Burn With Me Ön İzleme — Şeytanlar ve Kart Ritüelleri Hakkında Sıcacık Bir Korku Oyunu

Burn With Me oyununda, gizli ilimleri öğrenen üniversite öğrencileri yalnızca sıradan derslerde değil, karanlık ritüellerde de ustalaşmak zorunda. Balatro 'yu andıran bir puanlama sistemini deste kurma mekanikleri ve anlatı unsurlarıyla bir araya getiren bu kart tabanlı roguelike'ta, en gizli arzularını gerçekleştirmek için imp'leri ve şeytanları çağırmaya hazır konuşan hayvanları oynayacaksınız.

Hikâyenin başında bir profesör, öğrencilere kişisel bir şeytan çağırma ritüelini tanıtıyor. Bu yaratık, efendisinin en büyük arzusunu gerçekleştirebiliyor. Ancak işin püf noktası şu: Sonuç nadiren çağıranın hayal ettiği gibi oluyor.

İlk bölüm Alan'ı takip ediyor. Alan'ın şeytani bir kolu var ve normal bedenine kavuşmak istiyor. Öğrenimi sırasında Alan'ın doğuştan okültist olduğu ortaya çıkıyor: Bilgiyi kolayca kavrıyor ve ritüellerde hızla ustalaşıyor. Bölümün sonunda bir şeytan çağırıp dileğini elde ediyor; dışarıdan bakıldığında bedeni yeniden normal görünüyor. Ama bu yalnızca bir yanılsama: Ona belli bir açıdan baktığınızda, bir anlığına bedeninin tamamen şeytani bir hâl aldığını görebiliyorsunuz.

Toplamda altı bölüm vadediliyor. Daha ilk bölümden geliştiricilerin işlemeyi sürdüreceği tema belli oluyor: Dileğinizin gerçekleşmesi, çağıranın umduğundan çok farklı bir sonuç doğurabilir.

Temel oynanış beş kartlı bir pentagram etrafında dönüyor: Her tur belirli bir puana ulaşmanız gerekiyor. Puanlama açısından oyun, daha önce sözünü ettiğimiz Balatro'ya benziyor; ancak kartlar farklı çalışıyor. Her kartın kendine özgü istatistikleri ve etkileri var: Bazıları komşu kartlarla etkileşime girerken bazıları toplam puanı doğrudan değiştiriyor ya da elinizdeki kartları etkiliyor. Bu yönüyle Burn With Me, birden fazla stratejiye kapı açan bir deste kurma oyununa daha yakın (roguelike türüne genel olarak meraklıysanız, en iyi 35 roguelike oyun listemize de göz atın).

Destenizi oyun boyunca kurmanız gerekiyor. Her turun başında oyun rastgele üç kart sunuyor ve siz bunlardan birini seçiyorsunuz. Tur sona erdiğinde kart destenize ekleniyor. Her bölüm temel bir kart setiyle başlıyor; sonrasında oynadıkça ortaya çıkan stratejiye göre destenizi şekillendiriyorsunuz. İlk belirgin şans unsuru da burada devreye giriyor: İhtiyacınız olan kart, sunulan üç seçenek arasında olmayabilir (alışılmadık mekanik birleşimleri sunan oyunlardan hoşlanıyorsanız Trainwatch ön izlememize de göz atın).

Oyuna adını veren mekanik, kart çekmeye dayanıyor. Yeni bir kart çekmek için elinizdeki kartlardan birini yakmanız gerekiyor; yaktığınız kart sonsuza dek yok oluyor. Bazı kartlar yakıldığında ek etkiler kazanıyor, dolayısıyla onları yok etmek lehinize bile işleyebiliyor. Ancak çektiğiniz kart rastgele belirleniyor. Bu sistem kendi başına gayet iyi çalışıyor ama yüksek zorlukta birden fazla kaynaktan gelen şans unsurları üst üste binerek sonucu çok daha fazla etkiliyor.

