşusuna indirgendiği ve geri kalan zamanın Volga'nın cansız çamurunda ve Hazar Denizi'nin sefil kumlarında sürünerek geçtiği, klinik otizm ve masaüstü çökmelerinin çarpıcı bir simülatörü! Bir sürü iyi tasarlanmış silahla birinci şahıs nişancı oyunu yaratma kararı, her atışta acımasızca kötü bir sonla cezalandırılmanız ve haydut sürülerinin kafasının arkasına hafifçe vurarak uyutulmasını zorunlu kılması inanılmaz derecede etkileyici. Baş kahraman Artyom özel bir saygıyı hak ediyor; ara sahnelerde günlüğünde üç katlı bir ruhani felsefe ortaya koyan, ancak canlı diyaloglarda dilsiz bir balığa dönüşen, şefkatle ağlayan karısı Anya ve deli Albay Melnik'i hiçbir şeyle konuşmaya zorlayan mutlak bir düşünce devi. Bu başyapıtın teknik durumu tek kelimeyle şaşırtıcı: düzenli olarak dokuların içinden geçeceksiniz, kaldırımdan düşerek öleceksiniz, eklentilerde sonsuz siyah ekranlarla karşılaşacaksınız ve lisanslı sürüme hayran yapımı yeniden paketlenmiş oyunlardan özenle aktarılmış hatalardan muzdarip olacaksınız. Ve oyun tamamen donup Görev Yöneticisini bloke ettiğinde, sistem ünitenizdeki güç düğmesine yavaşça basmanız gerekecek. Ve elbette, bu kızılcık pastasının üzerindeki krema, nükleer kıyametin 2013'te gerçekleştiği, ancak tüm Rusya'nın bir şekilde Kruşçev dönemi 1980'lerinde sıkışıp kaldığı, göbekli Brejnev dönemi televizyonları, duvarlarda SSCB haritaları ve Mareşal Zhukov kılığına girmiş yamyam ordularıyla dolu tam bir zaman yolculuğu.
Потрясающий симулятор клинического аутизма и вылетов на рабочий стол, в котором от великого названия Метро осталось ровно 40 минут подземной беготни в замерзшем Новосибирске, а всё остальное время вы будете уныло ползать на пузе по безжизненной грязи Волги и убогому песку Каспия! Огромный восторг вызывает гениальное решение сделать шутер от первого лица с кучей проработанного оружия, в котором вас жестоко карают плохой концовкой за любой выстрел, заставляя усыплять орды бандитов ласковым похлопыванием кулачка по затылку. Особого уважения заслуживает главный герой Артём — абсолютный титан мысли, который в заставках разрождается трехэтажной душевной философией в дневнике, но в живых диалогах превращается в немую рыбу, заставляя свою нежно воющую жену Аню и поехавшего полковника Мельника разговаривать с пустотой. Техническое состояние шедевра просто поражает: вы будете регулярно проваливаться под текстуры, умирать от падения с высоты бордюра, ловить бесконечный черный экран в дополнениях и страдать от багов, бережно перекочевавших в лицензионную версию из фанатских репаков, а когда игра намертво зависнет, перекрыв собой Диспетчер задач, вам придется нежно насиловать кнопку питания на системном блоке. Ну и, конечно, вишенка на этом клюквенном торте — тотальный временной винегрет, где ядерный апокалипсис наступил в 2013, но вся Россия почему-то застряла в хрущевских 80 с пузатыми телевизорами времен Брежнева, картами СССР на стенах и ордами каннибалов в форме маршала Жукова.