Stray, insanların çoktan yok olduğu, siberpunk ve robotlarla dolu bir dünyada bir kedi olarak oynadığınız bir oyun. Konusuna girmeyeceğim. Oyun inanılmaz derecede keyifli ve meditatif; oynarken sadece keyif alıyor ve rahatlıyorsunuz. Sanki zorlu bir günün ardından bu tatlı, inanılmaz güzel neon dünyasına kaçmak ve sadece rahatlamak için yapılmış gibi.

Tarzı siberpunk, biyopunk ve hippilerin bir karışımını anımsatıyor ki bu benim için kişisel olarak büyük bir artı. Oyunun tamamı inanılmaz derecede güzel ve çok sayıda muhteşem manzarayla dolu. Grafikler de çok iyi. Ayrıca sesler, görünüm ve hareketler açısından inanılmaz derecede gerçekçi ana karaktere de değinmek istiyorum. Bu arada, gerçekçi hareketler, geliştiricilerin hareketleri sıfırdan canlandırmamaları, bunun yerine gerçek bir kedi üzerinde hareket yakalama kıyafeti kullanmaları sayesinde elde edildi.

Oyun oldukça basit ve monoton, çoğunlukla parkura dayanıyor. Ama dediğim gibi, monoton ve basit olsa da (kelimenin tam anlamıyla gitmeniz gereken yere zıplıyorsunuz, düşemiyorsunuz bile), inanılmaz keyifli ve bence asla sıkıcı olmuyor. Yine de gizlilik yönünün biraz gelişmemiş olduğunu düşünüyorum. Oyunda bulmacalar da var; basitler ama yine de biraz düşünmeniz gerekecek, bu yüzden sıkılmanıza izin vermeyecekler ama sizi bunaltmayacaklar da.

Seslere gelince, tek bir şey söyleyebilirim - inanılmaz. Bestecinin Grammy kazanması için bir imza kampanyası başlatmaya hazırım. Buradaki müzik bambaşka bir şey. Dreamcore ve elektronik müziğin bir karışımı gibi. Yine de asla sıkıcı olmayı başarıyor ve ister şefkat, ister rahatlama, ister korku olsun, her zaman doğru havayı yaratıyor. Elimde olsa tüm sesleri çalma listeme eklerdim ama maalesef Yandex Müzik'te mevcut değiller.

Oyunda ayrıca pek çok harika detay var; örneğin, bir görevin ortasında, hiçbir amacımız olmadan, bir ağaca veya halıya pençelerimizi bilemeye başlayabiliyoruz. Doğal olarak, oyunda bir sürü sevimli an var. Ancak yukarıdakilerin hepsiyle birlikte, hikâyenin bir felsefesi var ve biraz düşünürseniz, gerçekten içine girebilirsiniz. Ancak hikâyeden bahsetmediğim için (çünkü çok zaman alır), bu mesajın özünden pek bahsedemem. Genel olarak hikâye oldukça basit ama sürükleyici ve dediğim gibi, oyun son derece keyifli olsa da, sonu çok üzücü (kedi konusunda her şey yolundaysa tabii).

Kısacası, bu oyun gerçekten kalbime dokundu. Stray, göze, kulağa ve kalbe hoş gelen, derinden düşündürücü bir hikâye. Oyunun kendisine gelince, 10 üzerinden 9,5 veriyorum. Oynanış kusurları ve uzunluğu nedeniyle yarım puan kırdım (oyun bana göre biraz kısa). Oyunun yaratıcılarına, oyundan elde edilen gelirin çoğunun evsiz kedilerin korunması için bir fona gitmesini sağladıkları için özel bir teşekkür borçluyuz (ve belki de hala gidiyor).