MiSide

Hibrid korku ve flört simülasyonu MiSide, klasik bulmacalardan nişancı unsurlarına kadar çok çeşitli mini oyunların bir kaleidoskopunu sunuyor; görsel romanlardan P.T. tarzı korkutucu bölümlere kadar. Oyunun özelliği, hem oyun mekanikleri hem de görsel stil açısından yoğun bir dönüşüm sunmasıdır. Bir başka sanal dünyanın içine girdiğinde, oyuncu onu seven Mita adındaki karakterle karşılaşır ve yavaş yavaş, hikayenin gelişimini etkileyen kararlarla dolu gergin bir anlatıya dalar; birkaç farklı son ile. Derin bir düzeyde oyun, yalnızlık ve kaçış temalarını ele alıyor.

MiSide'ın hikayesi, bir hikaye içindeki hikayedir. Ana karakter, "ev-iş-ev" sonsuz yaşam döngüsünde sıradan bir modern insandır. Teselliyi, sanal bir kız olan Mita'ya bakarak, alışveriş, temizlik ve yemek yapma gibi günlük işlerinde ona yardımcı olduğu mobil bir tamagotchi oyununda bulur.

Aniden, kahraman kendisini oyunun içinde bulur ve Mita ile şahsen tanışır. Birlikte günlük görevleri yerine getirmeye, sohbet etmeye ve eğlenmeye devam ederler. Ancak zamanla kahraman simülatörden sıkılmaya başlar. Parlak ve neşeli bir dünyaya rağmen, değişim korkusu daha güçlüdür ve rutine geri dönmeye karar verir. Bu, Mita'nın onu bırakmaya niyeti olmadığı için keskin bir çatışma yaratır.

Kaçma girişimi sırasında, kahramanın eline, oyunun diğer versiyonlarına, daha önceki ve daha hatalı olanlara geçiş yapma imkanı veren bir yüzük düşer; burada farklı Mita versiyonları bulur. Aralarında motive edilmesi gereken rahat bir Uykulu Mita; müziği ve eğlenceyi seven çekici Şapka; kahramana yardım etmeye çalışan zeki İyi Mita; ve korku ve acıma duygusu uyandıran küçük hasarlı Mita vardır. Her biri, oyuncuyu eğlendirme programı olarak kendilerini gerçekleştirme rolünü ve olasılığını (ya da yokluğunu) bir şekilde fark eder, bu da sık sık korkutucu anlar yaratır.

Ana antagonist, her şeyin başladığı Çılgın Mita'dır. O, farklı oyun versiyonları arasında serbestçe hareket edebilmesi, tam bir öz farkındalığa sahip olması ve yalnızlığını her ne pahasına olursa olsun aşma motivasyonuna sahip olması bakımından benzersizdir. Ana Mita'nın gerçek doğası açığa çıktığında ve finalin tam aksiyonu gerçekleştiğinde, oyuncu üç farklı son arasında birini görecektir.

MiSide'ın hikayesi, derin temaları ele alarak, oyuncunun kendi hayatı ve içindeki seçimleri üzerine düşünmesini teşvik ediyor. Yazarlar, oyuncu ile karakter arasındaki sınırı kasıtlı olarak bulanıklaştırarak dördüncü duvarı aktif bir şekilde yıkıyorlar. Karakterler sık sık doğrudan oyuncuya hitap ederek onu "oyuncu" olarak adlandırıyor, bu da deneyimi daha kişisel hale getiriyor. Diyaloglar, sevimli ve gündelik olanlardan endişeli ve korkutucu olanlara kadar değişiyor. Özellikle, her birinin kendine özgü bir iletişim tarzı olan farklı Mita versiyonlarıyla yapılan konuşmalar dikkat çekicidir.

Daha önceki olayları Mita'nın dört odalı evinde geçiyor, ancak yalnızca "oyunun son versiyonunda". Oyuncunun bulunduğu daha önceki versiyonlar, her kahramanın karakterine uyum sağlamak için dönüşümlere tabi tutuluyor. İç mekanlar kasıtlı olarak zıtlıklar oluşturacak şekilde tasarlanmıştır: pastel tonlarında ve sevimli, rahat eşyalarla dolu odalar, aniden dönüşerek korkutucu detaylarla dolup taşıyor.

