Erken Erişimdeki 15 artık bir geliştirme projesi değil, Indie Stone'un eski Java motoru tamamen çökene kadar torunlarına miras bırakacağı bir aile yadigarı. Üç yıldır tek bir sürüm üzerinde kafa yorup duran, seramik eklemeye çalışan ve karakterin sadece kilosunu korumak için günde 40 yumurta ve bir tarla dolusu lahana yemesi gereken, bir paket fıstık ezmesinin haşlanmış geyikten daha fazla kalori içerdiği şizofrenik bir kalori sayımı eklemeye çalışan bu yerel oyun tasarım dehalarından bıktım. Sözde gerçekçi simülasyonlarının tamamı, zombilerden değil, serçe parmağınızı bir pencere havalandırmasına kestiğiniz veya görünmez bir posta kutusuna bacağınızı kırdığınız için öldüğünüz, boğucu bir Kentucky çöp ayıklama simülatörüne dönüşüyor; iş birliği ağ kodu ise sümük ve koltuk değnekleriyle bir arada tutuluyor. En komik yanı, bu batmakta olan projenin hâlâ hayatta kalmasının tek sebebinin, 3 yıldır emek veren ve oyuna normal mekanikler ekleyen ücretsiz mod yapımcıları olması; geliştiricilerin ise buna karşılık sadece küçük yamalar yayınlaması, kodda argümanları değiştirmesi, tüm modifikasyonları ve kayıtları mahvetmesi ve ardından birkaç yıl boyunca askıya alınmış bir duruma geri dönmesidir.