The Sinking City — üçüncü şahıs bakış açısına sahip bir macera korku oyunu, açık bir dünya ile birlikte, korkunç hikayelerin babası Howard Phillips Lovecraft'ın... Daha fazla bilgi
Bir kelimeyle oyunu tanımlamak gerekirse, bu kelime — Bütçecilik.
Bu oyunun, nispeten, az parayla yapıldığı hemen göze çarpıyor. Örneğin, grafikler fena değil ama da harika değil, buna dair bir şikayet yok ama hayranlık da olmayacak. İç mekanların ezici çoğunluğu kopyala-yapıştır, yani eğer bir fabrika veya benzeri bir yerse, bu bir iç mekan, eğer zenginlerin evi ise, bu da başka bir iç mekan ve devam ediyor, farklar sadece detaylarda, planlama her zaman aynı, o kadar ki bir başka görevi geçerken burada daha önce bulunmuşum gibi düşünüyorsun. Evlerin içinde ise tüm iç mekan eşyaları tamamen statik, yani yere veya masaya sıkıca çivilenmiş. Yetersiz finansman şehirde de görülüyor, orada hayatı taklit etmesi gereken insanlar dolaşıyor gibi görünüyor ama aslında sadece amaçsızca daireler çizerek yürüyorlar ve bazen kayboluyorlar ya da gözlerinin önünde yeniden doğuyorlar. Ve oyunda geçişi engelleyen ciddi hatalarla karşılaşmadım ama birçok küçük grafik hatası gördüm, örneğin iki NPC'nin bir araya gelmesi, yani iki kuklanın aynı yerde aynı pozisyonda durup aynı hareketleri yapması, sadece birinin arkasından diğerinin görünmesi gibi ve diğer küçük grafik hataları. Hatalardan ayrıca bazen bir düşmanı duvarın arkasında sıkıştırabileceğin ama bazen onun da seni duvarın arkasında sıkıştırabileceği, bu yüzden her şey adil), ama bu sık karşılaşılmıyor, bu da ciddi rahatsızlık vermiyor. Aslında dövüş mekanikleri de oldukça kaba ve onlarla uğraşma isteği uyandırmıyor.
Ve oyunun bazı yönlerine de küçük eleştiriler getirilebilir.
Ama aslında yukarıda bahsedilen her şey önemsiz, sadece kozmetik rahatsızlıklar. Çünkü bu bir oyun, ana sorun oyun mekaniklerinde yatıyor. Ve sorun mekaniklerin kendisinde değil, çünkü soruşturma mekanikleri kendileri oldukça ilginç. Sorun şu ki, soruşturma mekaniklerini oyunun ilk saatinde deniyoruz ve ardından onca saat boyunca tekrar tekrar, tekrar ve tekrar yapıyoruz ve bu zamanla keyif vermeyi bırakıyor.
Oyunun en büyük avantajları olarak hikaye ve atmosferi sayardım. Görevler gerçekten sürükleyici, hikaye ilginç. Yan görevler, hepsi değil ama yarısı da ilginç ve düşünülmüş.
Sonuç. Burada oyun hakkında çok olumsuz şeyler yazdım, ama 6,5 puan verdim, sanki birbiriyle çelişiyor gibi. Ama burada tamamen benim öznel görüşüm var ve bu, öncelikle oyunlarda hikayeyi değerli bulduğum için oluştu, çünkü burada hikaye iyi, ikincisi ise oyunu EGS'den 650'e aldım (orada indirim vardı) ve ön sipariş bonusu olarak bana "Sherlock Holmes Devil's Daughter" da verdiler, yani tam fiyatını ödemedim, yarı fiyatına 2 oyun aldım ve buna göre değerlendirdim.
Ve son olarak bir tavsiye, oyunu ölçülü oynamak lazım, eğer bir seferde çok fazla oynarsanız, oyun sıkıcı hale gelebilir ve onu bırakma riskiyle karşılaşabilirsiniz.
Если описать игру одним словом, то это слово — Бюджетность.
То что это игра сделана за, сравнительно, небольшие деньги, просто бросается в глаза. Например, графика неплохая, но и не вау, к ней нет претензий, но и восхищений не будет. Подавляющее число внутренних интерьеров это копипаст, т.е. если это завод какой-то, фабрика или типа того, то это один интерьер, если дом богачей, то второй и так далее, отличия лишь в деталях, планировка всегда одна, доходило до того что проходя очередной квест думаешь, что уже тут был. Внутри же домов все предметы интерьера абсолютно статичны, т.е. наглухо приколочены к полу или столу. Недофинансирование видно и в городе, там вроде бродят люди которые должны имитировать жизнь, но по факту они просто ходят без цели кругами и бывает просто, исчезают или респавняться чуть ли не у тебя на глазах. И хотя я не встречал в игре серьезных багов, мешающих прохождению, видел множество мелких графических, например 2 нпц слившихся воедино, т.е. это когда вроде два болванчика стоят на одном и том же месте в одной и той же позе и делают одни и те же телодвижения, просто сквозь одного просматривается другой и другие графические баги по мелочи. Из багов еще можно отметить что иногода можно забить моба через стену, но ингода и он тебя может забить через стену так что все честно), но встречается не так часто, что бы причинять серьезные неудобства. Собственно боевка так же топорная и не приносит ни малейшего желания ей заниматься.
И еще по мелочи можно прикопаться к некотором аспектам игры.
Но по факту все выше описанное ерунда, так косметические неудобства. Так как это именно игра главная проблема кроется в геймплее. И проблема не в нем самом, ибо сами по себе механики расследования вполне интересные. Проблема в том, что все механики расследования дела, мы опробуем уже в 1й час игры, а затем на протяжении десятков часов, будем раз за разом повторять, опять и опять и это перестает со временем доставлять удовольствие.
Главными же приемуществами игры я бы назвал, сюжет и атмосферу. Квесты действительно затягивают, история интересная. Побочки, не все, но половина тоже интересных и продуманных.
Итог. Я тут много негативного про игру написал, но поставил 6,5 балла, вроде не вяжется как-то. Но тут именно мое субъективное мнение и оно сложилось, во первых, из-за того что я ценю в играх сюжет, а он тут хорош, а во вторых я купил игру в EGS, за 650 (там была скидка) и как бонус предзаказа мне еще дали "Sherlock Holmes Devil's doughter", то есть фул прайс я не платил, а за пол цены получил 2 игры и оценивал соответственно цене.
Ну и на последок совет, играть в игру надо дозировано если играть залпом, то игра может сильно наскучить и вы рискуете бросить ее.