"Oyunun diğer versiyonlarındaki" evler, burada bulunan Mita'nın kişiliğini ve "oyunun durumunu" - tamamlanmış versiyondan tamamlanmamış versiyona kadar - yansıtarak hem rahat hem de korkutucu görünebilir. Gerilim atmosferi, raflardaki kitaplar ("Kaç, geç olmadan", "Sen benim küçük hatamsın", "Hayır, bu bir tuzak!") aracılığıyla, insanların isimlerinin yazılı olduğu video kasetler, her zaman oyuncuyu izleyen figürler ve diğer unsurlar ile artırılıyor. Mekanlar da dinamik olarak değişiyor; tanıdık odalara geri döndüğünde, oyuncu tanımadığı detaylar - bilinmeyen iç mekan eşyalarından çerçevelerdeki farklı fotoğraflara kadar - bulacak.

Hikaye ilerledikçe yeni lokasyonlar açılıyor: bodrumlar, Control tarzında spiral alanlar ve diğer odaların ötesindeki "arka odalar" - diğer karakterlerle karşılaşabileceğiniz alanlar. Geliştiriciler, 3D alanları ve görsel roman tarzında 2D segmentleri birleştirerek cesurca formatlarla denemeler yapıyorlar.

MiSide'ın oyun süreci, birçok türü kapsayan geniş bir mini oyun yelpazesine dayanıyor: arcade, nişancı, yarış, dövüş, bulmaca ve hatta RPG. Her mini oyun kendine özgü bir şekilde uygulanmış ve farklı geri bildirimler sağlıyor: Doom tarzında bir nişancıdan, bir ekolayzırı ayarlayan DJ'ye; bir resmin parçalarını toplamaktan sebzeleri doğramaya; bir oyun makinesindeki "Yılan"dan figürleri kutulara yerleştirmeye; küçük bir uzay gemisini yönetmekten kartuşları sökmeye kadar.

Genel basitliğine rağmen, mini oyunlar sürekli bir deneyim hissi yaratıyor ve geçişi eğlenceli ve öngörülemez kılıyor. MiSide'ın zorluk seviyesi düşük, ve unsurlar sezgisel olarak anlaşılır ve deneyimlerin tazeliğini destekliyor. Mini oyunların hikayeye organik bir şekilde dahil edilmesi de dikkat çekiyor: bunlar sadece eğlenceler değil, hikayeyi ileriye taşıyan unsurlar.

Korku kısmında, MiSide tanıdık teknikler kullanıyor: her geçişte daha da kararan döngüsel koridor (P.T.'ye bir gönderme), arkasını dönebildiğiniz mankenler, gerekli yerlerdeki jump scare'lar, korkutucu yüz animasyonu ve antagonistin sesi, korkutucu karanlık, korkunç suratlar, belirsizlik ve daha fazlası. Ancak MiSide, oyuncuyu korkutmaya odaklanmıyor, hızlıca yeni bir unsura geçiyor.

MiSide, geleneksel korku unsurlarına fazla güvenmiyor, hikayenin anlam yükü aracılığıyla oyuncunun zihni üzerinde psikolojik etki yaratmaya odaklanıyor. Geliştiriciler, anlatımın temposunu ustaca yönetiyor, gergin anları dinlenme anlarıyla değiştirerek, olan biteni kavramaya fırsat tanırken, katılımı kaybetmiyor.

Geçiş hareket etme, farklı gerçeklikleri keşfetme, bulmacaları çözme ve farklı Mita versiyonlarıyla etkileşimde bulunma, aksiyon segmentlerine katılmayı içerir. İpuçları ve bağlamı iletmek için çeşitli teknikler kullanılır: ruh halini yansıtan "dans eden altyazılardan", kasıtlı "glitch" ve "kesintilere" kadar. Ortamın yapaylığı, mükemmel görselleştirilmiş "uzamsal bozulmalar" ile vurgulanır.

Oyun unsurlarının çeşitliliği kaotik görünmüyor - her biri kendi yerinde ve genel tasarıma hizmet ediyor, sanal dünyada gerçeklikten kaçış ve kendini bulma hakkında bütünsel ve sürükleyici bir anlatı oluşturuyor.