HYPERVIOLENT İncelemesi — Klasik DOOM Tarzında Retro Bir Nişancı
7.2Daha oyunun başında bir gaz tüpünü patlatıp kendimi havaya uçurdum. Henüz neyi alacağımı ya da nereye gideceğimi çözebilmiş değildim ama nelerden uzak durmam gerektiğini öğrenmiştim bile. İlerleyen bölümlerde aynı tüplerin düşmanları havaya uçurmak için harika olduğunu anladım.
Daha öncesinde HYPERVIOLENT önüme bir sürü ara sahne çıkarmıştı. Uzayın bir köşesinde, bir asteroitteki maden istasyonunu yeni bir felaket vurmuş. Yardım çağrısına yanıt veriyoruz ve kendimizi çok kötü şeyler yaşamış insanların arasında buluyoruz. Madenlerde kadim bir kötülük uyanmış. Açılışın ardından etrafı özgürce keşfedebiliyorsunuz. Ben de bir süre bulduğum her şeyi topladım: silahlar, bir el feneri... En azından onunla nereye gittiğinizi görebiliyorsunuz.
Yaşananları günlük kayıtlarını okuyarak bir araya getiriyorsunuz. Başkasına ait bir cihaz bulup içindekileri okuyorsunuz; böylece istasyonda neden canavarlar olduğunu ve mürettebatın birbirini öldürmeye başlamasına neyin yol açtığını yavaş yavaş çözüyorsunuz. Hikâyenin tamamını hemen anlayamadım; bulduğum her yeni silah da okumaktan kolayca dikkatimi dağıtıyordu.
Oynama süresi: 8 saat
Ellerim Dolu
Bir noktada, kullanılabilir silahların arasında kopmuş bir insan kolu da belirdi. Onu alıp dövüşebilirsiniz. O zamana kadar metal bir boru taşıyordum; bulduğum bir uzuvla birini dövme fikri beni epey güldürdü.
Silah seçme sistemi ilginç tasarlanmış. Fare tekerleğini çevirince envanterinizdekileri gösteren bir menü açılıyor. Bir eşya seçip hangi elinizde tutmak istiyorsanız sol ya da sağ fare tuşuna basıyorsunuz. Böylece aynı anda iki farklı silah taşıyabiliyorsunuz. Bulduklarım arasında hızla geçiş yapıp farklı kombinasyonları denemeye başladım. Hiçbiri işinize yaramazsa yumruklarınız ve tekmeniz her zaman emrinizde.
Silah çeşitliliği bol: tabancalardan makineli tüfeğe, pompalı tüfeklerden yarı otomatik silahlara kadar pek çok seçenek var. Bunun gibi daha fazla oyun için PC ve konsollardaki en iyi FPS oyunları listemize göz atabilirsiniz. Düşmanlar sürekli bir şeyler düşürüyor, bu yüzden uzun süre eli boş dolaşmanız pek olası değil. Bir ara Neuroteth-99 bile buldum. Ancak yeni bir silah bulmanın sevinci, envanter sınırlarına çarpmakta gecikmiyor.
Envanterinizde zaten bir yığın silah var. Hem de çok fazla. Bazılarının mermisi bitmiş, bazılarını atmaya kıyamıyorsunuz; öldürdüğünüz her düşman da almak isteyeceğiniz başka bir şey düşürüyor. Durup hepsini ayıklamaya başlıyorsunuz: mermisi bitenleri atın, yenileri alın, kullanmayı düşündüğünüz diğer silahların cephanesi kaldı mı kontrol edin. İyileştirme eşyaları da bolca veriliyor. Ama bunların hiçbiri envanterde yer açmıyor.
Bazı silahlar için cephane bulabiliyor, silahlarınızı geliştirebiliyor ve bozulanları tamir edebiliyorsunuz. Hatta bir pompalı tüfeğe mod bile taktım. Yine de çoğu zaman aynı döngüye giriyorsunuz: bir silah alın, cephanesini tüketin, sonra yere bırakın. Ardından envanteri yeniden karıştırın. Buna alışmanız gerekiyor, çünkü dönüp dolaşıp aynı işi yapıyorsunuz.
