2005 yılı yapımı Resident Evil 4 (2005) oyununun yeniden yapımı. Hikaye, Resident Evil 2 olaylarından altı yıl sonra, 2004 yılında geçiyor. Hükümet ajanı Leon... Daha fazla bilgi
Hâlâ bu yeniden yapımı neden bu kadar abarttıklarını anlamıyorum; her zamanki gibi, jenerik bittikten yarım saat sonra tamamen kaybolan, bayat ve bayat bir filmden başka bir şey değil. Her şeyi hayatta kalma korku filmi olarak lanse ettiler, ama gerçekte size, yaralı bir Lenya'nın Hollywoodvari dönüşler ve bacak açma hareketleri yaptığı ve bir cep bıçağıyla bir testereyi savuşturmayı başardığı, dümdüz bir koridor atış poligonu sattılar; özellikle de bıçağın, görünürde hiçbir sebep yokken eklenmiş bir aşınma mekanizması yüzünden kavganın ortasında toz haline gelmesiyle tam bir sirk. Oyun motorundaki grafikler, tamam, muhteşem ve köy ilk başta komik bir şekilde gıcırdıyor bile, ama oynanış ne balık ne de kuş gibi: tüm gerilim, sürekli aptal ordularını vurmak uğruna heba ediliyor, kaynak dengesi sarhoş gibi sallanıyor ve sonunda, arenalar ve sünger gibi yaratıklarla dolu kasvetli gri bir adada öyle bir boğucu hava oluşuyor ki, esnemekten çeneniz kasılıyor. Orijinal oyunun tüm duygusal komikliği utanç verici bir şekilde parçalanmış, beceriksiz oynanışa ekşi, ciddi bir numara eklenmiş ve siz gece saat 2'de oturup Ashley'nin yine bir kapı aralığında sıkışıp kaldığını, yüksek sesle inlediğini ve birinin neden altına işediğini gerçekten anlamadığınızı izliyorsunuz.
На кой чёрт вокруг этого ремейка развели такой оглушительный прогрев, я так и не вкурил — выкатили обычную стерильную жвачку под пивко, которая начисто выветривается из башки через полчаса после титров. Обозвали всё это дело сурвайвл-хоррором, а по факту впарили прямолинейный коридорный тир, где чёлкастый Лёня крутит голливудские вертухи со шпагатами и умудряется карманным перочинником парировать грёбаную бензопилу — ну чисто цирк с конями, особенно когда этот нож тупо рассыпается в труху посреди махача из-за присобаченной на ровном месте механики износа. Графоний на движке, ладно, натянули сочный, деревня поначалу даже скрипит занятно, но геймплейно перед нами ни рыба ни мясо: всё напряжение слито ради бесконечного отстрела толп болванчиков, где баланс ресурсов шатает как пьяного, а под конец на унылом сером острове начинается такая непроглядная духота с аренами и мобами мочалками, что челюсть сводит от зевоты. Весь ламповый угар оригинала рукожопы стыдливо покромсали, натянули на происходящий бред кислые серьёзные щи, и ты сидишь в 2 часа ночи, смотришь, как Эшли в очередной раз застревает в дверном проёме и стонет на ультразвуке, искренне не понимая, от чего тут вообще ссаться кипятком