Akıl hastanesi. Gizem. Tehlike. Karanlık. Baskıcı atmosfer. Umutsuzluk. Ölüm. Kötüler. Mükemmel olay örgüsü. Ani korku anları.

Sipariş verdiniz mi?

O zaman buyurun! OUTLAST!!!!!

Bu, sinir krizleri, çığlıklar, klavye ve fareye histerik vuruşlar ve... tuvalete koşma seven herkes için bir meydan okuma.

Olay örgüsü. Bu, bu tür oyunlarda neredeyse hiç bulunmayan bir şey. Çoğunlukla, bu tür oyunların amacı sadece korkutmak ve hikayeyi hiç ilerletmeyen gereksiz gizemli notlar eklemektir. Ancak Outlast, korku oyunları fikrini devrimleştirdi.

Mount Massive Akıl Hastanesi hakkında garip söylentileri araştırmak üzere yola çıkan bir gazeteci olarak oynuyoruz. Gazeteci Miles Upshur (bizim acı çeken kahramanımız) yasadışı deneyler hakkında bizi bilgilendiren bir e-posta alıyor. Ve türün tipik özelliği olduğu gibi, sağduyu ve mantığı bir kenara bırakarak, sadece bir kamerayla donanmış olarak oraya gidiyoruz. Akıl hastanesinin girişinde üç terk edilmiş zırhlı araç duruyor, hastane cesetler ve kanla dolu ve hala hayatta olan hastalar hiç de konuşmaya elverişli değiller ve size bir sopayla vurmaya hazırlar. Hayır, geri dönmüyoruz, hastanenin derinliklerine doğru ilerliyoruz.

Bu standart bir klişe. Ama oyuna devam etmek ve sabretmek önemli, çünkü oyun öyle bir ivme kazanıyor ki, ıslak pantolonlarınız ve titreyen ellerinize rağmen oynamak isteyeceksiniz.

Ve her zaman olduğu gibi, bundan sonra ne olacağı konusunda spoiler yok.

Oynanış. Buradaki her şey inanılmaz derecede basit ama harika. Gece görüşlü bir kameramız var... işte bu kadar, sizin için yeterli. Hem kamerayı hem de zekamızı kullanarak hastalardan ve "özel" karakterlerden kaçıp saklanmalıyız. Ayrıca onları oyalamamız gerekecek. Düşmanların kendileri de az çok iyi bir yapay zekaya sahip. Hatta yatağınızın altına bakıp aniden rotalarını değiştirebiliyorlar. En önemlisi tetikte kalmak. Bu arada kamera, Miles'ın düşüncelerini bir deftere kaydediyor. Bu, hastanenin ve sakinlerinin tarihine daha derinlemesine inmemize yardımcı olacak. Bu arada çok ilginç.

Koşuyoruz, saklanıyoruz ve hastanenin yeni bir bölümüne girmek için gerekli eşyaları arıyoruz. Ama çok korkutucu. Bazen 10 dakika boyunca bir dolapta oturup cesaretinizi toplamanız ve dışarı çıkıp gitmeniz gereken yere gitmeniz gerekiyor.

Grafikler. Burada her şey çok iyi. Göze hoş geliyor. Sonuçta bu bir bağımsız proje değil. Aydınlatma, Massive Dağı'nın tüm dehşetini ortaya çıkaran o baskıcı atmosferi yaratıyor.

Oyundaki sesler muhteşem. Her hışırtıyı, her nefesi, her gıcırtıyı duyabiliyorsunuz. Bu, düşmanlarınıza bakmadan bile onları takip etmenize gerçekten yardımcı oluyor. Hastalar mırıldanıyor ve bağırıyor. Akıl hastanesine tamamen dalacağınız garanti.

Sonuç olarak, gerçekten mükemmel bir korku hikayesi elde ettik. Konusu birinci sınıf ve sizi sonuna kadar koltuğunuzun ucunda tutuyor. Hem korkutucu hem de ilgi çekici (gece oynamanızı tavsiye ederim). Bu türün tüm hayranları mutlaka oynamalı. Şimdi geriye kalan tek şey, oyunun ikinci bölümünü beklemek ve geliştiricilerin becerisiyle bir kez daha (iyi anlamda) dehşete düşmek.