We Happy Few

We Happy Few — birinci şahıs bakış açısına sahip, macera, aksiyon ve korku unsurları içeren bir hayatta kalma oyunudur. İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası, Birleşik Krallık'ı işgal etti ve halk, vatanlarını kurtarmak için "Çok Kötü Bir Şey" yaptılar; bu olayı savaş sona erdikten sonra bile unutamadılar. Oyun, 20 yıl sonra başlıyor — halk, sert gerçeklikten kaçmayı tercih etti ve bir tür uyuşturucuya bağımlı hale geldi; bu uyuşturucu, mutluluk hissi veriyor.

We Happy Few, rol yapma unsurları ve zanaat ile birinci şahıs bakış açısına sahip psikodelik bir macera gerilim oyunudur ve Temmuz 2016'da Steam Early Access'te yayınlanmıştır. Tam sürümünün çıkışı iki yıl sonra gerçekleşti ve eleştirmenleri önceki sürüme kıyasla çok az değişiklikle hayal kırıklığına uğrattı.

We Happy Few, İngiltere kıyılarında yer alan hayali Wellington-Wells şehrinde geçiyor. Barış anlaşmasının ardından, adanın halkı "Çok Kötü Bir Şey" için duydukları vicdan azabından kurtulamadı ve bu noktada Dr. Arthur Verloc devreye girdi; o, Wellington'un altında özel bir mineral keşfetti. Bu mineraldan elde edilen madde güçlü bir uyuşturucu etkiye sahip ve "neşe" adıyla anılıyor.

We Happy Few'ün olayları, 20. yüzyılın 60'lı yıllarında başlıyor; bu dönemde halk, hap şeklindeki uyuşturucuyu, yiyecek, su ve hatta havada kullanıyordu. Kullanımı, insanı bir coşku durumuna sokuyor; çevresini parlak ve sıcak tonlarda görüyor, sorunları fark etmiyor ve sürekli gülümsüyor.

Ayrıca, tüm kötü olaylara dair hafıza kayboluyor ve beyin geriliyor. Dahası, nesneler göründükleri gibi olmayabilir — kahramalardan biri hizmetçi olarak görünmekte ve "neşeli" insanlar onu bu şekilde görmektedir.

"Neşesiz" bir karakter, korkunç gerçekliği görüyor — şehir kelimenin tam anlamıyla yer altına kayıyor, etraf yıkım ve çöp yığınlarıyla dolu, insanlar her türlü probleme çocukça yaklaşıyor ve büyük çocuklar gibi davranıyor; çevrede uzun zamandır kimse yiyecek veya hayvan yetiştirmiyor — insanlar sıçan ve benzerlerini yiyor. "Büyük kardeş", herkesin "neşe" almasını ve tatlı bir cehalet içinde kalmasını sağlıyor.

We Happy Few'ün oyun mekaniği sınırlı — dövüş, savunma, etkisiz bir gizlilik ve gerçekten ihtiyaç duyulan az sayıda eşya üretimi var. Oyun, bu yetenekleri birleştirip hikayede ilerlemeye dayanıyor — oyun hızlı bir şekilde tamamlanabilir ya da her köşeye bakarak oynanabilir.

Oyunda açık bir dünya yok, ancak çok sayıda küçük ve orta ölçekli, detaylı olarak tasarlanmış alan var. Bu alanlar ya doğrudan ya da yer altı iletişim ağı ile bağlanıyor; ayrıca "Sıkıcılar" olarak adlandırılan üç karakterin kendi üssü var. Hareket özgürlüğü, hikaye ile sınırlıdır — oyuncu istediği yere gidemiyor.

Çeşitlilik için otomatik olarak seçilen yan görevler ve keşif için geniş alanlar var - asılı kalmış bir çift, öldürülmüş insanlar veya "ahlak kurbanları" olarak adlandırılan zombimsi varlıklarla karşılaşabilirsiniz - "neşe" adı verilen bir hastalığın neden olduğu bir durum.

We Happy Few'de kesişen ama farklı hikaye kurgularına sahip üç kahraman var:

We Happy Few, son derece detaylı bir hikaye ile övünebilir - oyun dünyası ve olayları hakkında bilgi, grafitilerden, notlardan, gazetelerden, kitaplardan, telefon konuşmalarından ve diğer karakterlerle yapılan sohbetlerden elde edilebilir. Bu, oyunu bir kez daha oynamanın ana motivasyonu olabilir.

Karakterlerin doğası yumuşaktan kaba bir hale değişir, bazen duygusal, bazen ise mantıklı hareket ederler. Oyuncu, tüm acılarını ve sıkıntılarını görür ve kalabalığa karışmak zorunda kalır, reddedici statüsünü ifşa etmemelidir.

Senaristler, korkaklık ve bunun kaçınılmaz bedeli, kişisel güvenlik ile tüm toplum için bir gelecek arasında seçim yapma, alınan kararların korkunç sonuçları ve ruhsal yaraları iyileştirme yolları gibi birçok ciddi konuyu ele almıştır.

Oyun süresince oyuncu, "Neşe"nin neden gerekli olduğu, insanların çocuklara karşı neden agresif olduğu ama aynı zamanda oyuncak bebeklerle oynayıp aile simülasyonu yaptığı gibi sorularla karşılaşacaktır. Ana hikaye çizgisi - kendini kandırma üzerine bir ütopya inşa etmenin imkansızlığı ve uyuşturucuların anti-reklamıdır.