Kahramanımız, zorlu bosslara ulaşmak için iblislerle savaşarak çeşitli korkunç dünyalarda bir maceraya atılıyor. Tek başınıza veya arkadaşlarınızla birlikte... Daha fazla bilgi
Remnant 2'yi tamamlayamadım ve sonuna kadar satın almadım. Ama üç akşam arkadaşlarla kooperatifte oynadım, oyun hakkını verdi.
Bu, DNA'da ruhlarla karışık karanlık bir nişancı: dünyalar zıplıyor, yapılar garip, patronlar cimri olmamayı öğretiyor. Üç kişi birlikte oynamak, yalnız oynamaktan daha iyi. Biri yakın dövüşte öne çıkıyor, diğeri mermileri boşa harcıyor, üçüncüsü birden herkesin bağırmasına neden olan bir silah buluyor. Rastgele dünyalar ve zindanlar, "tam o" derlemenin ve "tam o" biyomun açılmak üzere olduğu hissini veriyor. Bazen gerçekten açılıyor.
Beni başka bir şey yakaladı. Parlak savaşlar arasında çok fazla koşuşturma var, ton bazen yoğun, bazen sadece hizmetkar, ve ilerlemeyi kafamda sevmek istiyorum ama gerçekte bu pek olmuyor. Arkadaşlar zaten sonraki dünyaları tartışıyordu, ben ise kendimi güzel, kötü, cömert düşünürken buldum - ama yine de benim değil. Potansiyel hemen görünüyor: düşmanların karakteri var, ilginç silahlar, kooperatif yapıştırıcıyla eklenmemiş.
Grup için - birkaç gece kaçmak için iyi bir fırsat. Benim için kişisel olarak - saygı duyduğum ama aşka ulaşamadığım bir oyun. Eğer arkadaşlarınız zaten içindeyse, girmekte fayda var. Tek başıma bitirmeyi düşünmezdim.
Remnant 2 я не прошёл и до конца не выкупил. Зато три вечера в коопе с друзьями игра отработала честно.
Это тёмный шутер с душами в ДНК: миры прыгают, билды странные, боссы учат не жадничать. Втроём это живёт лучше, чем в одиночку. Один тащит ближний бой, второй расходует патроны впустую, третий вдруг находит пушку, из-за которой все начинают орёт. Случайные миры и подземелья дают ощущение, что вот-вот откроется «та самая» сборка и «тот самый» биом. Иногда правда открывается.
Меня подловило другое. Между яркими боями много беготни, тон то густой, то просто служебный, а прогресс хочется любить головой сильнее, чем получается на деле. Друзья уже обсуждали следующие миры, а я ловил себя на мысли, что красиво, зло, щедро — и всё равно не моё. Потенциал при этом виден сразу: характер у врагов есть, пушки интересные, кооператив не прикручен скотчем.
Для компании — хороший повод сорваться на пару ночей. Для меня лично — игра, которую уважаю за замах и не дотягиваю до любви. Если ваши друзья уже внутри, заходить стоит. Добивать в одиночку я бы не стал.