Her bölüm, yaklaşık ortasında bir kontrol noktası bulunan 12–14 turdan oluşuyor. Kaybederseniz oyun sizi kontrol noktasına, henüz oraya ulaşmadıysanız bölümün başına gönderiyor. Yüksek zorlukta daha fazla puan toplamanız gerekiyor ve bu noktada şu etkenler önem kazanıyor: Desteniz için sunulan kartlar, başlangıç eliniz ve kart çekerken yakmaya mecbur olduğunuz rastgele kart. Normal zorlukta bunların hiçbiri pek sorun çıkarmıyor; birkaç hata yapsanız bile gereken puana genellikle ulaşabiliyorsunuz.

Kötü geçen turların etkisini bir ölçüde azaltan şey, ekranın sağ alt köşesindeki cam kalple gösterilen akıl sağlığı mekaniği. Akıl sağlığı puanı kazandıkça kalp mavi enerjiyle doluyor. Gerekli eşiğin üzerinde kazandığınız her üç puan için bir akıl sağlığı puanı elde ediyorsunuz: Örneğin 18/15'lik bir sonuç bir puan kazandırıyor. En fazla on puan biriktirebiliyorsunuz. Bu mekanik kötü turları silip atmıyor ama şanssız bir el geldiğinde beni birden fazla kez kurtardı.

Bölümler yalnızca hikâyeleriyle değil, kullanılabilir kart setleriyle de birbirinden ayrılıyor. İlk bölümde ağırlıklı olarak komşu kartlarla etkileşime giren kartlar var. İkinci bölümde diğer kartların istatistiklerini çalabilen ve etkilerini iptal edebilen kartlar tanıtılıyor. Üçüncü bölümdeyse yakma mekaniği stratejinin ayrılmaz bir parçasına dönüşüyor: Örneğin bir anka kuşu yakıldıktan sonra güçlenerek bir sonraki tur geri geliyor.

Tüm hikâyeyi normal zorlukta bitirmek birkaç saatimi aldı; ardından yüksek zorlukta bir bölümü yeniden oynamak da aşağı yukarı aynı süreyi gerektirdi (tek oturuşta bitirebileceğiniz kısa ve karanlık hikâyeler arıyorsanız en iyi 37 kısa korku oyunu listemize göz atın).

El çizimi sanatla canlı çekim görüntülerin en dikkat çekici birleşimi, yaptığınız neredeyse her harekete eşlik eden animasyonlu elde görülüyor. Yeni bir kart mı aldınız, desteden kart mı çektiniz, yoksa akıl sağlığı puanı mı kazandınız? El her seferinde kendine özgü bir hareketle tepki veriyor. Elin üzerine kendiniz de tıklayabiliyorsunuz; gerçek bir elle çekildiği, ardından oyunun genel el çizimi görünümüne uyacak şekilde stilize edildiği açıkça belli. Ortaya çıkan bu tuhaf küçük ayrıntı, Burn With Me'nin garip atmosferini iyice pekiştiriyor.

Oyunun atmosferini "sıcacık bir dehşet" diye tarif edebiliriz. Şeytanlar, okültizm ve karanlık ritüeller oyunda yer alıyor ama bunlar sizi korkutmak ya da tiksindirmekten ziyade alışılmadık bir dünya kurmak için kullanılıyor. Hikâye sahneleri seslendirilmiş; diyalogların dışında caz müziği çalıyor. Yine de oyunu bitirdikten sonra müziklerden aklımda kalan olmadı.

Burn With Me, 12 Ekim'de PC için çıkıyor. Inscryption'ın yaratıcısı Daniel Mullins'ten şimdiden onay aldı; yorumu kısaydı: Çok beğendim! İlk bölüm ücretsiz bir demo olarak sunuluyor; böylece oyun çıkmadan önce kendi fikrinizi edinebilirsiniz.

Sonuç olarak Burn With Me, derinlikten çok mekaniklerin, atmosferin ve hikâyenin alışılmadık birleşimine bel bağlayan, birkaç akşamda bitirilebilecek küçük bir kart tabanlı roguelike izlenimi veriyor. Standart zorlukta oyundan keyif aldım; ancak yüksek zorlukta birden fazla kaynaktan gelen şans unsurları sonucu fazlasıyla etkiliyor. Bir ya da iki akşamda bitirebileceğiniz kısa deste kurma roguelike'larından hoşlanıyorsanız demoyu kesinlikle deneyin. Belki ileride tam sürümünü de oynarsınız.