Yeniden doldurma sistemine alışmam ise zaman aldı. R'ye basıyorsunuz, hiçbir şey olmuyor. Şarjörü boşaltıp bir kez daha ateş etmeniz gerekiyor; ancak o zaman silah yeniden dolduruluyor. Oyun konsollarda da mevcut ve bu sistem gamepad'le daha iyi çalışıyor olabilir. Ben PC'de oynadım, parmağım alışkanlıkla sürekli R'ye gidiyordu; hele karşımda hâlâ canlı bir şey dururken.
Boomer shooter'lar hakkında ne düşünüyorsun?
Yeraltındaki Parola
Bir terminale ulaşıyorsunuz. Kullanıcı adı var ama parola yok. Gerekli verileri içeren cihazı taşıyan cesedi bulmak için çevreyi arama vakti. Terk edilmiş istasyonları keşfetmek, PC'deki en iyi uzay oyunları listemizdeki diğer oyunlarda da yapacağınız şeylerden biri. Sizden pek zor bir şey istenmiyor; yalnızca her yeri dikkatlice kontrol edin. Ardından parolayı elle giriyorsunuz.
Sonunda doğru kaydı bulup okuyucuda açtım ve baştan sona okumaya koyuldum. Metin aşağı doğru kaydı, ekranın kenarına ulaştı ve orada durdu. Parola, görünen alanın tam sınırındaydı. Şanslıydım; gözlerimi kısmam gerekse de ucu ucuna okunabiliyordu. Bu engeli aşmamın, birkaç satırın pencerede nasıl hizalandığına bağlı olduğunu düşünmek hoş değil.
Yönünüzü bulmak için de biraz uğraşmanız gerekiyor. Harita yok; koridorları kendiniz aklınızda tutmalısınız. Kırmızı bir anahtar kartı, sarı bir tane, mavi bir tane... Yeni bir kart bulduğunuzda ona uygun kapının nerede olduğunu hatırlamaya çalışıyorsunuz. Klasik Doom oyunlarında da benzer bir sistem vardı; seriyi, Doom oyunları sıralamamızda daha yakından tanıyabilirsiniz. Parola aradıktan ya da envanterinizi bir kez daha düzenledikten sonra nereye gittiğinizi hatırlamak pek kolay olmuyor.
Oyun bazen nereye gitmeniz gerektiğine dair ipucu veriyor: kırmızı bir ünlem simgesi beliriyor. Ara sıra duvarın arkasından bile görebiliyordum. Dikkatinizi çekmek için mi duvarların içinden görünüyor, yoksa bu bir hata mı, hiç çözemedim. Her hâlükârda en azından bir yön gösteriyor.
Çift silah kullanımı hakkında ne düşünüyorsunuz?
Çekirdekten Uzaklaş
Pikselli düşmanların köşeli, üç boyutlu odalarla yan yana durmasını sevdim. Karanlıkta, elimde el feneriyle zaman zaman durup kendimi nerede bulduğuma bakıyordum. Kasvetli atmosfer sevenler en iyi korku oyunları listemize göz atabilir. Canavarların davranışları da birbirinden farklı; bir tür, nedense sürekli benden kaçıyordu.
Öte yandan iriyarı mini patronun hiçbir yere gideceği yoktu. Üzerine tonla mermi yağdırdım, birkaç silahın cephanesini bitirdim ve ateş etmeyi sürdürdüm. Onu yenince bir pompalı tüfek kazandım.
Bazen düşman dalgası gelmeden önce müzik çalmaya başlıyordu. Bu hoşuma gitti; ben de bu işarete tepki vermeye, elimde ne olduğuna bakmaya başlamıştım. Keşke o anlarda R'ye basma alışkanlığımı da bırakabilseydim.
Sağlık çubuğunun yanında başından beri bir sıcaklık simgesi vardı. Uzun süre pek dikkat etmedim; bir şey gösteriyordu, herhâlde bir işe yarıyordu. Sonra çekirdeği etkinleştirip fazla yakınına gittim. Gösterge fırladı ve yanmaya başladım. Geri çekilmek zorunda kaldım. Sonunda o simgenin ne işe yaradığını öğrendim!
***
HYPERVIOLENT, çatışmalar sırasında, aralarda olduğundan çok daha eğlenceli bir retro nişancı. Silah çeşitliliği daha fazlası için geri dönmenizi sağlıyor, ancak çevrede yol bulmak ve envanteri yönetmek oyunun temposunu sık sık düşürüyor. Cephaneliğini denemekten hoşlanan ve hikâyeyi bulduğu notlardan bir araya getirmeye istekli oyunculara hitap ediyor.






