Benzersiz bir savaş sistemiyle rol yapma oyunu, burada her dövüşü tek bir darbe olmadan geçebilirsiniz. Alışılmış şiddet yerine - konuşmalar, merhamet ve gerçekten... Daha fazla bilgi
Undertale'ı bitirdim
Sakin başladı. Bazı geleneklere gülümsedim, ama genel olarak bunu mizah ve alay amacıyla yapılmış bir eğlence olarak gördüm.
Ve sonra birdenbire. Her şey ciddi bir hikayeye dönüştü ve gerçekten komik karakterler ve dramatik (!!!) sahneler vardı.
To the Moon'a oyun denemez ama harika bir olay örgüsüne sahip bir drama olarak işe yaradı, Undertale ise mükemmel bir oyun, oyuncuyu macerasında son derece eğlendiriyor ve şaşırtıyor.
Ama işte mesele şu: Oyunun "yorucu anları" ve "her şeyin büyük bir şaka olduğunu düşündüren anları" var, sonra da gerçekten zekice hamleler ve harika şakalar var. Oyunun temposu her zaman mükemmel hissettirmiyor, ama neredeyse her zaman şaşırtmayı başarıyor. Sıkıcı olma eğilimi dışında, fark edilebilir tek bir kusuru yok. Oyun doğrusal bir anlatı olmaktan çıkıp komik kısımları kendiniz bulmanıza izin verdiğinde, oyunun kendisi son derece sıkıcı hale geliyor ve abartılı ortam cazibesini kaybediyor. Bu, basit molalarla giderilebilir, ancak yine de anlatı temposunda bazı belirgin boşluklar var.
5 üzerinden 5
Tek bir macera komedisiyle olduğu gibi, birkaç akşamınızı geçirmek için oynamaya oturmalısınız ve sıkıcı hale geldiğinde hemen bırakmalısınız.
Oyun Metacritic övgülerini hak ediyor, ancak To the Moon benim favorim. Anlatımı daha... mükemmel, sanırım. Ama Undertale'ı unutmayacağım, istesem bile. Sadece son patron için bile. Hatırladığım en iyi son savaşlardan biri.
Ve şimdi çiçeklerden nefret ediyorum. Küçük pislikler.
Прошёл undertale
Начал спокойно. Улыбался некоторым условностям, но в целом воспринимал это как угар ради забавностей и стёба над игроком.
А потом бах. Это и серьёзным лором всё оказалось, и пошли действительно забавные персонажи, и драматические(!!!) сцены.
Если To the moon с натяжкой можно назвать игрой, но она выстреливала как драма c шикарным сюжетом, то Undertale именно что отличная игра, изрядно забавляющая и удивляющая игрока в его приключении.
Но вот в чём фишка, в игре есть "утомляющие моменты" и "моменты заставляющие думать что всё это очень большая шутка", а есть реально гениальные ходы и отличные шутки. Темп игры не всегда кажется идеальным, но практически всегда пытается чем то удивить. В игре нет ни одного реально заметного недостатка, кроме приедания. Когда игра перестаёт быть линейным повествованием, а даёт самому поискать забавности, сам геймплей начинает ужасно наскучивать, да и упоротый антураж перестаёт так забавлять. Лечится банальными перерывами, хотя явные дыры в темпе повествования — есть.
5 из 5
За него надо садиться желая скоротать несколько вечеров как за единственной комедией-приключением, тут же прекращая играть когда она начинает утомлять.
Восторгов на метакритике игра заслуживает, хотя to the moon для меня любимица. В повествовании она более... идеальная, что ли. Но Undertale при всём желании не забуду. Хотя бы из-за последнего босса. Чуть ли не лучший файнал батл что я помню.
А ещё теперь я ненавижу цветы. Маленькие ублюдки.