Sürekli Erken Erişim döneminden kalma, abartılmış bir ürün olan bu oyun, ilk 20 saat boyunca sizi sıcak bir kuzey atmosferiyle cezbediyor, ardından da sizi madende ücretsiz bir vardiyaya atıyor. Çam ağaçlarını kesmenin, derme çatma bir kulübe inşa etmenin ve mutlu arıların romantizmi, bataklıklara ulaşana kadar gayet iyi işliyor; ancak bataklıklarda oyun macera maskesini düşürüyor ve bir işçi için bunaltıcı bir lojistik simülatörüne dönüşüyor. Nedense geliştiriciler, aptalca ışınlanma yasağı nedeniyle yavaş teknelerle cevher taşımayı eğlenceli bulmuşlar, ancak dengeyi bozup bir sonraki biyomda tek vuruşta öldüren sivrisinekleri serbest bırakmayı zorlu bir iş olarak görmüşler. Gerçekte, zor kazanılmış zırhınız hiçbir koruma sağlamıyor, sürekli ölümler nedeniyle beceri gelişimi duruyor ve Sisli Topraklar veya Kül Toprakları gibi daha sonraki yerler, körlük, gecikme ve sonsuz canavar saldırısıyla tamamen oynanamaz hale geliyor. Uzun ve sıkıcı bir oyun deneyimi sunan bu yapımda, gerçek oyun keyfi yerine, geliştiriciler optimizasyon yerine yıllarca kozmetik süslemeler üretmekle uğraşırken, siz de hüzünlü müzik eşliğinde kendi cesedinizin peşinden çıplak bir şekilde sonsuza dek koşuyorsunuz.